Ik ben helemaal op en zie het niet meer zitten

Door Rabbit-green gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

 

f11f9d3f85e1312f69b2e6307c4021ea_medium.Sinds mijn partner uit het ziekenhuis is, is het helemaal mis. Hij wil niet eten, loopt niet meer en spuit geen insuline meer. Hij schreeuwt mij aan en komt steeds meer met hatelijkheden. Zeer agressief (is hij altijd geweest).

Gisteravond wondt hij zich op omdat ik zijn schoen niet goed aandeed, toen had ik het even gehad, heb hem zijn water gegeven en ben naar boven gegaan, Plots hoor ik weer een harde bons en ja hoor daar lag meneer weer op de grond, hij wilde een tweede deken pakken en gleed uit, want hij kan niet lopen.

De ambulance kwam niet meer zo snel en hadden het ook even gehad. Ze gaven ook aan dat het zo niet verder kon om te komen om hem op te tillen. Ze gaan kortsluiten met de huisarts om een zorgtraject op te starten en vonden het ook raar dat de huisarts geen contact had opgenomen. Meneer moest ook aan zijn partner denken en dat doet hij juist niet, hij ziet me als een baboe.

De verzorgster heeft vandaag een ernstig gesprek met hem gehad, dat hij toch een tijdje weg moet ook om de gemoederen tot bedaren te brengen en ook dat hij weer in beweging komt, hij is pas 68 jaar. Zijn leven is beperkt tot een vierkante meter waar zijn opstapstoel staat, daarin wordt hij verschoond, gewassen, gevoed , slaapt hij en de TV er tegenover. Hij kan niet meer naar onze mooie badkamer, keuken of serre waar zijn computer staat. Gelukkig heb ik al zijn wachtwoorden van de bank, CZ, digidcode, want hij was steeds in de war en wist het niet meer. Dus nu maar oefenen met zijn bank/geldzaken, want ik heb een andere bank.

Ik vind het ook erg als hij weg moet, want hij wil thuis sterven. Hij zegt ook steeds; dan ben ik liever dood. Ondanks alles gaat het me toch aan het hart.

Maar ja na het gesprek moest hij zogenaamd poepen, dus met de trippelstoel gemanouvreerd langs deur en stoelen, tot aan de wc ging het maar terug liet hij zijn broek los en die kwam onder het wieletje, hij moest naar achter rijden dan kon ik de broek wegtrekken en toen wilde hij niet meewerken, dus niet gepoept. Twee uur later weer poepen, ik heb de verzorgster gebeld en toen was hij heel kwaad, heb hem weer gezegd dat ik het niet meer kan.  De verzorgster kwam en weer niet poepen. Hem kennende is het gesprek niet goed gevallen en wil hij mij weer manipuleren. Ik doe het niet meer, mijn grens is al heel lang bereikt, ik laat het nu aan de huisarts over, een time-out is hier wel nodig.

 

04/02/2018 17:24

Reacties (24) 

07/02/2018 08:58
dank je Edwin
1
06/02/2018 20:01
Klinkt als een hele moeilijke situatie. Heel veel sterkte!
1
07/02/2018 08:55
dank je MSchroder
1
06/02/2018 18:01
klinkt als suikerziekte , in mijn leken oren
ik weet dat zelfs hele aardige rustige mensen met die ziekte boos en ongeduldig kunnen reageren bij te kort aan suiker. neemt niet weg dat het moeilijk is als je er altijd mee geconfronteerd wordt.
07/02/2018 08:56
Ja, dat ook , maar er is veel meer aan de hand, hij is eigenlijk levensmoe, dank je
07/02/2018 17:59
68 geen leeftijd om levensmoe te zijn , ben het eens met ¨ weg om gemoederen te bedaren en ook dat hij weer in beweging komt , iets doen.
al is het in een rolstoel
Niet naar je computer kunnen ? dan breng je de computer (laptop) toch naar hem. internet kan je veel bieden wanneer je aan je stoel gekluisterd bent.

Ik begrijp dat jij ook een time out nodig hebt. sterkte met alles
1
05/02/2018 21:46
Sterkte met de situatie!
06/02/2018 09:58
dank je LW92
05/02/2018 19:11
dank je Tim
1
05/02/2018 15:05
Poeh, heftig!
Ik sluit mij volledig aan bij de reacties van Ktje en zevenblad.
Heel veel sterkte en wijsheid.
1
05/02/2018 15:46
dank je Theun
05/02/2018 12:09
dank je Menno
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert