Een kerstinfo van een mislukt dichter

Door Anton combe gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                                              Vissticks en hondevoer.

'Ik moest een kerstverhaal schrijven'dacht ik. Maar waarover?Mijn familie is zo versplintert dat niemend nog bij iemand kwam. Het had niet gesneeuwd, ik had geen versiering want ik deed niet aan kerst,nepperij is het! En opeens dwaalde mijn gedachtes naar Max. Max lag met zijn rug op de bank, kop opzij, poten wijd 'wat is tie mooi he'dacht ik. Een argentijnse buldog,schofthoogte van 61 cm.Ik zag zijn piemel, groot!. Ik dacht 'zou ik homo zijn?'Neeehee, ik vind het te gespierd, ik ben een borstenfan, naast gleuvenspotter ben ik ook een borstenman. Jaha, klein, punttietjes maar ook van die grote, van die hangmemmen met flensjes als tepels van die fleppen en doe nog over de schouder geworpen kunnen worden, net als vroeger! Maar goed Voor max had ik de hond Tara. Die heb ik 14 jaar gehad. Een mechelse herder van een zwarte neus toen ik haar kreeg tot een grijze sikkebaard aan toe toen ze ouder werd,ze had een zwarte snuit die langzaam overliep in het lichtbruin als grenen en ze had het mooiste kontje van Vlaardingen. Dat zag ik als ze voor me liep,had ze dur staart fier omhoog en zag je haar witte kontje schudden, ze verleide de hele buurt die dame.Door mijn honden ben ik nooit echt alleen geweest en zo had ik me ook nooit gevoeld. Nu weet ik wat eenzaam is. Ik had een paar opzetjes gemaakt voor het kerstverhaal dat ik wilde schrijven. Ik had er één over een man met 30 vissticks, een pak appelsap en z'n shag die een bouwpakket aanschafte om gezellig de kerst rond te komen. Maar ik kon me daar niet in inleven. Nog één over een veertien jarig vriendje die zag op de kerstvisite hoe nep mensen met elkaar omgaan, het toneel zeg maar. Dit had hij eerder al gezien op een familieverjaardag waar iedereen zo nep deed dat sommige elkaar niet eens herkende! Met dit erbij dacht het jochie'krijg de pleuris maar, ik word dichter en dan zal ik het even vertellen' en zonderde zich af. Ik hoorde laatst dat tie mensen op staat aansprak zo van uuh "Kom naar onze kerk, we hebben laatst met iemand gebeden en die viel op de grond op z'n knieen en ellebogen en begon te kokhalzen en als tie dat deed kreeg tie een heele bolle rug en hoorde je uuuhrrllrgrl en op eens deed tie z'n handen op de vloer en kroop op handen en knieen keihard achteruit en zei "JULLIE KRIJGEN MIJ NIET" en uUUUHRRLGGRRL en FLATS! De man kotste een tja soort runderlap uit een beetje blauwig en groen het smeulde en rookte naar zwavel en de man leeft nu een gelukkig leven, nom naar onze kerk!" Ik ging me afvragen wat voor een gedichten deze man schreef maar ik hoef ze niet te lezen de neppert. Wil je als dichter in Vlaardingen door het leven gaan zet een permanentje, doe een sjaaltje om en drink een rood wijntje op het terras en de mensen zullen zeggen "kijk een dichter"nepperij allemaal. Ik lijk met mijn Adidas,asics en zwarte jas  op een bouwvakker die net uit zijn werk komt, vooral op de fiets. Maar goed ik schreef afgelopen nacht wel een diepgaand gedicht ...wie zijn billen niet wastr...laat een poepie...iedereen last. Kijk gelijk een kerstboodschap met dat vele eten allemaal. Ik stond op en liep een rondje huis en liep ook even het hondehok van Max. Het was een stoere hond, ontzettend lief maar imposant. Buiten liepen mensen een boogje om ons heen watik wel fijn vond want ik kan niet goed tegen die hallo hoe is het praatjes . Tara die intereseerde zich noch voor hond noch mens alleen haar balletje, alleen haar balletje. Gek he dat een hond zijn hele leven blij kan zijn met één speeltje terwijl wij mensen steeds iets anders willen of nodig hebben om zich te plezieren? Honden, zoiezo beesten, zijn 100%, als ze lief zijn is dat ook echt. Bij mensen moet je je maar afvragen in hoeveel procent het waarheidsgehalte is bij wat ze zeggen of doen, ik denk 60% max.

Ik liep van mijn bureau naar de keuken en vroeg me af wat ik daar deed en liep weer terug, wat voelde ik me weeig. Ik wist dat als je corcacof krijgt je niet meer weet dat je alceholist bent? Ik denk dan en 'en de trek en de graving dan?'Zo weet je ook nooit vantevoren wat je denkt, plionk..en de gedachte is daar, waar kom tie vandaan? en zou het allemaal in het beginsel freudiaans zijn? Daar moet ik over denken.Moest ook denken ook denken aan dat wat ik geschreven had. Het was pulp! En ik maakte er een prop van en gooide die richting die zithoek en dacht 'Tara zou 'm gevangen hebben en Max verscheurd. Nu viel tie in een muf stoffig hoekje.Ik belde de bank of ik misschien extra geld gestort had gekregen voor de kerst maar niks hoor en trooste me met de gedachte dat het er morgen ook nog op kon staan. Had trek in een biertje, geen corcacof hah trok het blik open nam een slok'what's life without beer'en zette het blikkie op mijn bureau en ..o ja het kerstverhaal.. Het viel niet mee twee verhalen per week en dan ook nog één over kerst! Ik en kerst,kerstbomen, kersttakken, kerstballen kerstmarkt samenkomst uuhhhh ja ja godver een kerstpiek in mij broek dacht ik en weer gooide ik mijn pen neer. Ik moest mijn mail checken, dat deed ik tegenwoordig in de biblitheek. Daar poste ik ook mijn geschrijf. Daar zat ik tussen de grote geesten, Hemingway, jack karouc, Herman Brusselmans, johnie van Doorn maar ook Plato en Socrates, de wijsgeren (wij scheren en knippen) en misschien dat het hielp. Ik trok nu eens een spijkerbroek aan ik had keuse uit één broek dus die nam ik maar verder jas aan en gaan.

De volgende dag belde ik direct de bank, er was geen extra geld gestort alleen het weekgeld 3 dagen eerder dus daar moest ik ook langer mee doen, klotezooi. De duvel schijt op één hoop zei mijn moeder altijd en ze krijgt met terugwerkende kracht gelijk. Ik kon in iedergeval boodschappen doen en niet teveel nehee. Héél vaag nam ik een doche. Ik douche maar 3 keer per week, ik deed toch niets. Klede me aan en alles voelde aan als of ik in een pendule of een cocon zat. Mijn hoofd was er niet bij. Alles ging op een automatische piloot vliegend door de mist. Boodschappen doen. Ik fietste de voor mij bekende route. Ik zag mensen kopen met honden en verdomd een mechelse herder, geen Argentijnse buldog nee veel van die homohondjes. en ik plaatste mijn fiets naast de winkel. Weer de winkel in, ik pakte een mandje en liep naar het bier maar ik liep verkeerd ik stond bij de hondenvoer, ik zag de blikken en brokken die ik altijd kocht maar ik was verkeerd. Ik liep naar de bier, kocht twee zware en 8 export verder twee pakken vissticks , vier loempia's en een tros bananen (dit was ook de kookrubriek, daag) Dat was het voor de kerst. Geen praatje bij de kassa dan alleen "wilt u de bon""nee hoor daar heb ik er al zoveel van"Oké fijne dagen""ja fijne dagen"en liep de winkel uit. Ik reed even over de hoogstraat en zag een winkel met bouwpakketten en dacht 'hé dat deed ik vroeger ook vaak' ik remde af en liep de zaak binnen. Ik zag mooie maar duur!. Ik kocht een klein vliegtuigje en lijm en stapte de winkel ook uit, zo had ik wat te doen dacht ik en ik zag mensen met tassen vol hoop en cadeautjes. Allemaal erbij gelapt door mee te gaan met de nepperij dacht ik en ik fietste richting huis. Ik moest nog shag hebben, dure bedoeling dat roken. en fietste verder en zagballen voor de ramen, kerststerren, nep sneeuw net zo nep als welk kutfeest dan ook en ik trapte harder op mijn pedalen dan was ik eerder thuis. Toen ik thuis kwam geen max die dan helemaal uit zijn dak ging, had 60 kilo in je nek hangen en gaf ik 'm altijd een stukje leverworst.Dat gaf ik Tara ook als ik thuis kwam al kwam ik 4 keer per dag thuis. Maar nu niet eens leverworst, nee vissticks, loepia's die gooide ik in de vriezer. pakte een zwaar bier en ging zitten achter mijn mooi bureau. Het kerstverhaal en ik dacht'wat nou kerst? Tara is nie meer Max is doodgestoken door een kanker antiliaan, wat nou kerst?' en ik pakte een banaan, ik nam een hap en er kwam een traan, ik gooide de banaan tussen de blikken bier, deed mijn handen voor mijn gezicht en begon te huilen, tranen met tuiten. Daar zat ik afgezonderd van iedereen, ik was ten slotte dichter maar had even niets meer te vertellen.

                                                                                                   Anton combé

22/12/2017 16:04

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert