Natuurfotografie: zes kleintjes op een rij en een dode baby in de familie Roodborst

Door Ktje gepubliceerd in Dieren en natuur

De avondwandeling eergisteren begon al meteen spectaculair - we waren nog maar net ingeslaan in het veldpad en de honden gingen al onmiddellijk in aanvalsmodus. Reden: een eendenfamilie met kleintjes. Moedereend vloog in paniek weg en kwam terug met versterking (de vader) - de kleintjes zwommen al piepend naar veiliger oorden. Zes kleine schatjes op een rij: hoe mooi kan de natuur zijn...

Op de terugweg had familie eend zich goed verstopt en waren ze geruisloos... de honden vonden ze gelukkig niet meer.

Eden liet zich gisteren ook weer van zijn schattigste kant zien: 'come to papa!' dacht hij waarschijnlijk toen hij de stok met verse pindakaas zag. Vol overgave stortte hij zich op het lekkere goedje en dat moest ik natuurlijk weer vastleggen.

Meneer Ktje ontdekte gisteren in de tuin het nest van de roodborstjes. Elk jaar brengen ze hier hun kleintjes voort maar we wisten niet precies waar hun nest zich dit jaar bevond. Na een jammere vaststelling (een uit het nest gevallen kleintje) kwam hij te weten waar ze zaten. Ik heb geprobeerd om in te zoomen op hun in de lucht gerichte bekjes maar moeder of vader zat duidelijk geïrriteerd in een boom te roepen dus liet ik het maar zo. Snel heb ik wel vanop afstand een foto genomen van het nest. Het zijn nog twee of drie baby's die in het nest zitten: vanmorgen heb ik nog snel een kijkje genomen tijdens het passeren. Zo heel klein zien ze er niet meer uit maar de kleuren moeten zich nog verder ontwikkelen - ze zitten dicht bij elkaar met hun oogjes open en bekjes naar omhoog.

Onze heerlijke tuin blijft dagelijks een bron van rust en inspiratie. Alles komt in hevigheid tot leven. We kijken, ruiken en genieten.

Onze manier van leven begint een rariteit te worden in deze 'snelle' wereld. Mensen zeuren en klagen dat alles veel te snel gaat maar vergeten massaal dat ze daar zelf ook controle over hebben. Het valt me op dat velen bang geworden zijn om zichzelf tegen te komen... het ljkt wel alsof ze angstvallig hun agenda overvol zetten om maar niet een rustig avondje thuis te moeten beleven.

Het valt me ook links en rechts op dat mensen zelfs hun slaap opofferen om aan hun 'verplichtingen' te kunnen voldoen. Ze 'moeten' sociaal zijn en nee zeggen is geen optie meer. Dus zetten ze hun masker op en rennen van hot naar her... tot het licht uitgaat in de bovenkamer - daarna moeten ze een psychiater opzoeken omdat ze zich niet zo goed voelen in hun vel. Tijdens je slaap verwerk je alle opgedane ervaringen van de dag - beknibbel je op je slaap, wordt je langzaam maar zeker knettergek. Ik zie meer en meer mensen hier 'slachtoffer' van worden. Ik schrijf 'slachtoffer' op deze manier omdat ik van mening ben dat ze het zichzelf aandoen.

Er wordt al eens lacherig gedaan over mensen zoals ik, die uren kunnen en willen spenderen in de tuin of gewoon in de natuur - die kunnen genieten van alles wat hier groeit, bloeit en leeft... en dat elke dag opnieuw: winter of zomer, koud of warm, nat of droog. De ironie van dit alles is dat het lacherige altijd komt uit de hoek die ik hierboven beschreven heb en dat het lacherige een gevoel van nijd moet verhullen. Nijd omdat zij het intense gevoel van geluk, verwondering, bewondering, het oog voor de kleinste dingen gewoon verleerd zijn of helemaal nooit gekend hebben. Jammer is dat. Ik hoop maar dat ze ooit van de moet-trein kunnen of durven springen en kiezen voor het geluksgevoel in plaats van het kuddegevoel.

Het verlengde weekend gaat vanavond in. Het zal een fris en nat weekend worden maar ook dan valt er genoeg te zien in ons natuurpark. Ook zal de planning voor de zomervakantie verder ingevuld worden. We hebben al plannen in twee verschillende landen: niet té ver van huis want ik weiger de zorg voor onze dieren volledig over te laten aan een ander - dat is ook zoiets dat je moet blijven uitleggen/verdedigen aan de je-moet-na-de-zomer-toch-kunnen-opscheppen-over-een-exotische-reis-anders-val-je-uit-de-hippe-boot-meute. Verantwoordelijkheid nemen is iets waar de hele wereld allergisch voor aan het worden is...

Nu maar eerst mezelf wegtrekken van het 'uitkijkraam' waar ik op het moment de merels een wormendans zie uitvoeren... een fijn weekend!

27/04/2018 09:10

Reacties (10) 

1
10/05/2018 18:30
mooie foto's
Ktje tegen Bronco
12/05/2018 09:06
Dankjewel Bronco
1
28/04/2018 11:23
Wow wat een mooie foto's! Die van Eden zijn gewoon geweldig!!!! Kan zo in een sprookjesboek ;-) of natuurboek en de rest van je foto's zijn ook schitterend. Volop genieten en nu ga ik je tekst lezen. zou bijna vergeten dat je ook nog geweldig schrijft. Fijn weekend!
1
Ktje tegen Yneke
28/04/2018 12:12
Dank! Het is toch zo'n fotogeniek schatje :)

Leuk dat je eerst de foto's bekijkt en dan pas leest... je hebt dat nog een keer vermeld. Mijn schrijven zou ik nu niet geweldig noemen - gewoon zonder agenda en filter ;)
1
28/04/2018 08:48
De natuur blijft verwonderen, ik vind het heerlijk om al dat moois te kunnen zien, ruiken en beleven
Ktje tegen Mereltje
28/04/2018 08:52
Dat is zeker. Als ik hier niet zou schrijven zou ik denken dat ik zowat alleen op de wereld sta in mijn opvattingen over de natuur - ik zie maar weinig genieters 'in het echt'. Het is zo fijn om te zien dat we hier met een groepje liefhebbers zijn.
2
27/04/2018 11:50
Wat een schattige foto's van Eden. Hier wordt een mens toch blij van?!

Zij met een overvolle agenda met allemaal 'moet-dingen', zo triestig is dat. En waarom? om elkaar de loef te kunnen afsteken?
Een klein voorbeeld: kennissen van ons zijn net terug van 10 dagen Dubai?!?! Ze begrijpen niet dat wij graag met z'n tweetjes reizen, in de natuur, niet in chique hotels, geen all-in nemen, niet houden van palmbomen en witte stranden ...enz
Awel, mij mogen ze een GRATIS reis naar Dubai geven, ik blijf liever thuis dan een pijnlijke nek te krijgen van de hoge gebouwen te moete...
1
Ktje tegen Chrisrik
27/04/2018 12:17
Inderdaad, als je hier niet blij van wordt... ik zat er met een glimlach naar te kijken.

Elkaar de loef afsteken: dat is het waar het tegenwoordig om draait. Niemand wil 'achter'blijven.

Wij kennen ook zo'n mensen... verre bestemming, alles erop en eraan. Als ze terugkomen blijkt dat ze de hele tijd op het strand blijven bakken zijn of nauwelijks het hotel uitgekomen. Maar ze kunnen toch maar mooi zeggen dat ze er geweest zijn! Triest...

Jij weet de balans héél goed te vinden: genoeg tijd voor iedereen maar toch jezelf niet vergeten - mensen beseffen n...
1
27/04/2018 10:42
Hier leef ik nu helemaal van op: Eden krijgt uiteraard de hoofdprijs voor schattigheid, maar de bloemen, bomen en struiken doen er nauwelijks voor onder. Je weet, net als ik, hoeveel zo'n stukje natuur voor een mens in deze rare tijden kan betekenen. Het is niet voor niets dat wij - als wij weer de buik vol hebben van al dat gedoe in de grote mensenwereld - gewoon ontsnappen en ons op dat richten wat ons weer in evenwicht brengt: de schoonheid van de natuur. Geen psychiater of andere hulpverlener nodig: hier vind je jezelf weer terug. Als je dat eekhoorntje ziet genieten van de pindakaas is je...
1
27/04/2018 12:08
Dankjewel... hij zit er ondertussen weer en duikt gewoon de pot in!

Heel mooie reactie - laat de rest elkaar maar de tent uitvechten... wij trekken ons wel terug in ons natuurlijk paradijs of in mijn geval letterlijk the garden of Eden.

Ik heb net nog een kijkje genomen in de vlucht: er zitten nog 5 jonkies in - ik heb de indruk dat er letterlijk gewoon geen plaats meer was voor nummer zes.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert