De wanhoop voorbij

Door Yneke gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Die knoop in mijn maag leek zich steeds strakker te trekken. Radeloosheid overmeesterde mijn denken. De God van liefde had zich tegen mij gekeerd. Althans zo voelde ik het, natuurlijk werd het duidelijk dat het andersom was. Ik had mij tegen de God van liefde gekeerd. Hoe dan ook, God vervaagde. Een schim van schijnheiligheid die als rook om mijn denken bleef hangen, verduisterde mijn ziel. Mijn levensbodem was de bodem van geloof, geloof in God die mij geschapen zou hebben. De zoveelste in rij, was men nog wel blij? Die vraag ging spelen. Als 't leven moeten wordt, verplichtingen toegewezen worden en gekoppelt aan je lot, leef jezelf dan wel? Mijn bestemming was iets waar ik niet meer in geloofde. De God die ik gehoorzamen moet, bestaat niet in mijn beleven. Hoe ga ik daarmee om, hoe vertel ik dat. Schande, schaamte roept dat op bij me, omdat ik geboren ben daar waar dat zo belangrijk is en ik wilde mijn ouders geen pijn doen. Dan slaat de wanhoop toe, de twijfel over mijn persoonlijk welzijn. De moed verlies ik en de ene na de andere verdoemende bijbeltekst en preek heeft zich meester weten te maken van mijn denken. Mijn kindertijd, jeugdtijd en mijn volwassen leven...? Wanneer doet mijn eigen denken erweer toe? Mijn emoties waarvan ik leerde ze in "de dood" te geven, zijn bevroren geraakt en bij de lichtste vorm van hun aanwezigheid voelde ik schuldgevoelens. Tragiek.

 

c7f4935ce5326005a214414e1d98d4ac_medium.

De wanhoop nabij zijn. De keus maken voor het vrije denken, tegen alles in wat je meegekreeg aan geloof, gebod, Gods liefde en de verdoemenis die je te wachten staat wanneer je hem verlaat of uit angst te blijven. Uit liefde misschien voor je familie, geloofsgenoten of voor je eigen fatsoen de stap niet te zetten om alleen zonder God en alles wat daarbij hoort verder te gaan. Ik durfde het niet. Lange tijd bleef ik als 'ongelovige gelovig', puur uit hoop op verlichting. Natuurlijk wilde ik mijn ziel geen schade toebrengen, want zo werd mij geleerd dat mijn ziel daarmee verloren zal gaan. Nu geloofde ik allang niet meer in de God zoals die mij voorgespiegeld was, maar toch, stel dat ze gelijk hadden. De hel zou mijn einde zijn. Brrrr die sprong durfde ik niet te wagen, maar geloof is niet af te dwingen en ik voelde de schijnheiligheid bijna net zo branden als de hel zelf dat zou doen, volgens mij. Eert uw vader en uw moeder en God natuurlijk bovenal, denderde continue door mijn hoofd.

Uiteindelijk koos ik voor die vrije val. De val van mijn geloof af, zoals men dat noemt, was lang, diep en donker. Twijfels, onzekerheid, en angst overvielen mij en de wanhoop groeide. Slecht voelde ik mij en de indoctrinatie van de woorden die wekelijks en soms dagelijks mijn denken bestuurden leken mij maar niet los te laten. Een goed mens voelen, dat gevoel was mij onbekend. Die keus maakte ik nog niet eens voor mij zelf, misschien had ik dat nooit gedurfd. Maar ik had inmiddels kinderen gekregen en leven met mijn 'ongeloof' binnen de sekte waarin mijn kinderen die leer ook mee zouden krijgen, dat ging mij te ver. Zij waren mijn verantwoording.

 

c0a6867bc705ea224e3e28fa40bc5d64_medium.

 

De wanhoop nabij niet nu, maar toen. Iedereen kent in zijn leven wel een moment waarin men de wanhoop nabij is, denk ik. De paniek die brand in je binnenste. Het verloren en eenzaam gevoel, voordat je een definitieve keus durft te maken of kan maken, het overkomt meer mensen. De wetenschap dat je altijd iemand zal gaan kwetsen, verdriet doet of kwijt zal raken met je beslissing doet ook jezelf pijn. Maar wat als je die keus niet maakt en jezelf daardoor voor de rest van je leven kwijt zal raken? Vrijheid is een groot goed. Gelovig of niet de mens heeft hoe men er ook over denkt een vrije wil gekregen. Een vrije keus om in een God te geloven en daar je leven op in te richten, maar net zo goed een vrije keus om te leven vanuit je eigen denkwijzes zonder een geloof. Het leven beïnvloeden van andere mensen is een delicate kwestie, net als je laten beïnvloeden dat is. Het zelfdenken is een rijkdom die de mens in wezen bezit. Het uitschakelen van de mens zijn vrije wil is nogal wat. Ik geloof niet in een God, ik geloof in het leven zelf en geef toe dat ik een super klein onderdeel ben van een groot geheel. Het hele punt is dat ik besta en een persoonlijke verantwoording draag over dat bestaan. Die vrije val en die wanhoop nabij zijn, de laatste bladzijde ervan is gelezen en....ik ben moeder en leef in een wonderlijke wereld van pijn, blijdschap, zwakte en kracht, met andere woorden ik besta.

De wanhoop voorbij!

 

567889862ca07bffd0874e6577485796_medium.

Bedankt voor het lezen.

https://www.ingridaanen.nl/boekrecensies/vrije-val-yneke

https://www.boekscout.nl/shop2/boek.php?bid=6371

-Yneke-

28/02/2018 02:57

Reacties (11) 

02/03/2018 09:43
Herkenbaar ..Geloof opdringen is vreselijk.Gelukkig kan ik nu eigen keuzes maken
1
28/02/2018 16:51
99% van de mensen gelooft wat hun ouders geloven. Je hebt echt sterke wil nodig om daar aan te ontsnappen.
Yneke tegen Rob
28/02/2018 21:52
Aangeleerd gedrag is moeilijk te veranderen en in sommige gevallen is het ook beslist niet erg om dat te geloven wat je ouders geloven. Je hebt gelijk dat heel veel van de mensen dat doen. Als je toch anders geloven wil of niet gelooft geeft dat voor veel partijen vaak veel verdriet. Een sterke wil moest gebroken worden leerde ik al als kind en juist die sterke wil heb je inderdaad nodig. Dankjewel Rob.
1
28/02/2018 14:14
Wat werkt zo'n opvoeding lang en heftig door. Zelfs als je met veel pijn en moeite voor je kinderen besloten hebt om die knoop door te hakken en weg te gaan. Zelfs als die kinderen jaren later veel vrijer hun leven kunnen leven dan jij zelf. Ik denk dat hetgene waar je mee bent grootgebracht nooit helemaal verdwijnt uit je leven. Maar ook dat je een goede beslissing hebt genomen en daar zo veel mogelijk van moet genieten. Dat stemmetje in jezelf, de indoctrinatie uit je jeugd, is nog je grootste tegenstander. Maar door alles wat ik van je heb gelezen, denk ik dat jij sterker bent dat dat stemm...
28/02/2018 15:53
Wat een fijne opbeurende reactie, deze doet me oprecht heel goed. Dankjewel Appelpit, jij bent sterker dan dat stemmetje die zin neem ik mee!!
1
28/02/2018 12:15
je bent goed terecht gekomen uit die vrije val.. dat gebeurt niet altijd
28/02/2018 15:52
Dankjewel Daniel, je hebt gelijk en daar ben ik elke dag me bewust van, het had zo anders af kunnen lopen.
1
28/02/2018 10:37
We hebben er al vaak over gepraat, ik heb al meerdere keren in je boek gebladerd en gelezen.
Ik kan alleen meer blijven zeggen dat ik respect heb voor jou, de stap die je gezet hebt, de manier waarop jij je leven in handen hebt genomen en je kinderen in alle vrijheid liet openbloeien!
Knuffel X
1
28/02/2018 10:45
Wederzijds, we hebben er inderdaad veel over gepraat en ook jij hebt heel wat overwonnen vanuit je verleden dat vele herkenningspunten heeft. Krachtige vrouw waar ik veel steun aan heb gehad en nog heb, dankjewel Chrisrik x
3
28/02/2018 09:20
Uit je boek, neem ik aan.
'De vrije val' doet mij natuurlijk denken aan de tijd dat ik nog met een parachute om uit vliegtuigjes sprong. Eerst zo'n tien keer oefenen met een static line, die de chute vanzelf opentrekt vlak nadat je springt.
Maar bij de eerste vrije val ben je zelf verantwoordelijk voor een veilige landing. Dat kost een hoop zelfoverwinning en gaat tegen je natuur in.
Maar eenmaal gedaan beleef je het gevoel van een onmetelijke vrijheid. Dan ben je heer en meester over jezelf, met de bijbehorende verantwoordelijkheid.
Wat jij gedaan hebt is iets soortg...
1
28/02/2018 10:37
Wat een prachtig vergelijk maak je hier. Inderdaad twijfels zouden er niet meer moeten zijn, omdat je weet dat je het kunt. Bevrijdt voelt het zeker. Ik denk dat die twijfel die zo hardnekkig zich blijft aankondigen, de indoctrinatie is. Het is constant je zelf blijven overtuigen van je "overwinning". De jaren waarin je uiteindelijk de vrijheid leert gebruiken voedt je denken en langzaam aan verliest de twijfel haar kracht, dat kost tijd. Dankjewel Zevenblad voor deze waardevolle reactie.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert