Een gedicht dat ik heb opgedragen op mijn moeders begrafenis.

Door Franske59 gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Inleiding:

Ik heb mijn moeder altijd heel graag gezien, en veel van haar gehouden. Ze is altijd huismoeder geweest, en dat vonden ik en mijn zus heel prachtig. Want dan kon ze heel goed voor ons zorgen. Spijtig genoeg is ze veel te jong gestorven. Voor mijn vader op pensioen kon gaan, heeft mijn moeder de ziekte van Kahler gekregen. Ze is aan die ziekte gestorven op 65-jarige leeftijd. Toen heb ik op haar begrafenis een eigenhandig gedicht geshreven. En met veel wenen heb ik dat gedicht in de kerk voorgelezen. Ik hoop dat jullie het een mooi gedicht vinden.

Hier komt het gedicht dat ik voor mijn moeder heb voorgedragen in de kerk:

'Allerliefste moeke,

Wij hebben veel van u gehouden, maar mochten u niet lang behouden.

Je stond altijd voor iedereen klaar, altijd een vriendelijk gebaar, een vriendelijk woord, het heeft ons allen bekoord.

Moeke je hebt 9 jaar gestreden en je hebt altijd gebeden dat je bij ons mocht blijven, zelfs op de laatste dag heb je nog gezegd, ik wil hier niet weg, ik wil bij jullie blijven. Maar het mocht niet zijn en dat doet ons allemaal pijn.

Liefste moeke wij zeggen geen vaarwel, maar tot ziens in een andere wereld waar het beter zal zijn, en daar wordt ons leven voor altijd een reffrein.

Liefste moeke bedankt voor alles wat je voor ons gedaan hebt.

Vanwege je echtgenoot Hubert, je dochter Marleen, je zoon Franky, je schoonzoon Danny, schoondochter Nathalie, en je kleinkinderen Michaël, Steven, Kevin, aane-leen en Kwinten.

Nogmaals bedankt moeke voor alles wat je voor ons hebt gedaan'.

 

Tot slot:

Ik wil hier niet veel meer over zeggen, want de tranen staan weer in mijn ogen. 

 

*franske59*

23/12/2017 16:02

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert