De avonturen van BW De BeschermEngel te Rotterdam Deel 2

Door PinaJones gepubliceerd in De avonturen op BW De BeschermEngel

Hoe het toen was Deel 2:

https://tallsay.com/page/4294995176/alle-in-dit-manuscript-voorkomende-namen

Lees eerst: Deel 1.

(Paste niet meer in het adere blog):

Van die vrouwen die alleen maar willen trouwen en dan kinderen krijgen en dan ook nog zich met jouw leven willen bemoeien....Burgertrutten! Wat weten zij nou van het echte leven? Zij zijn gelukkig!

"Maar voor jullie worden er toch ook dingen georganiseerd"? is het dan.

Ja een gezamenlijk kerstdiner met kwijlende en stinkende mensen. Van die mensen die uit hun mond stinken en constant met hun mond dichtbij je komen omdat ze het nodig vinden met die stinkmond constant tegen jou te praten onder het eten.

En altijd dezelfden die naast je gaan zitten en dan gaan klagen of praten met die stinkmond.

Ik zou ook weleens tegen zo iemand naast me willen zeggen:
"Doe eens normaal en niet zo gek want ik probeer lekker te eten maar jij stinkt uit je bek"!

 

Een oud verslag van een gesprekje met de PB-er:

(PB staat voor Persoonlijk Begeleider).

Pb-gesprek:

[- Op verjaardag moeder heeft broer een opmerking geplaatst die E niet prettig vond. Heeft dit op een rustige manier uitgesproken, heeft het bij haar eigen gevoel gehouden. Vond het prettig om het op deze manier toch te uiten. Haar compliment gegeven.

- Uitte haar irritaties over G, ziet het als pesten. Wil niet met haar in gesprek hierover, om diverse redenen. Deed de uitspraak dat 'als G niet getrouwd was, had ze ook begeleid gewoond.'

Gezegd dat ik dit echt over de grens vond. E begreep niet waarom. Irritaties uiten mag in pb-gesprek, maar dit soort uitspraken gaan veel te ver. E begon te vertellen dat andere mensen ook over haar zeggen dat ze 'gek' is of in en 'gekkenhuis' woont. Dit vindt E uiteraard ook niet fijn. Maar G staat in de maatschappij, dus is daarom 'normaal'. Benoemd dat G er niks aan kan doen dat de maatschappij mensen in hokjes plaatst. Maar dit wekt wel de irritatie op bij E naar G toe.

Gevraagd of ze deze 2 stukjes los kan zien; irritaties door vragen/ opmerkingen van G en daarnaast het stukje beoordeling door de maatschappij. E begreep dit. Wil uitschrijven voor haarzelf hoe ze het los kan zien. Lijkt mij een goed idee. Het kan haar helpen om minder geirriteerd te raken]

(Opgetekend door PB-er)..

Hierbij kom ik ook tot een 'groffe' uitspraak: “Als sommigen geen partner hadden, moesten ze ook begeleid wonen.” De meeste mensen met partner stellen zich zo afhankelijk op.

Als je het stukje hierboven leest, merk je dat ik tot die conclusie kom door geen overzicht in mijn hoofd.

Ik wil dus niet bewust 'grof' zijn, maar ik heb ook invloeden (Oordelen van anderen) die mijn denkgedrag en het geen overzicht erin vervolgens bepalen.

Tot slot;

Ik ben gestopt met het zoeken van dingen die bij mezelf liggen wat betreft G.

Laat haar eerst maar eens normaal doen!

G. heeft zelfs de sleutel van mijn huis!

(Ik woon in een huis alleen, aangrenzend, naast mijn huis, zitten groepshuizen).

14-08-2014:

Ze zat gisteren  ook aan mijn medicijndoosjes. Ze draait de volgorde om.

Ik heb gel mousse van mijn broer gekregen 3 bussen voor mijn haar. Daar gooit ze de dopjes van weg en de houder moet onder druk staan. Ze verwisselt de plekken van de bussen zodat ik aan de verkeerde, volle bus begin.

Er hingen 3 volle tassen aan de deurknop. Die had ik daar gehangen zodat zij makkelijk kon werken.

G. bergt de stofzuiger op en laat daarbij per ongeluk de 3 tassen vallen. “Wat moet daarmee”? vraagt ze terwijl ze vrolijk naar de gevallen tassen wijst en vrolijk verder gaat.

Met andere woorden: “Ruim jij dat even op”, terwijl ze dat zelf laat vallen. Ik zat heel ingespannen te Internet Bankieren. Dat doet ze vaker als ik ingespannen Internet zit te bankieren.

In plaats dat ze nu zegt: “Wil ij dat even opruimen ik ben even druk”. Dat vind ik nog wat anders.

Die tonatie bevalt me totaal niet.

Gisteren kwam ze uit de badkamer en zei: “Is er nog iets dat je zelf wilt doen”?

Zij komt hier toch om te werken?

16 Jaar geleden is mijn oom overleden. De leiding had geen tijd voor me.

Toen ging ik niet huilen, maar was alleen boos op het beleid.

G. wil een babbeltje maken omdat ze oma is geworden, er is geen tijd voor en ze gaat huilen?

Niks gewend is ze.

Dus ik mag wel heel veel gepest incasseren, daar moet ik dan wel tegen kunnen?

En dit pleit dan weer wel voor haar: hoe onwetender de mensen hoe minder ze door hebben dat ze kwetsen.

Maar aan de andere kant: Als je pest en je bent onwetend en je hebt dus niet door hoe je kwetst, je weet heus altijd wel het verschil tussen goed en slecht/kwaad.

14-08-2014 Deel 2:

Vanochtend een 3 uur durend gesprek gehad met G. en het lokatiehoofd.
De H.H. bleek echt zo onwetend. Ik zei wel eens van dingen van G.:
"Zo dom ben is iemand niet, dit is puur pesten". 

Maar in het gesprek bleek ze echt zo onwetend. In ieder geval er zijn dingen in vertrouwen verteld die ga ik hier niet neerzetten: Maar hierdoor is wel het wederzijdse vertrouwen terug!

We spraken af met een schone lei te beginnen en hebben duidelijke afspraken gemaakt.
Over 2 maanden gaan we dit evalueren.

De Huishoudelijke Hulp gaat verder ook nog meedoen met het HEE-Project; Een project voor clienten.

Ik heb er goede hoop op!

Vragen aan de psych

Over een opgenomen gesprek met iemand: Vraag aan de psych:

Ter inleiding :

De afgelopen 4 weken kreeg ik een vreemd gevoel over G., de H.H.

Ik werd ook heel bang voor haar. Ik had het gevoel dat ik mijn gesprekken met  haar stiekem moest opnemen. Ik wist alleen niet waarom; maar nu wel! Ik HEB 4 gesprekken opgenomen en ben blij dat ik dit gedaan heb.

Verderop in dit stukje zegik dat anderen zelfs bang zijn van haar, maar de afgelopen 4  weken ervoer ik dit ook!

Deze stukjes tekende ik er bij op voor de psych:

  • Ik weet niet of je dat stiekem opgenomen gesprek hebt afgeluisterd tussen de huishoudelijke hulp en ik op die USB die ik je gaf maar verbeeld ik het me nou of probeert ze echt om de hete brij heen te draaien constant en doet ze uitspraken waarmee je normaliter iemand mee kwetst?

Ik heb zo erg het idee dat de HH mij probeert onzeker te maken of in ieder geval pest. Dit zijn toch geen normale gesprekken?

  • Als ik iets kwijt ben en ik vraag aan haar of ze iets gezien heeft schiet ze gelijk in de verdediging.


Meestal zeg ik : "Wil je helpen zoeken ik ben dat en dat kwijt" en zeg ik niet van dat ze iets heeft opgezogen met de stofzuiger ofzo maar dit wist ik zeker van die kettinkjes:  Ik was in 2 weken 2 zilveren kettinkjes kwijtgeraakt en ik ben er echt zuinig op! Maar zelfs als ik het zo breng van dat ik iets kwijt ben en of ze wil helpen zoeken schiet ze gelijk in de verdediging. En de leiding hier van begeleid wonen waar ik hier woon zegt dat ik denk dat ze pest omdat ik vroeger gepest ben. Maar waarom heb ik het dan alleen bij haar? Luister het gesprek maar af op een gegeven moment zegt ze heel gemeen: "Jij let op mijn fouten". Dat deed toen helemaal niet terzake. Ik let ook niet op iemands fouten. Het voelde als bewust kwetsen van haar kant uit.

En dan begint ze over dat ze de stofzuiger zak juist leeghaalde om naar de kettingen te zoeken maar toen ik erachter kwam dat die kettingen weg waren was de stofzuiger zak allang gewisseld. Dat bedoel ik met ze om de hete brij zit heen draaien . Dat begrijpt ze zelf ook heel goed. Alleen de leiding en psych zijn vaak bevooroordeeld omdat ik een client ben en word ik niet geloofd. En dan worden dingen teruggespeeld. Maar ik heb nu het audio bewijs! LOL!

Ik weet nadat ik mijn 1e zilveren kettinkje kwijt was geraakt, dat ik mijn 2e overgebleven kettinkje verstopte voor haar onder in de fruitschaal zodat ze hem niet kon verplaatsen en ik weer iets kwijt zou zijn, want van dat zij zou stelen ga ik niet uit.

Gelijk die dag nadat zij geweest was, lag hij daar niet meer, toen zij geweest was.

Een paar weken later toen ik de hele tijd thuisbleef toen zij er was, in tegenstelling tot voorheen, zie ik haar in de fruitschaal zuigen!

(Ik ging meestal weg als zij de huiskamer doet in die tijd  en zie dat nooit want zij heeft liever dat ik dan wegga dan kan zij beter werken. Bij wijze van uitzondering omdat ik toen veel moest rusten om te herstellen van mijn knie, bleef ik een keertje thuis).

Toen zag ik haar daar zuigen. Al een tijd was dat nadat ik het 2 kettinkje ook kwijt was.

Ja en dan de stofzuigerzak demonstratief leeghalen! Maanden nadat ik het kwijt ben!

Voordat ze die stofzuigerzak leeghaalde, haalde een paar jaar terug, ook de stofzuigerzak leeg omdat er iets verstopt zou zitten ofzo. Ze haalde er een lepel uit de bestekla uit!

Ik zei: "Heb je niet gemerkt dat je die opzoog? Dat hoor je toch?"

Zij: "Nee, niks gemerkt".

Later beweerde ze, nu weer met die kettinkjes, dat, als ze ze al opgezogen  had, dat ze dat gehoord zou hebben.

Tuurlijk G.! En een lepel hoor je niet? 2 Kleine zilveren kettinkjes wel?

Sorry hoor! Maar ik word ook zo gefrustreerd van dat mens doordat ze steeds de baas probeert te spelen in mijn huis. Ze wil zelf de radio zender proberen  te bepalen. Wat haar ook lukt! , maar ik hoor Jeroen van Inkel ook wel eens zeggen:: "en noodgedwongen contacten...." dus die hebben we allemaal! 

Over gesprek 2: 

Soms, na een gesprek met haar, -als ze weg is- "Waar sloeg dat en nu op van wat ze zei".

Het is heel moeilijk om je niet te laten overrompelen door haar met haar afleidingsmanouvres.

En soms geef ik ook de ander zijn/haar zin met praten bijv:

De ander maakt in het gesprek duidelijk dat ze niet aan zichzelf wil werken maar ze wil wel constant opbouwende kritiek aan mij geven: Dan zeg ik ook "Ok ik laat je in de waarde ik accepteer dat" maar ik denk"Laaaat maar"!

Maar dan ben ik het er niet mee eens.

Maar als men van mij constant verwacht dat ik aan mezelf werk enik verwacht dat dus ook van anderen die dat vervolgens niet doen:

Maar zo blijft het een scheve 'verhouding' en stop ik weer eens meer input in een sociaal contact dan die ander.

Als ik iets uitpraat met iemand ben ik het ook echt kwijt daarna. Priobeer ik iets uit te praten met haar blijft het altijd nasudderen omdat zij niet open is.

Daardoor kunnen  we het nooit echt uitpraten en aan wie ligt dat dan?

Dus na 3 keer proberen het uitpraten geef ik het ook op bij haar.

Met 'Tegen jezelf  oplopen' in het gesprek bedoel ik: 'Jezelf een keer tegenkomen'.

(Kon ik effe niet opkomen).

"Ik kan niet zo erg aan mezelf werken dan jij omdat ik mijn bezigheden heb"!

Aan jezelf werken kost vaak meer energie dan gewoon in de maatschappij werken hoor G!

Over gesprek 3:

Over deze opname: Ik begin over wat leuks na 5 minuten een zeurgesprek te hebben voltooid en toch begint na dit leuke nieuwtje wat ik vertel over de bieb de Huishoudelijke hulp weer te zeuren. Ligt dit nu aan mij? Luister en oordeel zelf (Als je geinteresseerd bent tenminste)!:

Verder: G. komt met een opmerking: "Met jouw vader kan ik door 1 deur...maar met jouw moeder...." Dit kwam vanuit het niets. Nu beweert zij dat dit een reactie was op iets wat wat recent tegen haar over mijn ma zei. Dit is absoluut niet waar.  "Laaaaat maar" denk ik dan...

Ben overrompeld en geef haar gelijk. Ik heb mijn ouders nooit afgevallen tegenover haar maar ik ben door haar dan zo in een rol geduwd door haar dat ik zeg dat ik dit toch gezegd heb tegen beter weten in.

Hier zegik voor de zoveelst ekeer iets tegen haar tegen mijn zin.

Over gesprek 4:

Ik merk aan haar dat ze haar school niet afgemaakt heeft. 

Zij heeft dit zgn. aan mij in vertrouwen verteld (maar eigenlijk omdat dit toen in haar voordeel werkte vertelde zij dit) maar toen had ik het allang gemerkt en soms probeer ik haar dus dingen aan te geven die ze best van mij kan aannemen.

Ook In gesprek 4: "Ben je ergens op uit"? 

Beschuldigingen van haar kant mogen wel! En : Ik kan er niet over uit over de plaats waar ze de potten heeft opgeruimd! waar ik zo  naar heb gezocht en een week naar heb gezocht net als de tegoedbon van Hans Anders die op naam stond. (Die was opeens weer terug daar op de plek waar we met zijn tweeen (Mijn vader en ik) hadden gezocht)! Ik bleef erop terugkomen op die plek van die hondenbrokkenpotten waar we ze uiteindelijk vonden van verbazing.

(Zo dom benje niet om dat zo onpraktisch op te ruimen: Dat is puur pesten)!

Maar was ook wisselwerking. Vaak gaf ik ook gewoon antwoord op haar!  Daardoor kwamen we weer op hetzelfde onderwerp steeds!

Vaak denk ik tijdens de gesprekken: "Waar gaaaat dit over"? en wil ik stoppen met het gesprek maar zij duwt me in een rol dat ik het geprek voortzet en zeg ik dingen die ik niet wil soms.

Het lijkt of haar negatieve uitstraling een vernietigende wisselwerking op mij heeft.

Met anderen heb ik veel meer inhoud in de gesprekken! Als ik tegen mijn zin tegen haar zeur merk ik dat ik dit alleen bij haar heb!

(Zou dat toch waar zijn: "Waar je mee omgaat, word je mee besmet)"?

(Ik wil ook niet geloven dat zij mij pest daar doe ik ook mijn uiterste best voor om dat aan te nemen en daarom zeg ik ook een aantal keer tegen haar: "Dat is een onpraktische plek om potten op te ruimen". Het enige dat ik ermee bereikte dat ze zei dat ik er steeds op kwam, (Maar wat doet zij zelf dan)? waardoor ik nog onzekerder werd terwijl ik juist door er op terug te komen zekerheid probeerde te krijgen)!

Vervolgens zegt ze dat ik die wetenschap van die onafgemaakte school tegen haar misbruik.

Zij doet net of ik dat alleen weet  doordat zji dat verteld heeft dat ik dati ik dat zelf niet merk! Nee! Ik loop er gewoon tegenaan en probeer haar vervolgens vriendelijk wat leren of te zeggen hoe het wel zit.  Ondankbaarheid voor mijn geduld is mijn dank:

(Ook noemt ze mijn vriendinnen hottemetotten).

De gesprekken staan veilig op mijn hard schijf.

Blog: De Pestkop!

Bovengenoemde pester heeft weer eens iets gedaan wat ze ontkent.

MIjn HuisHoudelijke Hulp, G.,  heeft ditmaal aan mijn computer gezeten toen ik weg was.

Ik had mijn computer even voor zij kwam zodanig ingesteld dat hij niet uit kon vallen. Je kan kiezen tussen 10 min en een uur en tussen 'nooit' enz.

Dus ik had voor 'nooit' gekozen en zette een programma aan dat de computer even zelfstandig kon werken.

Omdat mijn H.H. altijd vraagt of ik weg wil gaan als zij schoonmaakt, zodat zij uit de voeten kan, zoals zij beweert, ga ik dan weg.

Maar wie schetst mijn verbazing dat de computer uit staat als ik terugkom.

Ik: "G., ik vind het niet zo leuk dat jij aan mijn apparatuur zit als ik weg ben".

G., met een pruillip: "Maar dat heb ik helemaal niet gedaan".

Ze kan ook nooit eens iets per ongeluk doen, ze is altijd maar volmaakt dat kan gewoon niet.

Al doet ze iets per ongeluk het komt nooit door haar. Dat is uitgesloten.

Niemand is volmaakt en de computer stond nog aan toen ik wegging!

Dus nu heb ik keihard bewijs maar ze zegt dat heeft het niet heeft gedaan. Ook niet per ongeluk met stoffen...

Toen ging ik weer in de computerkamer zitten na gezegd te hebben dat de computer ingesteld stond op 'nooit uitvallen'en dat zij er dus wel aan moet hebben gezeten. Al was dat maar per ongeluk.

Dus ik ging weer achter de computer en ik hoorde in de huiskamer dat ze de stofzuiger stopte.

"O nee" riep ik: "Je komt geen verhaal halen; Je gaat maar weer jankend naar S.  (aanspreekpunt van G)".

Ik keek op mijn horloge: Oei! Nog maar 11 uur.

Ik stond op en zei tegen G.

"Hier heb ik geen zin in! Ik ga weg en neem Snowy mee".

Ik voegde daar nog vinnig aan toe:

"Ga om 12 uur maar gewoon weg"! en liep met de hond naar buiten voor een wandeling van een uur.

Toen ik thuiskwam stond de prullenbak open met daarin bovenop demonstratief het koekje dat we altijd samen delen.

Wat een frustratieballetje!

Als ik in de tuin zit hier vlakbij bij mensen die in groepen hier vlakbij wonen en waar zij ook werkt hoor ik ook allemaal klachten.

Ik zeg dan: "Ga er dan mee naar jullie leiding".

Maar dat durven ze niet.

Ze zijn gewoon bang voor de H.H!

En als ik vraag of ik een andere H.H. mag, zegt het aanspreekpunt dat ik heb voor G.:

"Nou we hebben geen andere klachten over haar".

JA! Die  groepsbewoners durven niet!

Ik ga eerst 'ns met dit verhaal naar het aanspreekpunt voor G.

Kijken of ze haar nu nog de hand boven het hoofd houden....

Ik houd jullie op de hoogte!

Vervolg:

Ik zei tegen G.:

"JIj zei tegen mij dat je het wel voelde als ik je ontweek en wegging, en als ik eigenlijk dus ook deed wat je vroeg, weggaan als jij er was, maar dan leg je je probleem bij mij neer. Ik voelde dit zelf niet als een probleem, maar nadat jij dit probleem bij mij had neergelegd door dit zo te zeggen,  voelde het wel of ik het probleem nu had".

(Dat ze het wel voelde dat ik haar ontweek was haar probleem dus. Maar dat liet ik mijn probleem worden door er rekening mee te houden en thuis te blijven als zij er was en haar niet langer uit zelfbescherming haar te ontwijken, iets wat ik we zeer sterk nodig heb om de noodgewongen omgang met haar, al is die omgang bij het ontwijken van haar-wat ik nu toch doe-misschien miniem, broodnodig om enigszins te kunnen relativeren. 1 Kwartier met haar en ik ben bekaf. Ze moet mij ontlasten; Niet belasten)!

Ik ging verder tegen G.:

"Maar ik heb besloten om me daar niks meer van aan te trekken want jouw problemen zijn niet de mijne en dus dat zijn 2 vliegen in 1 klap want jij hebt toch liever dat ik wegga en dan ontwijk ik je toch ook uit zelfbescherming als je bij mij komt werken. Dan moet jij dat dan maar voelen. Ik moet om mezelf denken. Ik moet trouwens ook assertiever worden en dus pas ik dat nu toe".

G.:"Je moet naar je moeder en die anderen assertiviteit oefenen maar niet bij mij".

Ik zeg: "Nee G. nu speel je een spelletje: Het ging hierom:  JIj legt je probleem bij mij neer en ik geef aan dat ik daar niet van gediend ben. Het is trouwens Godsgeklaagd wat je nu beweert dat jij de uitzondering bent waar ik niet assertief bij mag zijn. Mag er daarom nooit iemand langskomen als jij er bent? Dan kunnen ze niet zien hoe jij met mij omgaat en dan kan jij lekker je gangetje blijven gaan daarmee, zeker"?

Later bij koffie drinken kwam ze erop terug:

G.:

"Ik leg geen problemen van mij bij jou neer".

Ik zeg: " Je speelt spelletjes G. en daar houd ik niet van. Je zegt geen 'Ja maar....' meer maar daar komt het toch weer op uit. Op deze manier zijn het weer spelletjes die je met me speelt".

G: "Ik heb dit keer geen 'Ja maar' gezegd"!

Ik: "Je zei dat en dat en dan komt het toch weer uit op een variant van 'Ja maar.

Dat zijn spelletjes die je speelt G. en daar houd ik niet van"!

Toen ging G. huilen. Daar had je die krokodillentranen weer!

Nee toch doen of ik de boeman ben....

De week daarop kwam er een 'dom voorstel' van haar aanspreekpunt.

Of ze niet 1 keer per 2 weken in plaats van de huidige 1 keer per week kon komen vanwege dat het niet klikt tussen ons.

Ik ben toch niet gek! Dat is gelijk vermindering van mijn 'rechten'!

Achteraf hoorde ik dat het voorstel rechtreeks was gekomen van G. zelf.

Ik vond het al zo'n domme oplossing!

G. was dus rechtstreeks na haar werk bij mij toen ik zei dat ze spelletjes speelde naar haar aanspreekpunt gegaan. Jankend natuurlijk!

(Ik kwam toen ook kwart voor 12 thuis en toen was zij al weg terwijl ze tot 12 uur bij me werkt. Toen was ze dus met haar domme voorstel jankend naar haar aanspreekpunt gegaan. En omdat ze huilt wordt zo'n raar voorstel serieus genomen.

Zo'n dom voorstel wordt toch anders niet serieus genomen?

Nee mevrouw zal in haar leven al heel wat krokodilletjetraantjes hebben geplengd om haar zin door te drijven)!

Toen ze mijn stereo afstofte, werd mijn scherm van de TV paars.

(Mijn scherm geeft weer wat erop de USB staat die in de stereo zit).

"Kijk" zei ik al bewust luchtig "Zie je wat er gebeurt: Jij stoft de stereo af en het scherm wordt paars, dus heb je per ongeluk aan de kabel lopen stoffen. Wacht ik doe hem even goed".

"Nee" zegt ze "Jij zit daar waar je afstandbediening ligt,  jij zal daar wel aan hebben gezeten..."

Ze kan niet eens accepteren dat ze het scherm per ongeluk 'paars stofte'! Ik zei al bewust de woorden 'per ongeluk' tegen haar.

Toen ik zei dat die kabel van de stereo was verbonden met de TV ging ze weer huilen.

Verder hoorde ze me van de week uit over of ik al sex met mijn vriend had gehad?

Ik werd het zat en zei: Nee G., Ik heb GEEN sex gehad met mijn vriend".

Ze zei: "Pfffff oh gelukkig! O! Eeeh...."

Toen zag ik  haar schrikken en toen zei ze opeens : "O ik hoef het niet tot in de details te weten".

Maar haar vraagstelling daarvoor was duidelijk.

Over een opgenomen gesprek met haar: Vraag aan de psych:

Ik weet niet of je dat stiekem opgenomen gesprek hebt afgeluisterd tussen de huishoudelijke hulp en ik maar verbeeld ik het me nou of probeert ze echt om de hete brij heen te draaien constant en doet ze uitspraken waarmee je normaliter iemand mee kwetst?

Ik heb zo erg het idee dat de HH mij probeert onzeker te maken of in ieder geval pest. Dit zijn toch geen normale gesprekken?

Als ik iets kwijt ben enik vraag aan haar of ze iets gezien heeft schiet ze gelijk in de verdediging.

Meestal zeg ik : "Wil je helpen zoeken ik ben dat en dat kwijt" en zeg ik niet van dat ze iets heeft opgezogen met de stofzuiger ofzo maar dit wist ik zeker van die kettinkjes ik was in 2 weken 2 zilveren kettinkjes kwijtgeraakt en ik ben er echt zuinig op! Maar zelfs als ik het zo breng van dat ik iets kwijt ben en of ze wil hepen zoeken schiet ze gelijk in de verdediging. En de leiding hier van begeleid wonen waar ik hier woon zegt dat ik denk dat ze pest omdat ik vroeger gepest ben. Maar waarom heb ik het dan alleen bij haar? Luister het gesprek maar af op een gegeven moment zegt ze heel gemeen: "Jij let op mijn fouten". Dat deed toen helemaal niet terzake. Ik let ook niet op iemands fouten. Het voelde als bewust kwetsen van haar kant uit. ​

En dan begint ze over dat ze de stofzuiger zak juist leeghaalde om naar de kettingen te zoeken maar toen ik erachter kwam dat die kettingen weg waren was de stofzuiger zak allang gewisseld. Dat bedoel ik met ze om de hete brij zit heen draaien . Dat begrijpt ze zelf ook heel goed. Alleen de leiding en psych zijn vaak bevooroordeeld omdat ik een client ben en word ik niet geloofd. En dan worden dingen teruggespeeld. Maar ik heb nu het audio bewijs! LOL!

Sorry hoor! Maar ik word ook zo gefrustreerd van dat mens doordat ze steeds de baas probeert te spelen in mijn huis. Ze wil zelf de radio zender proberen  te bepalen. Wat haar ook lukt! , maar ik hoor Jeroen van Inkel ook wel eens zeggen:: "en noodgedwongen contacten...." dus die hebben we allemaal! 

Over gesprek 2: 

Soms, na een gesprek met haar, -als ze weg is- denk ik: "Waar sloeg dat en nu op van wat ze zei".

Het is heel moeilijk om je niet te laten overrompelen door haar met haar afleidingsmanouvres.

En soms geef ik ook de ander zijn/haar zin met praten bijv:

De ander maakt in het gesprek duidelijk dat ze niet aan zichzelf wil werken maar ze wil wel constant opbouwende kritiek aan mij gven: Dan zeg ik ook "Ok ik laat je in de waarde ik accepteer dat" maar ik denk"Laaaat maar"!

Maar dan ben  ik het er niet mee eens.

Maar als men van mij constant verwacht dat ik aan mezelf werk enik verwacht dat dus ook van anderen die dat vervolgens niet doen:

Maar zo blijft het een scheve 'verhouding' en stop ik weer eens meer input in een sociaal contact dan die ander.

Als ik iets uitpraat met iemand ben ik het ook echt kwijt daarna. Priobeer ik iets uit te praten met haar blijft het altijd nasudderen omdat zij niet open is.

Daardoor kunnen  we het nooit echt uitpraten en aan wie ligt dat dan?

Dus na 3 keer proberen het uitpraten geef ik het ook op bij haar.

Met 'Tegen jezelf oplopen' in het gesprek bedoel ik: 'Jezelf een keer tegenkomen'.
(Kon ik effe niet opkomen).

"Ik kan niet zo erg aan mezelf werken dan jij omdat ik mijn bezigheden heb"!

Aan jezelf werken kost vaak meer energie dan gewoon in de maatschappij werken hoor G!

Over gesprek 3:

En nog een opname: Ik begin over wat leuks na 5 minuten een zeurgesprek te hebben voltooid en toch begint na dit leuke nieuwtje wat ik vertel over de bieb de Huishoudelijke hulp weer te zeuren. Ligt dit nu aan mij? Luister en oordeel zelf (Als je geinteresseerd bent tenminste)!:

Verder: G. komt met een opmerking: "Met jouw vader kan ik door 1 deur...maar met jouw moeder...." Dit kwam vanuit het niets. Nu beweert zij dat dit een reactie was op iets wat wat recent tegen haar over mijn ma zei. Dit is absoluut niet waar.  "Laaaaat maar" denk ik dan...

Ben overrompeld en geef haar gelijk. Ik heb mijn ouders nooit afgevallen tegenover haar maar ik ben door haar dan zo in een rol geduwd door haar dat ik zeg dat ik dit toch gezegd heb tegen beter weten in.

Over gesprek 4:

Ik merk aan haar dat ze haar school niet afgemaakt heeft. 

Zij heeft dit zgn aan mij in vertrouwen verteld maar toen had ik het allang gemerkt en soms probeer ik haar dus dingen aan te geven die ze best van mij kan aannemen.

Ook in gesprek 4: "Ben je ergens op uit"? 

Beschuldigingen van haar kant mogen wel!En : Ik kan er niet over uit over de plaats waar ze de potten heeft opgeruimd! Ik bleef erop terugkomen van verbazing. Maar was ook wisselwerking. Vaak gaf ik ook gewoon antwoord op haar!  Daardoor kwamen we weer op hetzelfde onderwerp steeds!

Vervolgens zegt ze dat ik die wetenschap van die onafgemaakte school tegen haar misbruik.

Zij doet net of ik dat alleeen weet  doordat zji dat verteld heeft datik dati ik dat zelf niet merk! Nee! Ik loop er gewoon tegenaan en probeer haar vervolgens wat leren. Ondankbaarheid voor mijn geduld is mijn dank:

https://tallsay.com/page/4294995298/de-avonturen-op-bw-de-beschermengel-te-rotterdam-deel-3

 

18/01/2018 03:02

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert