Schrijven is blijven

Door Shasja Angel Light gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Schrijven is blijven werd er in het begin toen ik in 2013 in aanraking kwam met schrijverssites tegen me gezegd. Vol enthousiasme begon ik met schrijven, ik schreef al zoveel jaren maar dit was anders, ik kreeg reactie onder het geschrevene. Dit gaf me het gevoel gehoord te worden, gezien te worden en het gaf me een gevoel van eigenwaarde. Ik voelde me als een vis in het water, voelde me speciaal de reacties die ik kreeg gaven me kracht en soms ook inzichten. Voor het eerst in mijn leven had ik het gevoel ergens bij te horen. Het gevoel dat mijn woorden mensen konden raken, dat ik ze misschien zelfs iets mee zou kunnen geven. Het voelde zo goed ik had vrienden ook al was het virtueel. Mijn zelfvertrouwen groeide bij elke geschreven artikel. Ik voelde me geliefd. Maarja overal is wel wat en ruzies liggen overal op de loer, in het begin mengde ik me hier nog weleens in. En zo kon het gebeuren dat ik plots het middelpunt werd van discussies. Ik sloeg soms op de vlucht en veranderde mijn schrijversnaam om een frisse start te maken. Nu schrijf ik al weer een aantal jaren onder de naam Shasja Angel light onder deze naam heb ik ook 2 boeken uitgebracht en een eigen site.

Wat maak een schrijver een goede schrijver? Ik denk hier regelmatig over na. Voor mij zelf is het belangrijk om plezier in het schrijven te hebben, en het is voor mij een manier om mijn hoofd leeg te maken. Ik schrijf veel al persoonlijke stukken. Mijn hele leven is voor bij gekomen, althans stukken ervan. Schrijven als therapie gebruiken en tot zeker hoogte werkte dit heel goed. Het gaf me een bevredigend gevoel.  De shit in mijn hoofd te legen, in de hoop het los te kunnen laten. 2017 heb ik weinig geschreven, althans geplaatst. Ik raakte verstrikt in mijn eigen web van herinneringen, gevoelens, emoties. De woorden hadden geen lijn meer, het waren losse stukken van gedachten en gevoelens. Niet geschikt voor publicatie. Oja ik schreef, schriften vol, rust proberen te vinden in de chaos van mijn gevoel, in mijn hoofd.

De flexibele vrouw, de sterke vrouw, de moedige vrouw, de doorzetter was veranderd, is veranderd in een onstabiel persoon. Met al mijn wijsheid lukt het me niet om mezelf vlot te trekken. Ik doe de meeste dingen gewoon omdat het moet, ik ben in een overleefmodus terecht gekomen. Depressies die me soms bijna nekken, mijn leven die op zo’n moment aan een zijdendraadje hangt. Tot nu toe was daar steeds mijn lief die me som letterlijk bij het water weg haalde. Weer is daar de bodem van mijn put, ik besef dat ik het niet meer alleen kan, de shit is te heftig geworden. Het ontbreekt me aan kracht om er mijn schouders onder te zetten.

Er zal een therapie opgestart moeten worden, vermoedelijk met medicatie, er moet rust in mijn hoofd komen. Ik wil weer gewoon leven en niet meer overleven.  

Kijk ook bij mijn boekjes en mijn site.

Mijn band met de aarde

Liefde kent geen kleur

 

Kijk ook op mijn site

 

​Shasja 

26/01/2018 12:55

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert