Bourgogne Alesia France

Door Vitie Dc gepubliceerd in Geschiedenis

Alesia was een Gallische en later Gallo-Romeinse nederzetting in Frankrijk, tegenwoordig Alise-Sainte-Reine geheten (departement Côte-d'Or), al wordt de identificatie door sommigen wel eens in twijfel getrokken). Alesia gaf ook haar naam aan de oude Franse provincie Auxois. In het Frans schrijft men thans Alésia.
In 52 v.Chr. heeft Julius Caesar hier het Gallische leger onder leiding van Vercingetorix verslagen, mede met de steun van de Germaanse ruiters. Vercingetorix kreeg op het plateau van de Mont Auxois (428 m hoog) een standbeeld in opdracht van Napoleon III.

Het beleg van Alesia
Na zijn nederlaag bij Gergovia (in de buurt van Clermont-Ferrand) in het voorjaar van 52 v.Chr., trok Caesar zich terug naar meer noordelijk gelegen gebieden, en sloot zich aan bij de legioenen van zijn belangrijkste luitenant Labienus. Caesar had nu zijn hele leger bij zich (tien legioenen en zesduizend ruiters). Hiermee trok hij op naar de Romeinse legerkwartieren, maar bij Alesia stuitten zij op het Gallische leger onder het bevel van Vercingetorix, die de aanval inzette. Ondanks het verrassingseffect en hun numerieke meerderheid, leden de Galliërs een smadelijke nederlaag. Vercingetorix, die nu op zijn beurt door Caesar achtervolgd werd, besloot zich met zijn troepen te verschansen in de vestingstad (“oppidum”) Alesia. Dit was het begin van een gedenkwaardige belegering.
De Romeinen bouwden een dubbele vestingwal met loopgraven, muren, palissaden en torens. De binnenste wal (elf kilometer lang) diende om iedere poging tot uitbreken vanuit de belegerde vesting onmogelijk te maken, de buitenste (dertien kilometer lang) om de belegeraars bescherming te bieden tegen aanvallen van Gallische hulptroepen.
Zes weken lang probeerde Vercingetorix tevergeefs door de Romeinse linies te breken. Een Gallisch versterkingsleger van, volgens de bronnen, 250.000 man slaagde er evenmin in de vesting te ontzetten en moest zich terugtrekken. Honger dwong uiteindelijk de belegerden de strijd te staken: om zijn soldaten te redden gaf Vercingetorix zich aan de Romeinen over. Caesar voerde de held van Alesia na het einde van de Gallische oorlog als gevangene mee in zijn triomftocht te Rome, en liet hem 4 jaar later publiekelijk wurgen.
Twijfelachtige identificatie
In de 19e eeuw betwistte een aantal historici of het beroemde beleg van Alesia wel in Alise-Sainte-Reine plaatsvond: volgens hen werd de strijd niet hier gevoerd, maar in het dorpje Alaise, in het departement Doubs. Om een einde te maken aan de controverse liet keizer Napoleon III tussen 1861 en 1865 opgravingen verrichten in de buurt van Alise-Ste-Reine, die leken te bevestigen dat het beleg hier inderdaad plaatsvond. Toch waren de critici niet overtuigd.
Recenter onderzoek bij Chaux-des-Crotenay (in de Jura) zou er volgens de onderzoekers zelfs op wijzen dat Alesia dáár heeft gelegen. Luchtfoto’s en bodemonderzoek ondersteunen echter de stelling van Alise-Sainte-Reine.

Beleg van Alesia

Het beleg van Alesia vond plaats in 52 v.Chr. bij het Gallische Oppidum Alesia. Het was een versterkte fort van het volk Mandubii. Het Romeins leger, onder leiding van Julius Caesar, vocht tegen het Arvernische leger onder leiding van Vercingetorix. Caesar had onder meer Marcus Antonius, Titus Labienus en Gaius Trebonius bij zich als commandanten. Het beleg zou de beslissende slag zijn in de strijd tussen de Galliërs en de Romeinen. Achteraf zou het beleg van Alesia een van de grootste overwinningen zijn van Caesar. Daarnaast was het de eerste maal dat er gebruikgemaakt werd van een circumvallatielinie om zo de stad uit te hongeren en tot overgave te dwingen.
Ondanks dat de Galliërs een groot overwicht hadden, op het begin zelfs 5 keer zoveel manschappen, konden zij het voordeel niet uitbuiten. Met de verovering van Alesia hadden de Romeinen haast geheel Gallië in hun bezit en werd het een Romeinse provincie. Caesar werd in Rome geen grootse inhaal gegund door de Senaat. Dit was een van de redenen waardoor Caesar er later eenburgeroorlog begon. Het beleg is achteraf in diverse werken beschreven. Zo schreef Caesar zelf de Commentarii Rerum in Gallia Gestarum.
Voorgeschiedenis
Julius Caesar was al sinds 58 v.Chr. in Gallië en had al diverse Gallische stammen verslagen. De Romeinse Republiek profiteerde flink van de overwinningen en Caesar zelf verdiende er ook veel aan. Hij kon namelijk gevangenen als slaaf verkopen. In de winter van 54 op 53 v.Chr. moesten de Romeinen een groot verlies ondergaan. De Gallische (Germaanse) stam Eburonen, onder leiding van Ambiorix, vernietigden het Romeinse veertiende legioen. Het kostte Caesar de nodige moeite om de Gallische volkeren weer onder zijn hoede te krijgen, maar dit lukte hem. Gallische volkeren beseften dat zij enkel onafhankelijk van Rome konden blijven als zij gezamenlijk streden tegen de Romeinse troepen. Zij wezen Vercingetorix aan als Gallisch militair leider.
Caesar had zijn winterkampen in Gallia Cisalpina opgezet, zonder dat hij van de ontwikkelingen in Gallië wist. De eerste tekenen van opstand kwamen toen Romeinse inwoners van Orléans vermoord werden door de Carnutes. Dit werd gevolgd door een reeks van slachtingen van Romeinen in Gallië. Als reactie hierop trok Caesar door de Alpen naar centraal Gallië, waarop de Galliërs niet gerekend hadden. Een deel van zijn leger zond hij naar het noorden, maar hij trok zelf achter Vercingetorix aan. Vercingetorix wilde niet direct een veldslag aangaan met het Romeinse leger en trok naar Alesia.
Beleg
Alesia was een sterk fort gebouwd boven op een heuvel die grotendeels werd omringd door rivieren. Een frontale aanval werd als riskant bevonden, waarna Caesar besloot om de stad te belegeren. Door een circumvallatielinie aan te leggen sloot hij de troepen in Alesia in, waardoor hij de troepen, samen met de burgerbevolking, probeerde uit te hongeren. De linie bestond uit meerdere fortificaties en wallen van vier meter hoog. De ring was 18 kilometer lang. Om aanvallen van buitenaf te kunnen afweren, liet Caesar ook eencontravallatielinie bouwen. Deze linie bestond eveneens uit een groot aantal fortificaties. Deze contravallatielinie liet Caesar bouwen toen een deel van de Gallische cavalerie dat ingesloten was in Alesia door een nog onvoltooid gedeelte kon ontsnappen. Zij slaagden erin versterkingen op te roepen en een ontzettingsleger op de been te brengen. Om een eventuele aanval van buitenaf op te vangen, liet Caesar de contravallatielinie van 21 kilometer oprichten, waardoor de Romeinen langs twee zijden tegen de Gallische aanvallen beschermd waren.
Vercingetorix stuurde vrouwen en kinderen de stad uit om voedsel te sparen voor de troepen. Hij hoopte dat Caesar hen door de linies zou laten. Wanneer zij door de linies zouden trekken, wilde Vercingetorix een aanval plegen op de Romeinse stellingen. Caesar verbood de vrouwen en kinderen echter doorgang, waardoor zij tussen de stad en de circumvallatielinie achter moesten blijven. Het lijden van de vrouwen en kinderen verlaagde het moreel van de troepen in de stad.
In september vielen Gallische troepen, onder leiding van Commius, de contravallatielinie aan. Tegelijkertijd liet Vercingetorix zijn troepen de circumvallatielinie aanvallen. De eerste dag van aanvallen bracht de Galliërs weinig succes, maar de volgende dag konden dwongen ze de Romeinen ertoe om delen van de fortificaties te ontruimen. Gaius Trebonius kon met de cavalerie voorkomen dat de Galliërs hier gebruik van konden maken.
Op 2 oktober viel de neef van Vercingetorix, Vercassivellaunos, met 60.000 manschappen de Romeinse stellingen aan. De plaats voor de aanval was een plek waar de Romeinse stellingen het zwakst waren. Het was een punt waar de Romeinse linies ongeveer op dezelfde plek een rivier kruisten. Vercingetorix liet van binnenuit wederom op dezelfde plaats een aanval uitvoeren. Caesar had vertrouwen in zijn manschappen, welke hij de opdracht gaf om de stellingen te behouden. Met een gedurfde actie, waarbij Caesar 6.000 manschappen een leger van 60.000 manschappen aan liet vallen, verraste hij de Galliërs die zich terugtrokken. Dit gaf extra moreel aan zijn troepen, die de beslissende slag hiermee hadden gemaakt. De troepen in Alesia gaven zich hierna over, omdat zij geen ontzet meer verwachtten op korte termijn en leden aan grote honger.
Nasleep
Gallië werd na de nederlaag bij Alesia een Romeinse provincie. De Gallische soldaten werden als slaven meegenomen en verkocht door het Romeinse leger. Een paar stammen kregen echter een pardon, waardoor zij een slavenbestaan ontkwamen.
Voor Caesar was de overwinning vooral een grote persoonlijk triomf. Het Romeinse senaat riep 20 dagen feest uit, maar gunde Caesar geen eervolle intocht, een triomftocht, in Rome. Dit stootte Caesar tegen de borst en het was een van de redenen waarom later de burgeroorlog zou uitbreken tegen Pompeius Magnus.


Gaius Julius Caesar


Geboorte van Gaius Julius Caesar+zijn jeugd
Caesar werd geboren op 13 juli 101 v.Chr.
Alles wat hij wilde moest gebeuren, hij was een geboren leider. Toen hij 19 jaar werd, gehoorzaamde hij zijn ouders niet meer.
Caesar zei tegen zijn vrienden dat ze niet slim waren. Hij dacht dat hij veel meer waard was dan de andere patriciërs (= de rijken).

Studies + zeerovers
Later ging hij studeren op het Griekse eiland Rhodos. Caesar leerde voor een politieke loopbaan.
Maar toen Caesar naar Rhodos ging werd hij gevangengenomen door zeerovers. De zeerovers
vroegen losgeld aan Caesar. Hij zei die avond tegen de zeerovers dat hij ze allemaal zal kruisigen. En het gebeurde. Pas daarna begon hij aan zijn studies.


Cornelia
In 85 v.Chr. huwde Caesar met Cornelia. In 82 v.Chr. kregen ze een dochter, Julia.

Caesar als Quaestor
Toen Caesar werkte aan zijn politieke loopbaan behoorde hij tot de Populares ( = de Volkspartij
van Marius ). In 69 v.Chr. begon Caesar als Quaestor ( = penningmeester ). Een quaestor is een
ambt die in de volksvergaderingen zat. Deze functie had veel nadelen zoals Caesar naar Spanje
moest gaan ver weg van de hoofdstad ( = Rome ) en dus ook van het middelpunt van zijn duistere
praktijken. Zijn tot de quaestuur verzekert hem een zetel in de senaat en dat telde alleen voor hem.
De senaat had bekende letters, namelijk: SPQR; S = senatus, P = populus, Q = que, R = romanus.

Caesar als Aedilis
In 65 v.Chr. werd hij verkozen tot Aedilis. Aedilis is een functie in Rome die geen symbolisch gezag en geen militaire bevoegdheden kreeg. De taken van een Aedilis waren : het toezicht houden op de tempels, de openbare weg, de staatsgebouwen en het marktwezen, de zorg voor de aanvoer van granen, straffen geven en geldboetes opleggen. Ze waren feitelijk inspecteurs van de graantoevoer en de jaarlijkse feestelijke spelen. De feestelijke spelen organiseerden ze voor de god Jupiter. Zoals wagenrennen, gladiatoorgevechten, dansen en worstelwedstrijden. Toen Caesar Aedilis was organiseerde hij zwaardgevechten ter ere van zijn vader die 20 jaar geleden overleden was. Toen verbeterde hij zijn functie.


De naam van Caesar
De naam Caesar is zijn naam niet maar zijn bijnaam. Zijn volledige naam is Gaius Julius Caesar.
Oorspronkelijk drukte de bijnaam een lichamelijk of geestelijk kenmerk van de naamdrager uit. Het zinnebeeld van de naam van Caesar is de olifant. Omdat een voorouder, die tijdens de eerste
Punische oorlog een Carthaagse olifant overmeesterd had.

Inname Frankrijk 
Caesar overwon heel Frankrijk ( 58 - 50 v.Chr. ) en hij schreef het boek “De Bello Gallico”over de
Gallische oorlog. Namelijk in het boek stond:
- 1 ste oorlogsjaar (58) : overwinning op de Helvitii. Caesar brengt de winter door in N- Italië.
- 2 de oorlogsjaar (57): onderwerping van de zuidelijke Belgae. Hij greep naar Centraal-Gallië.
- 3 de oorlogsjaar (56): bezetting van Aquitania
- 4 de oorlogsjaar (55): eerste tocht naar Brittannia
- 5 de oorlogsjaar (54): grote opstand van de Galliërs onder leiding van Ambiorix
- 6 de oorlogsjaar (53): opstand Galliërs breidt uit
- 7 de oorlogsjaar (52): Gallische opstand onder leiding van Vercingetorix. Slag bij Alesia.
- 8 ste oorlogsjaar (51) : Gallië komt in handen van de Romeinen
- 9 de oorlogsjaar (50): geen gevechtshandelingen meer
In 57 en 56 v.Chr. veroverde hij geheel Frankrijk en een paar delen van de Nederlanden ten zuiden van de Rijn. Deze gebieden werden Gallië genoemd.

Engeland
In het jaar 55 v.Chr. stak Caesar met 80 schepen en 80.000 man naar Engeland over. Het aanvallen ging moeilijk, maar het volgende jaar kwam hij terug met 800 schepen in plaats van 80. Hij heeft Zuid-Engeland niet kunnen veroveren. Maar pas in 43 v.Chr. werd Engeland onder de keizer Claudius veroverd.

Vercingetorix
In 52 v.Chr. kwamen zuidelijke stammen in opstand onder hun leider Vercingetorix, omdat de Gallische gewoontes, de geestesgesteldheid en de zeden in botsing kwamen met de Romeinse
denkvermogens. Caesar kon de stad Gergovia ( Auvergne - Frankrijk ) niet veroveren. In Alesia (
niet ver van Dijon ) had Vercingetorix zich verschanst. Vier dagen lang zag het voor de Romeinen somber uit. Vercingetorix had nog juist de tijd zijn cavalerie te sturen naar andere Gallische stammen. Om zijn overige leger te redden gaf Vercintorix zich over en wierp zich aan de voeten van Caesar. Toen begon Caesar aan zijn belegeringswerken zoals: grachten met water erin, valkuilen met puntige palen in het midden en ook liet hij een hoge wal van 4 meter bouwen. Maar toen viel het Gallische leger aan om Vercingetorix te bevrijden. Zes jaar later werd Vercingetorix gewurgd in Rome.


De 3 tactieken van Vercingetorix:
1. De verbrande aarde. Het afsnijden van de Romeinse aanvoerwegen en de guerrilla activiteiten over het hele land.
2. Het uitvoeren van verrassingsaanvallen, waar dan ook op de marcherende onvoorbereide vijand.
3. Uitwijken in de versterkte woonoorden. Deze tactiek had hem heel wat succes opgeleverd.
Vercingetorix kon Caesar verslaan. Namelijk de snelheid van Caesar die traag was, de marsprestaties van het Romeinse leger. Caesar is 1 keer moeten vluchten van Vercingetorix, omdat er een gebrek was aan graan dus is hij gevlucht naar Noord-Italië.
Caesar zei dat de Belgen de dappersten waren.
Caesar heeft Gallië in 3 provincies onderverdeeld namelijk Aquitania, Belgica en Celtica.
Hij vroeg aan de senaat of hij de gouverneur mocht worden van de provincie Gallië.

Rubico
De Rubico- een bescheiden bergrivier, tussen Ravenna en Rimini- is niet zo maar een grens: geen
enkele Romeinse generaal heeft het recht met zijn troepen deze te overschrijden, op straffe van tot opstandeling en “vijand van het vaderland” te worden verklaard. Maar Caesar stak toch met zijn leger in 49 v.Chr. over de Rubico om de senaat- die hem onrecht aandeed- de les te spellen “Alea iacta est” ( = de teerling is geworpen ). De senaat was woedend en dat betekende dat er een burgeroorlog uitbrak.

Cleopatra
In 48 v.Chr. ging Caesar naar Alexandrië waar hij Cleopatra tegen kwam, waar hij Cleopatra hielp bij de Alexandrijnse oorlog. Cleopatra werd door Caesar tot koningin gekroond. In 47 v.Chr. kregen ze een zoon, Caesarion.

Veni, vidi, vici
Caesar zei “Veni,vidi,vici” ( = Ik kwam, ik zag en ik overwon ), deze onvergetelijke woorden op 2 augustus toen hij zijn overwinning ging melden in Rome van de slag in Antiochia ( niet ver van Alexandrië ).

Godsdienst
Caesar heeft een tempel gebouwd in Rome voor Venus. Venus is de godin van de liefde, schoonheid en vruchtbaarheid, die waarschijnlijk de voorouder was van de familie van Caesar.

Caesars voorkomen
Caesar volgde net zoals de andere Romeinse patriciërs de mode. de mode in die tijd was gekruld
haar met een getrimde baard en dit kapsel noemt men een caesarskapsel. In de senaat droeg Caesar een toga zoals alle andere patriciërs.

Caesars dood
Toen Gaius Julius Caesar koning wou worden, werd er een complot gesmeed om Caesar te
vermoorden. Het complot werd uitgevoerd door Cassius, Brutus en andere senatoren. Maar Brutus was een beschermeling en een vriend van Caesar. Gaius Julius Caesar kwam op 15 maart 44 v.Chr. het senaatsgebouw ongewapend binnen gewandeld en werd vermoord door hen. Toen Caesar zag dat Brutus ook een dolk in zijn hand had met bloed zei hij teleurgesteld “Et tu, Brute!” ( Ook gij, Brutus ). Vervolgens trok hij zijn toga over zijn hoofd en stierf door de dolksteken.

De mythe van Caesar
Als Caesar Gallië niet had veroverd zou Frankrijk nu geen Frankrijk geweest zijn. Mussolini,
Napoleon zagen in zich zelf dat ze de nieuwe Caesar waren. Al de mensen die boven Caesar waren bracht hij onder het juk. Caesar was een imperialist. Het belang van het veroveren van Gallië was feitelijk voor het Romeinse Imperium ergens een te overschrijden dam te bouwen tegen de toevloed van het barbarendom en niet omdat het een minderwaardige beschaving had. Caesar werd vervaagd tot aan de iden van Mars, omdat hij een mens van een te groot formaat werd en tenslotte moest omkomen door de afgunst die hij bij de goden had opgewekt. Weinigen hadden gedacht dat
Vercingetorix het zwaard voor de voeten van Caesar die een harteloze man was. Namelijk
Vercingetorix was 1 van de grondleggers van Frankrijk. Caesar was veel machtiger dan al de
mensen die in Rome woonden. Er was niemand die het karakter bezat zoals Caesar. Niemand kwam zo sterk als Caesar in de werkelijkheid naar voren, als enige en onherhaalbare persoonlijkheid. Toen Caesar stierf begon Frankrijk stilletjes aan te bloeien.


Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Julius_Caesar
http://www.alesia.com/
https://nl.wikipedia.org/wiki/Alesia
https://nl.wikipedia.org/wiki/Beleg_van_Alesia
 

18/01/2018 16:43

Reacties (2) 

1
19/01/2018 13:15
Dank u, ik zal er acht op geven. hebt u nog advies mag u ze altijd zeggen. x
18/01/2018 17:06
Een goed bedoeld advies: Als je woordelijk hele stukken tekst uit Wikipedia overneemt moet je die ook als citaat weergeven. Een bronvermelding onderaan is dan niet voldoende, je moet dat ook duidelijk aangeven.
Citaten an elkaar plakken maakt dat niet anders.
Je kunt de tekst uit je bronnen veel beter samenvatten en in je eigen bewoordingen weergeven.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert