Gijzeling bij Rotterdamse Kliniek

Door Yneke gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Nog even naar de toilet voordat we gaan. Mijn vriend heeft zijn jas al aan en kan gelukkig zelf weer rijden na het motorongeluk dat hij afgelopen zomer heeft gehad. Bij dat ongeluk was zijn schouder uit de kom geraakt. Daar was in eerste instantie de eerste medische hulp naar uitgegaan net als naar zijn vinger die overdwars aan zijn hand bleek te staan. Alles was beter dan de dood als gevolg, daar waren we ons flink van bewust.

Maanden duurde het met ziekenhuis bezoeken en foto,s maken en fysiotherapie. Het was zijn fysiothetapeut die de steeds krom blijvende vingers en gevoelige hand niet eerder durfde te behandelen voordat hij zekerheid had wat er nu echt mee aan de hand was. Na overleg en doorverwijzing van de arts werd hij naar een gespecialiseerde kliniek in Rotterdam gestuurd, waar hij die bewuste middag een afspraak had bij de handspecialist.

Het is niet zover rijden en het optijd aankomen zal wel gaan lukken, hij hoeft ook niet zover van te voren daar aanwezig te zijn. Dan hoef je niet zolang in die wachtkamer te zitten. Nog even tanken ook dat lukt nog wel binnen de tijd. De tank zit vol en we rijden even later de snelweg op. Hij zal vandaag de uitslag van de foto krijgen die de handspecialiste een paar weken geleden gemaakt heeft van zijn hand. Ze had iets verdachts gezien en wist niet zeker of het botje in zijn hand volledig aan elkaar zat, zoniet dan zal hem een operatie staan te wachten omdat het gemakkelijk opnieuw kan breken nu en dat zal weleens een onherstelbaar probleem kunnen opleveren.

Ik vraag hem of hij zenuwachtig is als ineens naast ons drie donkere auto,s voorbij razen met blauwe zwaailichten. "Dat is niet zomaar een ongeluk ergens" zeg ik hardop want zo een drietal razende en blauwflistende zwaailichten doen me aan wat gespecialiseerden denken. Rechercheurs of zo vermoed ik. "Ik hoop niet dat er ergens een bommelding of een vreselijke aanslag gepleegd is" zeg ik er enigzins bezorgd achteraan. 

b22daa805f64e30ad51dfc6f13085eab_medium.

De drie auto,s zijn al heel snel uit beeld en ik probeer het even los te laten, thuis zal ik het nieuws kijken. We zijn bijna bij de kliniek nog twee afslagen na en dan zijn we keurig optijd. Bij de eerste afslag zien we zwaailichten en een ziekenwagen en alles is met lint afgezet. Opnieuw denk ik dat dit meer is dan een ernstig ongeluk. Geen auto mag er langs en die afslag moeten we hebben willen we bij de kliniek kunnen komen.

Mijn vriend stelt de tomtom in om te kijken hoe hij bij de andere kant van die weg kan komen om de kliniek te bereiken. Dat lukt uiteindelijk en even later rijden we de andere kant van die straat in en belanden opnieuw voor een afgezet lint. Daar staan politie auto,s en de drie donkere blauwe auto,s  zie ik ook staan. We parkeren om de kliniek te bellen om te vertellen dat het onmogelijk is hen te bereiken. Er wordt opgepakt en medegedeeld dat het allemaal afgezet is en alle afspraken niet door kunnen gaan. Met een weeïg gevoel in onze magen rijden we terug naar huis, waar we later die middag via het nieuws te horen krijgen dat daar een gijzeling  plaats heeft gevonden.

Het was een paar dagen voor kerst. https://nos.nl/artikel/2208676-gijzeling-in-kliniek-in-rotterdam-beeindigd-dader-voortvluchtig.html.

aff663879878e53ec53b17a6bda5004d_medium.

Hoe zou het met degene zijn die gegijzeld is geweest is een vraag die menigmaal bij mij omhoog komt en met al die patiënten die daar al aanwezig waren en dit angstige voorval hebben meegemaakt. Het leven is seconden werk.

Het duurt nog even voor hij weer een afspraak heeft, eind februari geloof ik. We hopen dat de betrokken mensen er bovenop komen en wensen ze heel veel sterkte.

Het is een vreemd gevoel dat mij de dagen er na tot nu toe volgt en mijn denken beïnvloed. Empathie is natuurlijk iets goeds maar kan je ook machteloos en nutteloos laten voelen. Dan kun je alleen nog maar sterkte wensen aan je medemens die in ernstige situaties zijn beland en kracht nodig hebben om te kunnen herstellen.

Bedankt voor het lezen

-Yneke-

06/01/2018 06:11

Reacties (15) 

1
07/01/2018 21:06
whaw, hoe vreselijk zo'n gijzeling! Ik hoop dat alles goed afgelopen is.

En ondertussen zijn jullie niet verder geholpen en is het weer afwachten om de hand en vingers te behandelen!
1
08/01/2018 00:03
Ja die gijzeling is zo erg. Dat wachten op de uitslag is dan maar een kleinigheid. Was blij dat we niet al binnen waren. Dankjewel x
08/01/2018 00:18
Ja, dat kan ik me voorstellen, je zal het maar meemaken hoor :-(
1
06/01/2018 19:55
slechte zaak dat zoiets haast gewoon wordt
07/01/2018 01:35
mee eens, dankjewel San Daniel
1
06/01/2018 11:59
Empathie , ik voel het iedere dag , doorgaans omdat gemiddeld drie keer per dag er wel weer een sirene gaat.van ambulance of politie.
1
Yneke tegen Josh
07/01/2018 01:35
Dat kan ik me voorstellen, dankjewel Josh
1
06/01/2018 11:40
erg zo'n gijzeling
1
07/01/2018 01:34
Ja dat is het, dankjewel Rabbit-green
1
06/01/2018 11:09
Het zal wel weer een 'verwarde' medeburger geweest zijn. Tegenwoordig is toch elke geweldpleger 'verward'?
1
07/01/2018 01:34
Ja zo wordt het tegenwoordig te gemakkelijk genoemd. Dankjewel Zevenblad
1
06/01/2018 10:08
verschrikkelijke gebeurtenis, mooi verwoord
1
07/01/2018 01:33
Dankjewel Rinajansen voor je reactie
1
06/01/2018 08:38
Vreselijke toestand, zo'n gijzeling. Dat moet een traumatische invloed hebben op de slachtoffers ervan; moet er niet aan denken wat dat met je kan doen.
1
Yneke tegen Asmay
07/01/2018 01:32
Dankjewel Asmay voor deze reactie.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert