Zelfdiscipline? Ik pas.

Door Nellekekeizer gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Ik vind dat zo knap! Mensen met discipline. Vooral. Zelfdiscipline. Echt. Briljant! Zeg maar. Dat je je iets voorneemt. Om te doen. Elke dag. Of elke week. Helemaal enthousiast. Of goed doordacht. En dat je het dan ook doet. Elke dag. Of elke week. Heb ik niet.

 

Zelfdiscipline. By far mijn sterkste kant niet. Goed voornemens stranden ongeveer in week drie. Fuck Sonja. Hallo Chocola!

 

Wekelijkse sportafspraken houden het niet veel langer vol. Ook zo confronterend. Breng ik zaterdagochtend heel vroeg Dochter naar de sport. Half elf. Ofzo. Staat er aan het einde van de wijk al zo’n boot-camp groepje klaar. Strak in het pakkie. Tractorbanden op het parkeerterrein. Doen ze straks hele stoere dingen mee. Ben eens stiekem gaan kijken. Ik zweer het je. Hun ogen zijn wél open op dat tijdstip. Allebei!

Ik heb al spierpijn van het naar de auto lopen. Oog twee gaat vanmiddag pas open.

 

Nog zoiets. Je schijnt elke avond je gezicht te moeten schoonmaken. Foundation afbikken. Mascara lief aaiend verwijderen. Nachtcrème in masseren. Serum er overheen. Of er onder? Ik zeg je. Ik wordt heel lelijk oud. Het lukt me niet. Heb alles staan hoor. Binnenkort is de houdbaarheidsdatum voorbij. Dat kan technisch geeneens. Als het potje niet open is geweest.

 

Op de hondentraining ben ik wél een paar weken geweest. Onze beurt. Hond op afstand en dan “Hond kom” roepen. Zou hij in één rechte streep naar me toe rennen…. Uhuh. De mijne niet. Ging eerst op zijn gemak de halve zaal begroeten. Vervolgens met uiterste precisie het exacte midden van de zaal gevonden. Een hoopje. Nou ja. Berg. Nou nee. De Alpen.

 

Met een rood hoofd en een slechte conditie vijf rondjes achter hem aan gezeten. Toen maar een kop koffie gaan halen. Kwam ie spontaan naar me toe. Hond is gewoon heel beleefd. Met uitstekende spijsvertering. Meetkundig inzicht. En prima prioriteiten. Koffie voor alles.

 

‘T was ook een gekke bedoening. Die training. Met een klikkertje. Dat ik steeds kwijt raakte. Geef je een snoepje met links. Moet je tegelijk drie keer klikken met rechts. Dat kan mijn belachelijke brein niet. Raakt hopeloos in de war. Dus. Ik voer Hond het klikkertje. En sta hard in het snoepje te knijpen. Snoepjes-soep.

 

Of. Hond kreeg wel snoepje. En ik op rechts een motorische stoornis. Stond ik vijf minuten later nog te klikken. Trainer kwijlt nu ook als hij het klikkertje hoort. Ik zal hem een zakje snoepjes sturen. Of een muilkorfje. Hij was niet echt blij met mij.

 

Hielp ook niet dat het heel koud was. Ik houd niet van kou. Hond ook niet. Vanuit de auto hebben we nog een half lesje leuk kunnen volgen. Toen moest ik plassen. En hij een hoopje. Ben ik door de Alpen maar naar huis gereden….

 

Hallo leven

 

Had me nou gewoon.

 

Meer zelfdiscipline gegeven.

 

Of een andere Hond.

20/02/2018 17:40

Reacties (4) 

22/02/2018 06:31
Over zelfdiscipline zeg ik maar even niets :-)
21/02/2018 14:50
Heerlijk geschreven weer... troost je: niet iedere hond is geschikt voor de hondenschool of baasje nu klikt met het klikkertje of met het snoepje. Sommige honden kunnen de vele afleidingen daar gewoon niet aan en zijn beter af met een rustige 'opleiding' bij het klikkende baasje thuis. We hebben er ook zo twee: de ene is heel beschermend (vooral naar mij toe - ofwel heeft ze me héél erg lief ofwel vindt ze me een ongelooflijk hulpeloze sukkel die moet beschermd worden) en de tweede is een jager die schijt heeft aan onzinnige commando's. Wij hebben dus altijd gezellig thuis geklikt, en dan vo...
21/02/2018 12:50
Overigens mooi geschreven weer !
21/02/2018 12:49
Het is me wat die zelfdiscipline, ik ben heel gedisciplineerd niet gedisciplineerd, haha !
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert