Ik ben Gelukkig. Onverbeterlijk Mislukt.

Door Nellekekeizer gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

“ Je stukjes zijn leuk hoor Nelleke “ , roept ze ergens op de achtergrond. Ik heb een ouder echtpaar aan de lijn. Althans. Hém heb ik aan de lijn. Zij praat op de achtergrond mee. En roept me dat dus toe. “Ja”, zegt hij vervolgens met een licht kritische ondertoon. “Maar je kunt wel goed lezen dat jij het bent.” Ik moet daar om lachen. Hardop. Vertel hem. Dat ik toch echt niets anders kan zijn. Dan mezelf. Ook in mijn stukjes.

 

Dat was niet altijd zo. Dat vanzelfsprekend jezelf zijn. Het was niet altijd zo. Dat lichte of zware kritiek met een lach begroet werd. Want oei. Ze moesten me wel aardig vinden. Goed. En lief. Dat vooral. Heel lief. Dus ik heb wel wat rollen uitgeprobeerd. Maskers opgezet. Verkleedkleren aangetrokken.

 

Zo heb ik met jeugdig enthousiasme een tijdje de rol van de “Ideale dochter” gehad. Rustig. Verlegen bijna. Behulpzaam. Intelligent. Mediator. Dat podium. Heb ik op mijn veertigste pas echt verlaten.

 

“De Ideale Moeder”, een lang lopend stuk. Te zien op verschillende podia. Macro-biologisch-dynamisch-gezond koken. En pureren voor de “vooral-géén-Olvaspeed-kindjes”. Houten speelgoed. Geen snoep. Geen speen. Geen televisie. Studio 100. Dat kon nog net. Soms. Alle goede voornemens. Staan nu te schitteren in het Theater van de Lach. Iets minder gezond. Maar met een Big Smile.

 

De rol van Geisha. “De Ideale Vriendin”. Jawel. Ook auditie voor gedaan. Waar je alles doet. Voor je Lief. En zijn kinderen. Feestjes vieren. Groot organiseren. Koken voor een weeshuis. En ’s avonds. Yep. Dat ook. Tja.. Gelukkig. Werd ik voor die rol uiteindelijk afgewezen.

 

Voor “De Ideale werkneemster” heb ik zelfs meerdere keren auditie gedaan. Hardleers. Werkgevers. En met “ja doe ik wel”, “Ja, in het weekend is ook goed”, “Ja…”, “Ja”, “Ja”, kom je er toch ook niet. Wel in een burn-out. Dat dan weer wel.

 

Kortom. Ze kan acteren. Als de beste. Niet eens zo heel diep onder het oppervlakte. Lag ze altijd op de loer. Dat meisje. Die mini-actrice. Die zo graag lief en leuk en goed gevonden wilde worden. Ik ken haar goed. We zijn vrienden geworden. En na de zoveelste mislukking. Hebben we een deal gesloten.

 

IK vind haar leuk. Lief. Aardig. En genoeg. Goed genoeg. En dat is ruimte genoeg. Voor ons allebei.

 

En nu? Nu ben ik. Ik. Te simpel. Voor woorden. Ik ren. Als ik daar zin in heb. Ik zeg nee. Als dat zo voelt. Ik heb lief. Op mijn manier. En ik doe niet. Aan gedoseerde passie. Dus ik val. Uiterst on-charmant en meestal plat op mijn neus. En ik val vaak. Geloof me. Ik vlieg ook. Met bloedveel motivatie en exploderende vreugde. Regelrecht. De volgende mislukking in. Misschien….Ook niet. Onbegrijpelijk. Voor anderen. Maar ik. Heb een deal. Met mezelf.

Ik ben gelukkig. Onverbeterlijk mislukt.

Want wat valt er nou? Helemaal te verbeteren?

 

Hallo Leven

 

Trek niks aan.

 

Trek je niks aan.

 

Van geen ander.

 

Dan van Jezelf.

30/03/2018 11:43

Reacties (4) 

1
30/03/2018 14:03
Ik geniet van je stukjes en krijg er altijd een brede grijns van. Je humor is aanstekelijk en je schrijfstijl herken ik zo onderhand uit duizenden.

Maar ik ben het wel enigszins eens met Zevenblad. Dit leest. Gewoon niet zo. Heel erg lekker. ;-)
1
02/04/2018 08:58
Bedankt Edwin, erg leuk om te horen! En fijn dat je me feedback geeft, ik ga er bij het volgende stukje echt even op letten. Bedankt! :-)
30/03/2018 12:39
ik zou je stukjes nog leuker vinden als je niet elke zin door de gehaktmolen zou draaien. Persoonlijke stijl, dat spotten met syntaxis en interpunctie? Het mag van mij, al kost het soms wat moeite om er ballen van te maken.
Sprokkelen is niet écht mijn ding...
;-P
1
02/04/2018 08:57
Wauw Zevenblad, wat een fijne feedback! Dank je wel! Ik ga er mee aan de slag, snap wat je bedoeld. Dit is echt een kado en heel lief dat je de moeite nam. :-)
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert