Dichter in kapperszaak

Door Anton combe gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Ik was uitgenodigd in de kapperzaak van de buurvrouw die ik al eens eerder tegen was gekomen met haar twee ouwe hondjes. Ik dacht  ' waarom niet, ik moet toch meer beweging krijgen en het is ook wel eens goed om onder de mensen te komen' " is goed zei ik" " kom dan op een woensdag want dan heb ik het broodnodigde personeel dus ook meer tijd" " is goed " zei ik en ieder ging z'n eigen weg. Op woensdag werd ik om 12:45U wakker, had de nacht ervoor zitten schrijven. Ik dronk koffie met een kano en dacht" ik heb bier nodig' en zonder me te wassen of te scheren sprong ik in mijn kleren en speerde naar de winkel en terug. Ik trok een kanon open  en hij viel goed, ik kreeg wat moed in mijn donder want ja ik zal dalijk tussen de vrouwen zitten. Ik dronk de tweede ook op en ik was klaar om te gaan. Ik trok mijn jas aan en vertok. Het was een aardig eindje lopen naar de Hoogstraat en ik moest zoeken naar een kapper die BLITZ hete. Het was met mijn rug een aardig eindje lopen maar ik kwam er, ik arriveerde en liep naar binnen. van buitenaf was het al een blikvanger, dat wat de gemeente graag ziet op de Hoogstraat,en binnen was het of je een huiskamer in liep waar toevallig gekapt werd. " he buurman , neem plaats " en ze wees naar de bankstellen waar anderen zaten te wachten op een knipbeurt. Ik was onder de indruk, de muziek die ze draaide  was rock and roll 50's and 60's en er hingen foto's van Elvis merlin menroe en pin up girls. Het voelde goed, ' good vibes' dacht ik  en er werd mij een bier aangeboden. De andere mensen dronken een koffie of een wijntje en als ze wilde konden ze ook een biertje krijgen. De buurvrouw was aan het kappen en tergelijkertijd de wachtende bezig houden met een gesprek, een grap terwijl ze tussen de bedrijven door ook haar bijeen veegde, koffie inschonk en de gesprekken als van nature op gang hield. Ik stond verbuft hoe die meiden het zweet uit hun naad werkte en toch iedereen positief tevreden hielden. Ik dacht ' leuk en gezellig maar ik heb geen haar op mijn kop, mijn borsthaar was een harrewar van rood,zwaart en grijs en mijn schaamhaar was oranje, oranje is doorrijden of stoppen, ik koos voor doorijden maar dan zou ik het groen moeten verven, ik besloot het maar kaal te scheren en tot mijn verbazing was hij groter dan ik dacht' . Toen mijn biertje op was kreeg ik er nog een, ze wist hoe ik tegenover alcehol stond en ze vroeg aan de andere klanten of ze ook nog een koffie, wijntje of biertje wilde. Niemand wilde nog iets en ze liep weer naar een klant die haar haar groen had geverfd en daar een andere kleur voor in de plaats wilde hebben. Het bleek dat groen moeilijk te mengen was omdat het groen er altijd doorheen zou komen en toch mengen betekende dat het er uit gaat zien als een hoop stront, ze was duidelijk. Ik bekeek de buurvrouw, mooi figuur, donkerbruine ogen, lang bruin haar en haar voorgevel nodigde je uit om er met je neus tussen te willen zitten. Ze had humor, leek onbevangen en vrij zeker van haar zaak. Dat laatste was niet helemaal waar daarover later meer. Je merkte er inieder geval niets van door haar profecionele houding, passie en werkwijze. De ene klant vraagt" ik wil het achter een beetje opgeschoren en boven op en beetje een bebob blockhead houden. En je heb klanten tevreden te houden en zo te knippen dat het zo word als de klant het wil, da's ook kunst! Ik luisterde naar de muziek en die was goed, toch wilde ik haar op een zender attenderen die ook geschikt was voor deze zaak. " He buurvrouw....he buurvrouw ik heb een goeie zender voor je" " o ja welke dan?" " rock a billy radio uk" zei " zet maar op" zei ze " waar heb je een computer dan" " ik heb geen computer" en ze gaf me haar telefoon. dat vond ik ook al bijzonder, iemand die zijn telefoon uit handen geeft. Ik typte de zender in op google maar kreeg geen geluid of verbinding. Stond ik daar voor lul achter de balie met mijn grote bek, kon niet eens muziek uit dat ding krijgen dus riep haar. " buurvrouw!" " het wil me niet lukken, ik weet niet hoe dat te doen op een telefoon"Ze was nog bezig met een klant dus deed wat ze ng moest doen, een krul van de ene kant naar de anderekant gooien omdat die behandeld was en ze deed dat alsof het doodnormaal was vanuit  het niets een krul fabriceren naar de ander kant gooien om de rest ook te behandelen daar waar het nodig was en ze liep snel naar mij, deed wat op de telefoon en hups rock a billy radio uk stond  over de boksen. Ik wist niet hoe het haar lukte en het kukte haar al 15 jaar de zaak draaiende te houden, mensen tevreden te houden of te krijgen en een sfeer neer te leggen waar een ieder zich in kon wentelen. Ik vroeg me af wat ik zou kunnen betekenen in de zaak , het enige was ' die een pluk haar over mijn  kleine jongen fohnen en hups een krul van Ton. Ik liep van de balie terug naar de bank waar een jongen zat die ook geknipt wilde worden. De jongen wilde een bak koffie maar de melk zat verstopt. De buurvrouw rende tussen alles door naar het koffie apperaat en begon te sjorrren aan dat gedeelte dat melk moest geven. " laat mij maar mij zal het wel lukken" en ze snelde weer naar daar waar ze het meest nodig was. Ook ik zat op goed geluk te sjorren aan dat apperaat en het wilde mij niet lukken, er lukt mij niet veel. De jongen die zat te wachten stond op en op zijn gemakkie zette hij het apperaat zo in elkaar dat hij het weer deed en ging bescheiden weer zitten, nu met koffie. De buurbrouw kwam naar me toe en vroeg " is het gelukt?" " natuurlijk, was een eitje" " bedankt" zei ze en ging weer aan het werk. Ik keek naar de jongen en dacht ' sorry jongen ik ben er met je eer vandoor gegaan, ik zou willen dat ik zo bescheiden was' . Het liep tegen sluitingstijd en ires, een van de kapsters had alles al startklaar gemaakt voor de volgende dag wat betekende alles schoonmaken, de wasbakken schoonmaken, vloer dweilen, handoeken wassen en drogen en op de plek leggen Het viel me mee dat ze niet even de ramen ging zemen, ze was net als de buurvrouw een echte prof vol bezieling en hart voor de zaak en da's mooi om te zien. Op den duur waren de buurvrouw en ik alleen nog over in de zaak en ik hoorde wat er speelde rond en om de zaak. Ze zei " ik word belaagt door de buurman" " he ik word belaagt alleen staat er niets meer op het spel dan leven en dood" " zo is het bij mij ook, de buurman schrijft dagelijks brieven naar de politie met een klacht dan geluidsoverlast, dan over poep op de Hoogstraat terwijl ik elke drol opruim die er ligt al is tie niet van mijn hond, het bederft de werksfeer en voel me beperkt in mijn doen en laten terwijl ik dat nooit heb gehad en altijd de kapperszaak kon zijn die ik ben. En dat laatste was waar want ik had op het prikbord een artikel van het AD gelezen met de kop ' De Hoogstraat zal nooit hetzelfde zijn door de invloed van kapperij de BLITZ' . Dus een persoon kan je het leven zuur maken ik denk omdat hij zelf niet weet wat hij met het pand onder hem moet doen, boven woonde hij met zijn moeder waar hij allerlei klachten bekokstoofde om haar florerende kapperzaak de grond in te trappen ."  Mensen die belagen en je het niet gunnen zijn mensen die hetzelf niet kunnen" Ze gaf me volmondig gelijk terwijl ze de zaak afsloot.lichten uit, alles even nalopen. Ik trok mijn jas aan en nog voor ik wilde zeggen" ikga" vroeg ze me of ze me even thuis kon brengen " het is toch in dezelfde straat" " ja maar ik moet nog bier halen" " is goed " zei ze" hier heb je wat geld ,haal je bier bij Dirk ik sta daaronder met mijn auto" . We liepen samen met de honden naar de auto en wat vond ik haar een mooie meid. Als ik over haar zou moeten schrijven zou ik afstand moeten nemen om objectief te kunnen schrijven. De dagen erna bleef ze nazingen in mijn hoofd maar belangrijker vond ik dat ik dit alles aan de kaak moest stellen, ook gezien de plannen die de gemeente Vlaardingen in zijn hoofd heeft is in strijd met wat haar buurman zegt of wil. Ze bracht ne thuis,parkeerde de auto voor mijn deur, we stapte uit en ze zei" ik ga lekker voor de tv zitten en kijk zo goede tijden slechte tijden en dan schud ik alles van me af" " ik ga een biertje drinken en mischien schrijf ik over kapperij de BLITZ" " is goed zei ze en weer scheiden onze wegen zich van elkaar en ik dacht ' ieder zingt de blues op zijn manier'Ik stak de sleutel in mijn slot, draaide hem open en er was niemand die van mij iets af te pakken had, deze dame wel een eigen zaak, al 15 jaar en een klootzak maakte haar het leven zuur" ik zou m willen pakken maar meestal gebeurd dat toch wel en ik hoopte erop.

 

                                                                                           anton combe

04/02/2018 19:41

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert