Depressie, zwak of sterk?

Door LW92 gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Je hoort het steeds vaker. In het nieuws, in relames, onder vrienden en familie. Depressies, of zelfs burn-out gaan, het lijkt wel de nieuwe hype anno 2018.

Wordt de mensheid steeds zwakker? Doorbreken we een taboe? Is het leven in deze maatschappij dan echt zò hard dat het ons breekt? Wat maakt ons nou echt depressief?

Komt het door zwakte, of juist door te lang, te sterk geweest te zijn? De één vind je een aansteller, de ander een winnaar. Je bent een mens; Je leeft, voelt, groeit, doormaakt, vind, beproeft en doorziet VANALLES. Het leven kan zo mooi zijn, maar wat als je depressief of burn-out bent?

Het overkwam mij ongeveer twee jaar terug. Ik raakte werkloos, thuisloos, voelde mij ongewaardeerd, ongezien, ongeteld. Raakte overspannen, had weinig familie en vrienden, dwarsliggende gevoelens, gedachtes en verwijten over het verleden. Ik belandde op een mini camping in een stacaravan waar ik uiteindelijk 4 maanden gewoond (overleefd) heb. Onbeschrijfelijk hoe ik mij in die tijd heb gevoeld. Schaamtegevoel, torenhoog. Overheersend gevoel van mislukking. Angst, negatieve gedachtens, afstandelijk, afhoudend. Stom genoeg alles voor mezelf houden. Niet toegeven aan mezelf, laat staan aan anderen, dat het niet goed met me gaat. Ik kreeg het m'n bek gewoon NIET uit. Hoe, waarom? Ik weet het niet. Anderen geen pijn willen doen, of niet willen dat anderen zien hoe diep je aan de grond genageld zit.

Depressieve gevoelens zijn overheersend, pijnlijk, belemmerend, beproevend en beangstigend. Ik ben persoonlijk heel anders naar het leven gaan kijken. Ik heb veel geleerd, gevloekt en gehuild. Waar ik enerzijds ben verbitterd, waardeer ik de kleine dingen nu zoveel meer. En ik lach om de meest simpele grappen, want het leven is me al moeilijk genoeg.

 

 

 

 

 

 

 

 

16/01/2018 20:16

Reacties (6) 

03/02/2018 05:34
Ik sluit me aan bij de onderstaande reactie's. Mooi geschreven.
28/01/2018 21:29
He! Leuk dat jullie gereageerd hebben, en dat mijn artikel gewaardeerd word. Jullie zeggen alle drie dingen die ik herken en ook ervaart heb. Ik heb vooral gemerkt dat, als je het zelf niet doet, het niet gebeurd. Want niemand doet het voor je. Ik had bijvoorbeeld wat steun verwacht van enkele mensen nadat ik ze het één en ander verteld had. Maar ze reageerde veel anders dan verwacht (eerder verwijtend) daardoor werd ik erg teleurgesteld.
Ik merk dat ik anders ben, en dat ik wellicht niet op de hoogste rang van de pikorde sta. Maar is dat erg?
Ik heb een 'hekel' aan mensen die d...
1
28/01/2018 22:42
Als je nu bij een antwoord met je cursor rechts boven het witte veld gaat staan (naast die duim) en daar op het pijltje klikt dan komt jouw reactie onder de andere te staan. Anders weet niemand voor wie je reactie bedoeld is.

Ja, het klopt dat de huid van de moderne mens steeds dunner wordt en dat die steeds minder goed met teleurstellingen om kan gaan. Wat dat laatste betreft ben ik het dus met je eens.
Als je nog jong bent is het gevoel van niet begrepen worden trouwens vrij normaal, dat gaat meestal wel over. Het wordt pas link als je je ook als volwassene nog steeds een...
2
25/01/2018 13:38
Mooi geschreven en met delen herkenbaar voor mij. Het lijkt zeker een hype en waarom? Geen idee. Misschien te veel om te kunnen hebben, moeten en kunnen missen, te veel om zorgen over te kunnen maken? Wat vroeger een knuppel, een grot en jagen was, is inmiddels cariere maken, een goed thuis hebben/vinden, veel sociale contacten, mobiel, tablet en pc's (handig maar ook miscommunicatie=ruzie), criminaliteit, uiterlijk enz.
Ik ben nog jong en heb nooit een burn out gehad of echt depressief geweest (of ik heb het zo niet willen noemen), maar ik heb er wel eens lange tijd zodanig doorheen gez...
2
25/01/2018 11:17
Ik heb er zo mijn eigen ideeën over,
Mensen die in onze welvaart- en verzorgingsstaat opgegroeid zijn hebben nooit geleerd om voor hun bestaan te vechten. Het is vergelijkbaar met het grote aantal allergieën waar mensen in de ontwikkelde landen onder lijden: zij hebben geen goed afweersysteem kunnen opbouwen omdat zij als kind onvoldoende met schadelijke bacteriën in aanraking gekomen zijn, door de toegenomen hygiëne.
De generatie die nog de oorlog meegemaakt heeft en de jaren daarna wist dat een mensenleven niet alleen uit up's, maar ook uit downs bestaat, en dat tegenslagen g...
3
25/01/2018 10:14
Ik heb het ook mee gemaakt. Eveneens heel veel geleerd, zoals grenzen aangeven en die ook respecteren. Maar vooral jezelf de regie pakken. Je bent baas over je eigen leven. Veel wordt ingevuld vanuit de omgeving (je moet dit en dat, er wordt van je verwacht dat...enz). Daarbij vergeet je jezelf dus. Mijn levensmotto is sinds die tijd: carpe diem. Pluk de dag, geniet van het moment. Als je geluk hebt, komen er veel van die dagen.
Volgens mij heb je de draad weer kunnen oppakken. Met de lessen die je klaarblijkelijk geleerd hebt. Top.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert