Eenden en hun kuikens

Door Willemijntje gepubliceerd in Dieren en natuur

Even oppassen

Het is voorjaar en het gescharrel is weer begonnen. Nu het gras langs de wegen opschiet, krijg je ze vanuit de auto vaak pas op het laatste moment in het vizier; de eendendames en hun minnaars (elke vrouwtje heeft wel twee tot drie mannelijke soortgenoten als stalkers om zich heen dartelen) schieten alle kanten op. Even oppassen dus op (land)wegen met er naast een sloot of andere waterpartij!

Wanneer je wat later de paring volgt, zou je bijna wensen, dat je een paar van die ‘kerels’ onder je wielen had gehad. Sommige woerden duiken als echte ‘casanova's ’ op het vrouwtje, maar doen zo lang over de ‘daad’, dat daarbij, het onder het water gedrukte vrouwtje gewoonweg verdrinkt.

Gelukkig komt het in de meeste gevallen wel goed en kan mama-eend na verloop van tijd zo’n tien mooie kuikentjes aan de buitenwereld presenteren. Zij is dan wel een alleenstaande moeder, want papa-eend heeft hier verder geen boodschap aan.

Mens en natuur

Wij hebben lang op het water gewoond en vele eendenmoeders langs zien komen met hun kroost. Hoe zorgzaam en oplettend de moeders ook waren; bijna iedere dag zwommen ze langs met steeds een kuiken minder. Tja, dat is de natuur; snoeken, reigers en andere kapers lusten wel zo’n lekker kuikentje.

Echt heel zielig en hartverscheurend is het wanneer je een clubje van die zwemmende donsjes, piepend naar een moeder die er niet meer is (dood of vertrokken – waarom zou een eend geen postnatale depressie kunnen hebben), langs ziet en hoort komen. Met moeder erbij hebben ze nog een kans, zonder hun moeke zijn ze echt aan de goden overgeleverd.

Ze vangen is vrijwel onmogelijk, en dan? Toch is het mijn schoonmoeder een aantal keer gelukt om zo’n nestje weesjes te vangen, maar ondanks al haar goede zorgen, lieten de kleintjes altijd de één na de ander het leven. Slechts één keer ging het goed en kon ze drie kuikens, die het gehaald hadden en sterk en weerbaar genoeg waren weer los laten in de natuur.

Eerbetoon

Toen ze het voorjaar daarop lekker buiten in het zonnetje zat, kwam er een eend met kroost doelbewust haar kant op zwemmen en het gezelschap kwam aan wal. De vrolijk kwakende moedereend paradeerden met haar kuikens in haar kielzog eerst langs mijn schoonmoeder en gaf haar kleintjes vervolgens een rondleiding door keuken, bijkeuken en de tuin – waar ze een tijdje op hun gemak bleven rondscharrelen – voor ze weer vertrokken.

Moedereend, was klaarblijkelijk één van de drie kuikens, die mijn schoonmoeder had weten te redden. Het voorjaar daarop was ze er weer om haar nieuwe ‘leg’ te showen en ze te tonen, waar en door wie ze is grootgebracht.

Dit ritueel herhaalde zich nog vijf jaar elk voorjaar, daarna heeft moedereend zich nooit meer laten zien.

10/04/2018 22:50

Reacties (14) 

1
16/04/2018 21:21
Geweldig als je zo wordt terugbetaald
17/04/2018 13:18
Vond het ook heel bijzonder
1
16/04/2018 16:31
Hoe hard het leven van een eendje kan zijn. Prachtverhaal alweer.
16/04/2018 17:45
Dank je Gymbo
1
12/04/2018 10:21
Wat een hartverwarmend verhaal van je schoonmoeder... er is nog hoop voor de mensheid met mensen met zo'n hart.
12/04/2018 19:22
Dank je. Helaas leeft dit lieve natuurmens niet meer.
1
11/04/2018 21:20
Heel leuke gebeurtenis die je beschrijft in je laatste regels. En inderdaad: In de natuur vormen we allemaal een schakel in de voedselketen...
1
12/04/2018 18:38
En dat is door moedertje natuur goed geregeld, het zou een bende worden als al die kuikens zouden overleven.
1
11/04/2018 18:19
Wat een prachtig verhaal
En hoe fijn al men de diertjes kan helpen
Mooie daad van je schoonmoeder
1
11/04/2018 20:44
Dank je lieve Chrisrik
1
11/04/2018 14:48
Hoe mooi is het als je moeder natuur een handje mag helpen en dan vijf jaar op rij er zoiets prachtigs voor terug krijgt. Is het instinct of dankbaarheid en trots die haar terugvoeren naar de plek waar ze is opgegroeid? We zullen het nooit weten. Maar voor jou schoonmoeder zeker bijzondere momenten die ze altijd zal blijven koesteren.
Mooi artikel.
1
11/04/2018 20:39
Ik was een keer net bij haar op bezoek toen dit gezelschap aan wal kwam, vond het heel bijzonder.
1
11/04/2018 11:09
Mooi artikel, en heel herkenbaar. De groepsverkrachtingen bij eenden heb ik regelmatig gezien, en overstekende eendenmoeders met kuikens ook. Ik heb zelfs een keer op de snelweg geremd met alle waarschuwingslichten aan (en een hele horde geïrriteerde bestuurders achter mij) om een moedereend met een hele sleep kuikens over te laten steken.
Eenden zijn leuke dieren, en je kunt ze aardig tam krijgen. Ik heb hier alleen nauwelijks water in de buurt, dus ik zie ze zelden in de tuin.
1
11/04/2018 20:24
Het zijn inderdaad leuke dieren en in een vijver waar ze dagelijks gevoerd worden zijn ze ook niet schuw meer - eerder brutaal.

Wel een linke actie op een snelweg, maar ja wat moet je anders, je wilt ook niet op je geweten hebben, dat zo'n gezinnetje overreden wordt.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert