Zijn wij echt overbezorgde ouders?

Door Theun50 gepubliceerd in Columns

Het is best een grote opgave: kinderen hebben en opvoeden. Want hoe blijf je ontspannen en vrolijk en laat je je kinderen vrij om te worden wie ze zijn? Het ouderschap is confronterend. Als ware een grote spiegel waar je in kijkt.  aard Het is niet zo makkelijk om je eigen persoonlijkheid en aard te veranderen. Sterker nog, het lijkt wel of alles uitvergroot wordt, waarvan je dacht dat je het onder controle had.

Overbezorgde ouders die hun kinderen op de voet volgen en hen op alles en nog wat bekritiseren en dingen verbieden, creëren onzekere, ongelukkige volwassenen. Althans, dat beweert de Britse professor Tanya Byron (onderzoek 2009). Tanya Byron is klinisch psycholoog, en heeft tientallen jaren ervaring met het begeleiden van kinderen en pubers in Engeland.
Byron: "Het is belangrijk voor ouders om hun kinderen te leren loslaten. Dat moet al op jonge leeftijd gebeuren. Steeds meer kinderen groeien op in een soort ‘gevangenis’, waarbij ze elk klein ding aan hun ouders moeten vragen. Ze kunnen niet meer genieten van hun jeugd, en groeien op tot angstige onzekere volwassenen. Ouders lijken maar niet te beseffen dat ze de ontwikkeling van hun kind in gevaar brengen en dat ze eigenlijk erg zelfzuchtig en egoïstisch handelen. Kinderen moeten risicovolle situaties, aangepast aan hun leeftijd, ondergaan om vaardigheden te ontwikkelen die ze nodig hebben in hun latere leven". Maar, speelt dat in ons land ook?

Volgens Byron moeten ouders leren hun angsten voor zichzelf te houden en hun kind te steunen wanneer het iets wil ondernemen. "De angst van dergelijke ouders is enorm overdreven.
Ze zouden zich niet de vraag moeten stellen wat er allemaal mis kan gaan, maar hoe ze hun kinderen kunnen steunen en hen tot normale volwassenen kunnen laten opgroeien!"

Bovenstaande klinkt aannemelijk. Of ouders ongelukkiger zouden zijn, of niet: je kinderen zijn er al, en veruit de meeste ouders zouden dit voor geen goud willen terugdraaien. 
Het besef dat je door te bezorgd te zijn, er teveel bovenop te zitten, je kind belemmert in zijn persoonlijke ontwikkeling en dat je hem daardoor ongelukkig maakt, is zeker geen fijn idee.
Sterker, dat is een goede reden om je als ouder ongelukkig over te voelen. Als ouders probeer je alles zo goed mogelijk te organiseren. Veel gaat, vooral in deze tijd, met haast gepaard. Vooral bij ouders met een fultime baan. Maar wakkert dat de controlerende houding aan?  Onder het mom van liefde en goede bedoelingen creëer je geen afstandelijk monster, maar wel een neuroot!
De weg naar de hel is geplaveid met goede bedoelingen, zei mijn leraar op school ooit.
Wordt 'liefde' vermengd met egoïsme, controledwang en gemakzucht?

Als ouder ben je ook maar een mens. Maar als niet-ouder ben je in principe alleen zelf de dupe van je eigen stompzinnige gedrag. Dat besef brengt een enorme verantwoordelijkheid met zich mee.
Zou dat niet vooral meespelen? Het gevoel: je vrijheid kwijt zijn en niet aan jezelf toekomen?

Je kinderen en kleinkinderen? Er gewoon van genieten en je verwonderen!
Meestal komt het allemaal goed!
Meestal, ja.

Theun50, 2018.

07/03/2018 15:53
Wil jij ook artikelen publiceren op Tallsay.com?

Tallsay is een leuke en makkelijke manier om verhalen, artikelen en recepten te publiceren. Publiceer vandaag nog jouw eerste artikel!

Aanmelden Over ons

Reacties (10) 

1
08/03/2018 10:29
Mooi gesproken..geschreven in dit geval. Die goede bedoelingen zijn inderdaad vaak wel nek-brekers...grenzen stellen en communicatie..vrijheid zit in veel dingen..ook in het inleveren van tijd en ruimte voor je kind. De vrijheid om ervan te kunnen en mogen genieten schrijf je dan ook terecht onderaan. ik ga me vandaag weer verwonderen over mijn inmiddels volwassen kinderen. ;-)
Theun50 tegen Yneke
08/03/2018 10:39
1
08/03/2018 08:40
Tja er is veel veranderd, naar mijn idee moet je steeds een tussenweg zoeken, tussen bezorgdheid en loslaten. Betrokkenheid en eens zelf laten ondervinden. Gewoon ouderwets gezond verstand gebruiken.... Vooral belangrijk is in mijn ogen liefde , geborgenheid en vertrouwen geven, een stabiele basis waar vanuit best eens een stap gewaagd mag worden.....
08/03/2018 10:39
1
07/03/2018 21:34
Er is misschien wel veel veranderd vergeleken met vroeger, teveel, we kunnen dit niet met elkaar verenigen. Vroeger zat moeder met thee te wachten op haar kind als die uit school kwam, nu gaat het maar de naschoolse opvang, vroeger konden ouders nog gewoon met hun kinderen praten, maar ze ook duidelijk vertellen wat wel en niet kon, dus ook boos op ze zijn. Nu zien ouders en kinderen elkaar zo weinig dat het alleen maar leuk mag zijn en ja daar hoort die bezorgdheid bij, want wat als er wat gebeurt? Je bent er immers niet voor ze?
07/03/2018 21:35
Ja, daar heb je zeker een punt.
1
07/03/2018 19:15
Ik zou in deze tijd geen kind willen hebben.
Niet uit angst of egoïsme, maar uit medelijden met dat kind.
1
07/03/2018 21:32
Dat zeiden sommige mensen ook in de crisisjaren voor de tweede wereldoorlog.
Maar ik begrijp jouw punt wel hoor.
2
07/03/2018 17:33
Lijkt me dat de oorzaak voral ligt in de sterk veranderde wereld. Vroeger wisten mensen enkel wat er in hun dorp gebeurde. Je kreeg wel mee bij wie je toch moest uitkijken, mMaar verder was er geen gevaar. Vandaag lijkt het , dankzij het alomtegenwoordige internet alsof er overal gevaar loert, de wereld zit vol aggressie, overal lopen verkrachters op straat. Met alles wat je leest lijkt het of de wereld doordraait. Even logisch dat je je kind, zelfs ongewild, daartegen gaat beschermen en waarschuwen. Vroeger gebeurde dit natuurlijk ook, maar je wist het niet, je las er niets over. Er was enkel...
Theun50 tegen Gymbo
07/03/2018 21:33
Helder.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert