Mijn zoons weten wel waar ik op doel.

Door Theun50 gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Herkent u zich in deze algemene vraag: “Zeg, wat eten we vandaag?” Nou moet ik eerlijk bekennen, dat wij qua hoeveelheid met z’n tweetjes niet zoveel meer wegwerken. Tevens beken ik ruiterlijk dat wij niet elke dag verse groenten op tafel te zetten. Niet omdat het (soms) hartstikke duur is, maar gewoon omdat er van die gemakzuchtige potjes en blikjes in de voorraadkast staan.

Gisteren zei ik nog, na de vraag wat we vandaag zouden eten: “Wij hebben toch nog zo’n zak in de vriezer staan?”
“Jazeker zei mijn echtgenote.” En aangezien ik (bijna) alles eet en niet zo kieskeuriger ben, zei ik:
“Zullen we dat dan maar eten?”
“Ja hoor, dat is prima”, was het afwezige antwoord. Vlees en aardappels waren inmiddels al klaar.

En dus pak ik die zak uit de vriezer, maak hem open en dump de inhoud in een pannetje.
Na vijf minuten ruikt het alsof ik de hele dag in de keuken heb gestaan, en als ik even later in het pannetje sta te roeren, komt mijn ega ook de keuken maar eens in wandelen.
Ze werpt een verontruste blik in het pannetje:
“Zeg Theun, is dat te eten denk je? Het lijkt verdacht veel op wat ik vanmorgen in het kleine kamertje achterliet!” Ik lig dubbel en zeg: “Mens, stel je niet aan, dit wilde je zelf eten, dus niet zeuren nou!”

Als alles op tafel is gezet en op de borden is opgeschept, denk ik:
‘ik zal blij zijn als ik dat op heb, want echt tof ruikt het niet.’ maar ik ben een grote jongen en eet met lange konijnentanden mijn bordje bijna leeg! Ik kijk mijn echtgenote aan en zeg dan:
“Wil jij nog een stukje vlees, want dit krijg ik echt niet meer weg!”
“Ja doe maar, want die groente is wel heel erg scherp hè? Ik hoef ook niet meer.”
“Zullen wij dan maar overschakelen op de vla?”
Wij vallen vol overgave ons schaaltje vla aan om alles even door te kunnen spoelen.
Poef, wat een verlichting geeft dat!

Na het eten is mijn echtgenote toch wel heel erg nieuwsgierig wat voor groente nou in dat pannetje heb gedumpt.
“Theun, waar heb je de verpakking van die groente gelaten?”
“Gewoon, in de afvalemmer in de keuken, hoezo?”
Ik krijg geen antwoord. Even later komt ze triomfantelijk met de lege verpakking de kamer binnen, en houd demonstratief de zak voor mijn neus.
“Kijk Theun, dit hebben wij gegeten, extra gekruide groenten voor een Mexicaanse rijstschotel!”
“Verrek, dan ben ik mooi op de hak genomen”, zeg ik vol overtuiging.
Die zakken van Hak wil ik hier niet meer te hebben...aan mij niet besteed!
Ik heb zo wie zo al een enorme hekel aan Hak, maar dat is weer een heel ander verhaal.
Mijn zoons weten maar al te goed waar ik op doel.

Theun50, 2018.

05/02/2018 13:53

Reacties (16) 

1
07/02/2018 15:55
Gelukkig niet !
1
07/02/2018 14:56
JIj kookt tenminste nog, als mijn man kookt is het "chinees", haha.
07/02/2018 15:49
Ook lekker, Chinees. Maar niet elke week, toch?
1
05/02/2018 16:58
Te gemakkelijk om de schuld op HAK te steken toch. Gewoon volgende keer bril op je neus en LEZEN wat er op de verpakking staat.....
1
Theun50 tegen Gymbo
05/02/2018 22:50
Hihihihi, je hebt gelijk. Maar ja, ik moest toch een slechte smoes bedenken tegenover mijn echtgenote.
1
Gymbo tegen Theun50
05/02/2018 23:52
En je echtgenote is er nog in getrapt oo. Tss maar ik niet. Als man gebruik ik diezelfde smoesjes :)
1
05/02/2018 16:27
;-) leuk stukje weer ;-)
05/02/2018 22:48
Thanks.
1
05/02/2018 16:17
geweldig geschreven weer !!
05/02/2018 16:21
Dank je Rina.
1
05/02/2018 14:47
Dit leest weer heerlijk weg... het valt trouwens op dat jij meer dan je deel doet in het huishouden, chapeau meneer Theun!
1
Theun50 tegen Ktje
05/02/2018 14:55
Dank je wel.
Ja, ik mag nu eenmaal graag koken.
1
05/02/2018 14:22
Mooie woordspeling gebruik je in je artikel. Vers is het lekkerst. Leuk artikel!
Theun50 tegen Yneke
05/02/2018 14:43
Dank je wel, Yneke.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert