Dementie bij katten en honden: net als bij mensen een actueel probleem.

Door Zevenblad gepubliceerd in Dieren en natuur

Oude beestjes lopen, net als oude mensjes, een behoorlijke kans om dement te worden. Dat blijkt uit studies van diverse Europese dierenklinieken, zoals die in Utrecht, Berlijn en Hamburg.

Het zijn niet slechts de gedragsveranderingen die veel op die van mensen met Alzheimer of vasculaire dementie lijken: ook de veranderingen in de hersenen (eiwitophopingen waar ze niet horen en gaten die in het hersenweefsel vallen) lijken veel op wat er (bij post-mortaal onderzoek) bij mensen aangetroffen wordt. Het schijnt ook dat de voeding en de manier van leven (weinig nieuwe impulsen, te weinig beweging en gebrek aan aandacht) een rol spelen.

083b6b71581adb30522f7b7fa4fcce48_medium.

Huisdieren worden tegenwoordig namelijk ook een stuk ouder dan vroeger. Katten die de bijkans bijbelse leeftijd van 20 jaar en ouder bereiken en honden die door de goede zorgen van hun baasje tegen de vijftien jaar aanlopen zijn tegenwoordig geen zeldzaamheid meer, terwijl het vroeger met 15 jaar bij katten en 10 jaar bij honden meestal wel einde verhaal was. Daar moet wel bij vermeld worden dat de leeftijd ook sterk afhankelijk is van het ras.

3e125a06887d0253c99bd86d6d6e1e8d_medium.

Mijn kater is nu zestien en wordt deze zomer zeventien. Voor een Siamees valt dat nog mee, want die kunnen wel meer dan twintig halen. Vooralsnog vertoont hij nauwelijks tekenen van aftakeling, met uitzondering van het feit dat hij niet meer zo vaak naar buiten wil als vroeger. Dat zou er ook aan kunnen liggen dat hij minder dan vroeger zin heeft in territoriumgevechten met jongere katers, tenzij hij op mijn hulp kan rekenen. In zijn beste jaren leek het wel alsof hij zijn mouwen opstroopte vóór hij naar buiten ging – met een air van: kom maar op, jongens, ik lust jullie rauw! Tegenwoordig is het eerder iets van ‘Je blijft toch wel bij mij in de buurt?’ Samen met mij durft hij nog steeds elke vijand aan.

Katten en honden die geestelijk aftakelen raken net als mensen gedesoriënteerd, niet alleen buiten maar ook in hun eigen huis. Een kat die zo maar ‘s nachts hard begint te schreeuwen of de kattenbak niet op tijd kan vinden – dat zijn de klassieke symptomen. Bekend is ook dat ze niet meer weten waar hun etensbak staat, verdwaasd voor zich uit staren, direct na het eten weer om voer bedelen en voortdurend naar buiten en dan direct weer naar binnen willen. Hetzelfde geldt min of meer voor honden. Die kunnen behoorlijk in paniek raken als ze ineens niet meer weten waar ze op dat moment zijn.

2cae6a3494f9c3d08c9d17f0a3ef299d_medium.Ik zal jullie niet vervelen met de scheikundige/neurologische processen die zich in hun hersenen voordoen (amyloid afzettingen in de bloedvaten en het verwoestende werk van ‘vrije radicalen’), maar ook te hoge bloeddruk, nierfalen en schildklierproblemen kunnen een initiërende of versterkende rol spelen. In de drie laatst genoemde gevallen kan medicatie helpen om de symptomen te verminderen, maar een aftakelend brein is, net als bij de mens, onomkeerbaar. Een kat of hond die 's nachts bang wordt omdat hij zijn oriëntering kwijt is kun je natuurlijk ook met een rustgevend pilletje helpen.

Voor honden met dementie is er tegenwoordig speciaal voer, voor katten is dat er (nog) niet. Maar ook hier geldt dat je het verouderingsproces alleen maar kunt vertragen en niet ongedaan maken.

Er zijn nogal wat mensen die een oud dier dan maar naar een asiel brengen omdat het ineens niet meer zindelijk is of 's nachts schreeuwt of blaft. Meestal krijgen deze oudjes dan een spuitje, omdat ze niet opnieuw te plaatsen zijn - verpleeghuizen voor demente dieren bestaan niet: dat is aan de mens voorbehouden. Ze kunnen alleen maar hopen dat hun vrouwtje of baasje bereid is om als mantelzorger te fungeren en hun veranderd gedrag te accepteren zo lang het kan. Mocht dat niet (meer) mogelijk zijn dan kun je het dier beter in zijn eigen vertrouwde omgeving laten euthanaseren, in plaats van hem op de valreep nog naar een onbekende omgeving te brengen. Dan zijn ze de kluts helemaal kwijt.

Onderzoek in Duitsland heeft uitgewezen dat ongeveer 20% van alle honden boven de negen jaar en 68% boven de vijftien jaar dementieverschijnselen vertonen. Van katten zijn vooralsnog geen cijfers bekend.

23/01/2018 13:12

Reacties (16) 

1
26/01/2018 21:04
Ja dementie bij honden heb ik ook wel ervaring mee. Een teken van te oud worden. Ergens raakt de reserve van cellen en opruimwerk in de hersenen op.
2
25/01/2018 22:58
Heel herkenbaar, hoop dat alle baasjes die hun oude, trouwe dier om die reden bij een asiel dumpen, zelf ook alleen en vergeten in een tehuis belanden.
1
26/01/2018 21:24
Dat hoop ik ook. Het is alleen jammer dat die dan meestal niet meer het benul hebben om het verband tussen het een en het ander te zien.
1
25/01/2018 12:24
Goh een eyeopener.. sta je niet bij stil... maar natuurlijk treden deze verschijnselen ook bij dieren op
2
24/01/2018 09:04
Ik herken het geschreew in de nacht ook... een huisdier afdanken bij ouderdom en de daarbij horende kwaaltjes: ik zou eens een hartig woordje willen praten met die 'mensen'.
2
24/01/2018 11:17
Ja, ik ook.
Bij 's nachts in paniek huilende of blaffende honden krijg je natuurlijk vaak problemen met je buren, als je in een flat woont bijvoorbeeld. Die hebben daar al helemaal geen begrip voor.
Er van afgezien van dat je volgens mij helemaal geen hond of kat moet nemen als je drie hoog achter woont (hooguit een hamster of een parkiet) is de enige oplossing om het dier zo dicht mogelijk bij je te houden, zodat je direct kunt ingrijpen als het mis gaat.
2
25/01/2018 23:41
Ik ook. Had ooit achterburen die jaren een lieve kater hadden, toen ik het dier een tijdje niet gezien had informeerde ik er voorzichtig naar, wat bleek; ze hadden de woonkamer een nieuwe 'look' gegeven en de kat weggedaan, omdat hij niet meer in het interieur pasten.

Wat ik daarop heb geantwoord is niet voor publicatie geschikt... ik heb nooit meer enig woord met hen gewisseld.
26/01/2018 09:31
Je zou ze toch....
1
24/01/2018 07:35
Bijzonder interessant artikel en eentje, die ik helaas kan onderschrijven voor wat betreft één van mijn eigen katten. Deze kater (nog niet heel oud met 14) plast nog wel keurig op de bak, maar schreeuwt als hij overdag of 's nachts even niemand ziet (de andere katten of mijzelf). Zodra ik hem dan roep, lijkt het weer te gaan. Verder heeft hij angstige of verwarde dromen, waaruit hijdan (letterlijk) wakker schrikt. Heel triest eigenlijk.
1
23/01/2018 23:01
Heel goed artikel.
Het is inderdaad zo dat ook dieren ouderdomsverschijnselen tonen. Maar dat een baasje hen daarom naar een asiel brengt, dat begrijp ik ECHT niet. Een dier dat zó trouw en écht was wordt zomaar gedumpt door baasje(s).

Mijn moeder heeft het me 'ingestampt' vroeger en ik vergeet die woorden nooit: "Meisje, wie niet houdt van dieren, houdt niet van mensen!"

Mooie foto's en ik vond het zo leuk om te lezen hoe jij de gedachten van je Siamees neerschrijft :-)
1
23/01/2018 19:17
Ik sluit mij helemaal aan bij de reactie van Edwin en jouw antwoord daarop.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert