Mislukt dichter komt ergens achter

Door Anton combe gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Veel gebeurd, die gasten zijn niet op komen dagen. Ik heb voor mijn rug een ergonomische stoel gekocht en ben achter een paar leuke dingen gekomen, Eerst, en voor mij heel belangrijk en dat is dat ik weet wie er achter de belaging zit. Net als kindermisbruik is de dader vaak iemand die dicht bij je staat, zo ook met belaging. En ik trek de conclusie dat ze en dingen niet gunnen en aandacht van je willen hebben. Zo simpel is het. Ze zijn niet zo slim om aan te bellen en hetgeen te vragen of te zeggen wat ze willen want het spel is ook leuk. Dus belaging is schieten met losse flodders. Ik wil er verder geen wooren aan vui maken maar het zit me hoog. Ben op incidentele snuifjes gestopt met speed en mijn alceholgebruik is ook minder al doe ik dat niet bewust, het is zo ik ben veel bezig met schrijven, ook op twitter.linklin of zoiets en doe mee aan schrijfwedstrijden want ik wil weer naar buiten treden, ik wil op papier, wil niet in een commune achtige toestand blijven hangen, ik wil op papier en ben daar ook mee bezig, het is van mislukt naar gelukt een kleine stap ent als net raak of net mis. Heb een site gevonden waar je verhaal de hele wereld over gaat, word vertaald, daar doe ik 200 woorden verhalen schrijven of soms 150 en zelfs honderd. Het is een leuke sport en een beetje dichter schrijft weinig en zegt veel dus voor mij is het niet zo moeilijk en het voelt goed en daar doe ik het voor. Kan vanavond weer iet naar Ka en die Bolle, heb geen stuiver en dat komt mijn keel uit. Ik wil de kroeg in en misschien kom ik een leuke meid tegen. Ben wel een beetje moe want werd vannacht weer beziggehouden door die gasten maar nu met een positief reseltaat voor mij, dat werd tijd. Het zal wel doorgaan maar heb er nu helemaal schijt aan gekregen, moet sommige mensen de deur gaan wijzen en ook dat interesseert me geen donder, ik hecht me niet zo gauw aan iemand, weg = weg. Ik heb genoegmensen verloren om die instelling gekregen te hebben, ik laat geen traan, ja een bruine uit mijn 3e oog dan reet afvegen genoeg aan ze gedacht en doorspoelen die handel. Ik heb er nooit over willen schrijven maar zit nu serieus te denken om er een novelletje aan te wijden want het duurde tot nu al 4 jaar en hoe lang het doorgaat is de vraag. Maar hoe ik het in mijn hoofd heb zitten kan het heel spannend worden van ' wat gebeurd er? geimponeerd zijn (niet bang)het spel meespelen tot tja ik weet niet hoe het verder gaat maar dat het verder gaat is zeker want elke strijder wilt zijn prijs en die wil ik ze geven in de vorm van een novelle. Ik heb hier met wapens gelopen, mijn familie willen inschakelen, uren alleen maar zitten luisteren en vroeg me af hoe ze aan mijn muziek kwamen en dat weet ik nu. Ik zal ze niet bij naam en toenaam noemen maar het is zo logisch geworden dat het voor sommige mensen wel duidelijk zal zijn en trouwens de hele buurt gaat op de schop. Ik woon op de hoek van een plein en niemand die wat zegt of doet net als toen mijn hond doodgestoken werd niemand vroeg daarna hoe het met mij ging, niemand! En degene die hem heeft neergestoken loopt hier op het plein en te belagen en een beetje te sociale contakten te onderhouden met  ach ik word nu fucked up. Maar goed ik ben de outcast en dat is best en wat ik ga schrijven word geen wraak maar een constatering van feiten die op hun plek zijn gevallen. Ik hoef niet bang te zijn dat ze dit lezen want ze denken toch dat ik gek ben en dat moet zo blijven. Ik ben moe en toch een beetje geemotioneerd dus vroeg naar bed en de novelle een beetje tot stand laten komen in het hoofd, jullie zullen het lezen , fijn. En wat hun doen is gebakken lucht zobder geur of kleur. Ga proberen wat geld te lene om toch even naar Ka en die bolle te gaan en een lekkere duvel te drinken met mensen die het wel goed met me voor hebben, groet ton

16/03/2018 18:36

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert