Natuurfotografie: Eden tegen de wind in

Door Ktje gepubliceerd in Dieren en natuur

De eerste dagen van 2018 zijn alweer achter de rug. Het einde van 2017 bracht hier op de valreep nog verdriet: we moesten afscheid nemen van twee viervoeters. Onze oude kattin liet al een paar dagen verstaan dat het einde naderde en heeft zich teruggetrokken in de vrije natuur om te sterven - onze al even oude fret stierf in zijn slaap nadat ook hij ons duidelijk maakte dat het genoeg was. Onze kater en jonge kattin hadden het ook begrepen, die jammerden of 'zochten' niet eens omdat het afscheid blijkbaar goed geregeld was in dierentaal. Onze fret heeft zijn laatste rustplaats gekregen in ons bos waar hij zo graag in vertoefde. Voor mensen die mij kennen is het geen verrassing dat twee keer afscheid nemen in dezelfde week me niet in de koude kleren ging zitten, vandaar de stilte rond mijn persoontje.

Nog steeds heb ik minder zin om met m'n camera de tuin af te slenteren, laat staan op pad te gaan. Toch is het tijd om er de routine weer in te krijgen... ik wil niet blijven hangen in het verdriet. Beiden hebben een mooi en lang leven achter de rug en alles is op natuurlijke wijze verlopen. Dat geeft toch een beetje troost als dat steek houdt.

De feestdagen verliepen hier zoals altijd: rustig zonder veel poespas. Geen vreetpartijen 'gewoon' omdat het er zo gezegd bijhoort - wel lekker eten. Geen 'mijn geschenk is groter dan dat van jou' ego-toestanden - wel doordachte aankopen waar mensen ook effectief iets aan hebben. Onze eerste 2018-storm hebben we ook al achter de rug: veel regen en rukwinden tussen de 90 en 150 (!) kilometer per uur, afhankelijk van regio. De bomen in ons bos hebben het goddank goed doorstaan - alles wat niet vast zat hadden we de avond ervoor al veilig opgeborgen. Gisteren overdag kregen we nog de laatse naweeën: Eden doorstond het dapper (en grappig). Tijdens een zoveelste windvlaag ging hij tégen de wind instaan op zijn achterpootjes. Zijn vacht wapperde alle kanten uit maar hij bleef toch maar mooi rechtop.

Van zijn grappige fratsen tijdens de storm heb ik geen foto's: ik stond gewoon geboeid te kijken. Deze foto's zijn genomen twee dagen ervoor. Ik had hem zelf niet gezien maar onze Herder lag aan het raam. Opeens kwam ze recht - keek naar buiten, dan naar mij. Opnieuw naar buiten, opnieuw naar mij. In alle stilte in tegenstelling tot onze Jack als ze haar 'vriend' ziet. Na wat zoekwerk spotte ik hem in de dikke eik. Ik moest enorm inzoomen dus het zijn geen 'afgewerkte' foto's zoals die aan de voederplaats maar ik vond het toch leuk om hem ook eens te fotograferen in zijn natuurlijke habitat. Hoog in de bomen met een nootje in de poot.

De toestand in de wereld? Tegen alle verwachtingen in geen terreuraanslagen tussen oud en nieuw. Wél marginale toestanden in de grote steden in de vorm van auto's in brand steken, politie en brandweer lokken om ze daarna aan te vallen en meer van dat achterlijke gedoe. Naar goede gewoonte kwam ook weer aan het licht dat ook dit jaar vrouwen bepoteld werden in Duitsland - ze hadden nochtans een vrouwenzone voorzien. Nochtans moet je op sarcastische toon lezen. Mannen en vrouwen apart: waar doet me dat toch aan denken? Alles wat ik hierboven schreef wordt door meer en meer mensen als normaal beschouwd - het nieuwe normaal dan. Iedereen doet maar op, ik blijf het hoofd schudden. In Rome worden nu zelfs vrouwen die aan het bevallen zijn aangerand. Een Somalische asielzoeker had er niets beter op gevonden dan een witte doktersjas (of iets in die aard) aan te trekken en zo gezellig rond te lopen in een ziekenhuis op zoek naar een niet-gewillig slachtoffer. Die 'mensen' hebben talrijke trauma's opgelopen, zo wordt snel geopperd dus dat je nu ook al kan aangerand worden op het bevallingsbed zullen we er dan ook maar bijnemen. Lang leven de emo-tolerantie die zelfs de sterkste samenleving uiteindelijk kapot maakt. idioterie is iets wat ook 2018 zal ontsieren.

04/01/2018 09:59

Reacties (7) 

1
04/01/2018 19:15
1
04/01/2018 18:31
De emo-tolerantie is mooi verwoord, gevaarlijk ook. Het verdriet is zo begrijpelijk om je dierbare huisvrienden. Fijn dat je ze een fijne rustplaats hebt gegeven en die mooie jaren samen. De wind en Eden wat een heldin is ze toch. Mooie foto,s
1
04/01/2018 17:24
Sterkte K'tje
1
04/01/2018 17:13
Het is zo fijn om de fratsen van Eden mee te beleven vanop afstand. Hij is echt de lieveling van Tallsay-vrienden, denk ik.
Afscheid nemen doet altijd pijn, maar het is inderdaad een troost dat ze een mooie leeftijd hadden én een gelukkig leven bij jullie.

en de idioterie baart inderdaad zorgen, ook voor 2018.
1
04/01/2018 17:02
Eden is wel een kanjer, om zo de wind te trotseren. Jammer dat je hem niet op de foto hebt kunnen 'vangen'.
Zeer tot ongenoegen van der gevestigde politiek heeft het Bundeskriminalamt vlak voor Nieuwjaar de cijfers voor 2016 publiek gemaakt, Het blijkt dat de geweldsmisdrijven in 2016 met ca. 10 % toegenomen hebben. Van deze toename komt 91,9 % voor rekening van 'vluchtelingen', en dan vooral Afghanen en Noord-Afrikanen.
Criminologen haasten zich nu om dat met leeftijd (hormonen), gebrek aan perspectief en familiaire bindingen en natuurlijk met opgelopen oorlogstrauma's te verklare...
1
04/01/2018 13:45
Sterkte met het verlies van de diertjes.
1
04/01/2018 13:33
Wat mooi geschreven. Ik ben van het verlies een beetje stil geworden.
Ik mag toch hopen dat die idioterie niet ons leven volledig gaat beheersen.
Moet er niet aan denken.
En Eden? Die red het wel, het is gewoon een sterke kanjer!
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert