Het land van het Edovolk- verlorenwastechniek

Door Yneke gepubliceerd in Geschiedenis

In de late middeleeuwen kende het koninkrijk Benin zijn bloei. Het lag ongeveer in de huidige staat Edo in Nigeria. In principe was Benin een stadstaat rond de stad Benin. Het was het land van het Edovolk. Het Edovolk kende een voornamelijk stedelijke beschaving, net als de Yoruba in het westen, en in tegenstelling tot de Igbo in het oosten. De belangrijkste steden waren Benin die door de bevolking zelf Edo werd genoemd, Udo en Urhonigbe.

Het Edovolk dat in Benin woonde migreerde in de 10e eeuw in opeenvolgende golven naar de rest van het latere rijk en de omliggende landen. Daar vermengde zij zich met de plaatselijke bevolking. Oorspronkelijk was het een koninkrijk, maar in de 14e eeuw werd het land tijdelijk een republiek. Hierna volgde er een tijd waarin het Yorubavolk een sterke invloed had waarin een nieuwe dynastie werd gesticht. Er werden een aantal belangrijke vernieuwingen doorgevoerd. De koningen heten vanaf dat moment Oba's. Het koningshuis werd een politiek- en religieuscentrum. Het land werd opgedeeld in regio's met prinsen aan het hoofd die schatplichtig waren aan de koning. Onder het bewind van deze Oba's , in de 15e en 16e eeuw geschiedde de expansie (uitbreiding) van het rijk niet meer door emigraties maar door militaire veroveringen. De Yorubasteden Itsekiri, Owo en waarschijnlijk ljebu werden onderworpen.

Kenmerkend voor deze regio was de omvang van een netwerk van wallen, die overal aangelegd waren ter afbakering van de velden. In Benin hadden zij in totaal een lengte van meer dan 10.000 km. Edo sloot als stedelijk gebied zich aan bij het verstedelijkte gebied Yoruba.

Kop van een Vorst.

Bini/Nigeria 18e eeuw

Messing of brons; verlorenwastechniek.

Deze staat in het Museum Volkenkunde in Leiden en stelt een koning voor, een Oba. Hij is afgebeeld met drie tatoeages boven de ogen en een muts en halskraag van bloedkoraal. Er werd een versierde olifantstand geplaats in de opening aan de bovenkant van het beeld.

Eén van de tradities is dat het de opvolger van Ewedo was die de bronsgiettechniek in Benin introduceerde door een ambachtsman uit Ifé aan te trekken die deze techniek leerde aan de metselaars van Benin.

Alleen de Oba mocht bronzenbeelden bezitten. Wanneer een Oba stierf liet zijn opvolger een paar Oba-Koppen gieten. Die werden vervolgens op de voorouderaltaar geplaatst dat aan de overledene was gewijd. Deze koppen waren geen gelijkende potretten, maar gestandaardiseerde voorstellingen van vorsten. De "verloren was" techniek wordt gebruikt in West-Afrika om bronzen voorwerpen te maken. De bronsgieter brengt op een ruwe kern van klei  een laag bijenwas aan waarin hij details modelleert. Daar brengt hij een nieuwe laag klei op aan. De mal wordt in het vuur gebakken. Hierbij smelt de was die door een opening kan wegstromen. Vervolgens wordt door diezelfde opening door de bronsgieter brons gegoten. Als het brons is afgekoeld wordt de kleilaag voorzichtig verwijderd.

Dit is een van de vele interessante onderwerpen in het museum volkenkunde in Leiden;

https://volkenkunde.nl/

Bedankt voor het lezen.

-Yneke-

08/01/2018 23:46

Reacties (10) 

1
12/01/2018 12:05
Heel interessant artikel
Graag gelezen en zo ben ik met jou eventjes 'op reis'
1
28/08/2018 09:52
Dankjewel Chrisrik
1
09/01/2018 17:20
Jij hebt precies de hele wereld al af gereisd haha. Het is een mooi en interessant verhaal. Waar haal je het allemaal vandaan. Gewoon prachtig.
10/01/2018 01:41
Dankjewel Franske59
1
09/01/2018 12:34
Bijzonder, zo'n kijkje in het leven van verloren gegane volkeren.
1
Yneke tegen Oxalis
10/01/2018 01:40
Dankjewel Oxalis
1
09/01/2018 11:40
Boeiend kijkje in de kunst van het nog niet gekoloniseerde Afrika.
1
10/01/2018 01:40
Dankjewel Zevenblad
1
09/01/2018 08:10
Heel mooi
Yneke tegen Rob
10/01/2018 01:40
Dankjewel Rob
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert