Vleugels

Door Nellekekeizer gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Ja ja. Dusss. Dan ga ik mezelf helemaal leuk vinden. Precies zoals ik ben. En dan? Geitenwollen sokken? Googelen naar een hip adres voor sandalen? Haar laten groeien op eh…zeg maar…alle plekken waar het wil groeien? Biologisch-dynamisch-bijna-niks-eten? ’s Avonds munt thee drinken. Zelf geplukt en verbouwd uiteraard. Wijntje-worstje maar vergeten? Sorry. Dan vind ik mezelf helemaal leuk. En het leven niet meer.

 

Beetje weerstand heeft ze. Snap ik. Als geen ander. Zestien was ik. Puber met boosheid. Liefdevol advies om eens een cursus te gaan doen. Stoom uit mijn oren. Ík was toch niet gek? De wereld moest veranderen. Niet ik. Schattig was ik. Eigenlijk.

 

Nu. Is de wereld nog hetzelfde. En ik. De pubertijd voorbij. Achter mij. Een spoor van losgelaten onzekerheden. Angsten. Teleurstellingen. Verdrietjes. Als de kruimeltjes van Klein Duimpje. Leidt het spoor maar één kant op. Terug naar huis. Naar mij.

 

En nee. Je hoeft niks te laten. Ook niet te doen. Dat is nou het mooie. Je mag. En je mag. En je mag ook. Je mag alles. Heb vooral geen oordeel. Leg geen verantwoording af. Anders. Dan aan jezelf. Doe wat je doet. Uit liefde. Voor jezelf. Liefde. Voor het leven. Dan kan er niks mis. En jij kunt niet verkeerd. Wel anders. Dan verwacht. Maar nog steeds. Niet verkeerd.

 

Dusss.

 

Trek aan wat goed voelt. Eet worst. Drink wijn. Draag hakken. Koop een pallet scheermesjes en scheer er een mandala in. Voor mijn part.

Maar doe. Wat je doet. Zonder kritiek. Beslis. Wat je beslist. Zonder kritiek. Neem jezelf. Het leven. De ander. De wereld. Voor wat het is.

 

En geef er vleugels aan.

 

Geef complimenten zonder gene. Plaats een engel bij je grenzen. Lach met geschater. Huil met gesnotter. Heb lief met alles die jij bent. Vergeef alsof je nooit anders gedaan hebt. Ga los. Of knijp fijn. Neem je verantwoordelijkheid. Of doe het een keer niet. Val neer. Totdat je er goed in bent. Sta op. En dans. Niet. Met de gordijnen dicht. Maar in het volle zicht. Van de buren.

 

Wees helemaal jij. Het staat je vrij. Het leven. Jouw wereld. Vleugels te geven.

 

Verwonderd kijkt ze me aan. Vraagt zich af. Of ík gek ben. Of zij? Maar. En dat is nou het leuke. We Zijn het. Allebei.

 

Hallo Leven

Wist ik veel.

Dat niet jij.

Maar ik.

Jou vleugels kon geven.

06/02/2018 17:29

Reacties (2) 

07/02/2018 14:36
Heerlijk toch, alles kan en niets moet.
06/02/2018 21:25
Mooi hoor....Leef!
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert