Mijn nieuwe baan

Door LW92 gepubliceerd in Dieren en natuur

Ik ben sinds kort aan de slag als buschauffeur. Het bevalt me goed, vind het rijden leuk en zie veel verschillende mensen op een dag. Alhoewel ik soms ook irritaties heb en niet altijd het zonnetje in huis ben probeer ik toch ieder vrolijk te begroeten en is het mijn doel een lach op het gezicht te wekken.

Ik denk dat je alleen respect kunt verwachten als je het zelf ook geeft en uitstraalt. Dat sommige niks terug zeggen en je keihard negeren is een beetje lullig, maar dat is aan hun. (Kom bij mij niet aan s'ochtends vroeg want ik doe precies hetzelfde). Anderzijds, van gedag zeggen breekt je tong niet.

Ik vind het interessant hoe iemand de bus in komt, een eerste indruk telt altijd. Het gedrag, de kleding, wel of geen oogcontact maken, het zegt veel over je. Maar gelukkig niet alles. Ik heb bijna alleen maar uniform beroepen gehad, en daar zit een groot voordeel aan dat er een stuk minder bevooroordeeld kan worden.

Anderzijds, ze kijken en denken maar.. ;-)

Veel mensen zeggen netjes gedag, soms een kleine flirt tussendoor.. beetje akward, maar wel leuk. Ook sommige collega's wekken mijn interesse, tot ik erachter kom dat ze tien jaar ouder zijn, getrouwd zijn en kinderen hebben. Alles kan kapot, maar laten gaan is ook een optie.

Wat me wel verbaasd is de jeugd van tegenwoordig die vaak niet eens opstaan voor de oudere meneer of mevrouw die de bus ingestapt komt. Ze zitten vaak op de doelgroepen stoelen (oudere mensen, invalide, zwangere vrouwen) en al zijn alle zitplekken bezet, dan nog geven ze er weinig om. (Wat ze mankeren weet ik ook niet). Als buschauffeur voel ik me verantwoordelijk, maar ook als mens eigen kan ik zulke situaties niet negeren. Ik draai me dan ook om en spreek hier op in. Zowel met mijn mond als met mijn ogen vraag ik de jeugd netjes (noch dwingend) om op te staan, de boze blikken die ik dan van ze krijg negeer ik maar. (@#$%$). Ik heb soms het idee dat de oudjes het zelf niet zo goed durven te vragen, misschien bang voor weerstand? Dus vandaar dat ik me erover ontferm, dat vind ik belangrijk. Respect voor ouderen & aan elkaar denken. 

Eveneens geldt dit ook voor kleine kindjes. Alhoewel ik ze liever kwijt als rijk ben horen ze toch veilig op nu BILLEN te zitten i.p.v. op de stoelen te staan. Laat staan lopen door de bus terwijl ik aan het rijden ben. Waar is/blijft de opvoeding vraag ik me vaak af, waarom doen de ouders niks? Vaak zie ik dit gebeuren bij 'getinte' gezinnen. (Mag het niet zeggen, maar doe het toch).

Ik heb een tijdje terug naar een jongetje van +/- 8 jaar oud achter in de bus duidelijk geroepen (Ik wist niet wie de ouders waren) dat hij op z'n billen moest gaan zitten (uit veiligheidsredenen). Tot mijn verbazing vroeg zijn vader waarom ik boos was, ik was niet boos maar bezorgd. Ik zei hem dat ik mijn vooruit liever heel hou wanneer ik een noodrem moet maken. De (getinte) meneer ging zitten en was stil.

Als slot de luide telefoontjes, schreeuwende 'brugpiepers', huilende baby's, zeurende kinderen en stinkende reizigers... Wat kan dat soms veel verdraagzaamheid van je eisen. Soms passeer ik ze liever (ze wachten maar op de volgende bus). Uiteraard doe ik dit niet en blijf ik netjes. 

Maar af en toe lopen mijn gedachtens aan, zelfstandig vermogen? Zoals mijn mond in sommige verkeerssituaties.. Moet nog dagelijks blijven nadenken dat ik niet in mijn eigen auto zit en ook niet alleen ben). "Oeps".

Gisteren heeft er een (buitenlands getinte) man in mijn bus overgegeven. Zowel zijn vriend, als de stoel en de grond zaten onder, owja, en hijzelf natuurlijk. Toen ik het zag joekerde ik "DER UIT!". GADVERDAMME. Ik stond 'gelukkig' nog op centraal station, dus heb gelukkig snel hulp gekregen bij het verhelpen van dit smerig probleem. En die jongens, die kwamen bij mij de bus niet meer in!

Verder vermaak ik me prima en zijn de dagen goed vol te houden. Heb ook veel verschillende collega's van alle leeftijden, dat levert leuke momenten op. Ook probeer ik niet al te veel aan te komen, ben laatst gestopt met roken dus heel gemakkelijk is het niet. 

 

LW

31/01/2018 21:40

Reacties (5) 

1
01/12/2018 15:41
Je staat er niet zo bij stil wat een buschauffeur op een dag mee maakt. Leuk om te lezen.
Leuk beschreven
1
03/02/2018 05:39
Succes en mooi om zo even een inkijkje te hebben gekregen in je beleving van je nieuwe baan.
1
01/02/2018 09:54
Wel een baan waarbij je je medemens leert kennen...
1
02/02/2018 19:14
Absoluut, alhoewel ik het gedrag van honden makkelijker te lezen vind, vind ik het gedrag van de mens ook erg interessant!
1
02/02/2018 19:33
Dat komt wel, met toenemende leeftijd en meer ervaring. Dan lees je het gedrag van mensen net zo gemakkelijk als dat van andere zoogdieren. In wezen verschilt het namelijk niet zoveel, behalve dan dat de mens vaak gevaarlijker is. Bij dieren is agressie er voor een deel uitgefokt (pitbulls uitgezonderd). ;-)
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert