Ieder huisje heeft zijn kruisje

Door Bloememeisje gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Dat wordt vaak gezegd, maar het is wel zo.

Volgende maand word ik 59 jaar en als ik terug kijk op mijn leven vraag ik me af wat ik ervan gemaakt heb. Ik was 15 jaar en moest gaan werken van mijn mama: we waren met 5 kinderen en ik was de oudste. Mijn mama slaapt graag lang en dat was in die tijd ook al zo, ik heb eingelijk mijn broers en zusters grootgebracht.s'Morgens bokes maken voor iedereen terwijl zij nog in haar bed lag.Ik heb nooit zakgeld gekregen en mocht ook niet uitgaan.Ik heb mijn eerste man leren kennen op mijn werk en ben er met getrouwd om van huis weg te zijn. Pas op, ik zag hem wel graag, maar waarschijnlijk om verkeerde redenen. Hij had aandacht voor mij maar achteraf bezien was ik een goedkope werkkracht voor hem, we hadden namelijk een eigen beenhouwerij, en nu weet ik pas dat hij me niet ingeschreven had, dus 13 jaar van mijn pensioen kwijt, ik heb er dag en nacht gewerkt, heb 2 kinderen grootgebracht en mijn huishouden, ik weet nu niet meer hoe ik het allemaal heb klaargespeeld.Hij werkte ook dach en nacht, er was niets belangrijker dan zijn werk, ik moest alleen naar familiefeestjes, want hij had nooit tijd.Ik herinner ma nog als de dag van vandaag dat ik na mijn 2 dochters terug zwanger was en ik een miskraam kreg. Ik moest natuurlijk naar het ziekenhuis voor een cuterage en na 2 uur belde hij me om te vragen wanneer ik terug kwam werken. Dat was voor mij de druppel en ik ben toen weggegaan bij hem, met mijn 2 kinderen. Hij heeft toen het hoederrecht gevraagd omdat ik geen inkomen meer had en niet meer voor mijn kinderen kon zorgen. Hij heeft dat gewonnen, want het was inderdaat zo dat ik geen inkomen had.Na 14 dagen stond hij met mijn kinderen voor mijn deur: Ik heb er geen tijd voor.

Enkele maanden later leerde ik een andere man kennen, lief, charmant, het was voor mij een hemel op aarde. Maar ik was nog niet gescheiden van mijn man.  Hij wou niet scheiden, waarom weet ik nog altijd niet. Hij heeft ondertussen nog 2 huwelijken achter de rug en allemaal om dezelfde redenen, de vrouwen moesten zijn slaafje zijn. Maar blijkbaar leert hij niet uit zijn fouten, want zijn huidige vrouw maakt hetzelfde mee als ik toen. En hij laat ze altijd achter zonder 1 cent, hij heeft de beenhouwerij verkocht toen wij al gescheiden waren en ik heb nooit 1 cent gezien, moet ik daar zolang voor gewerkt hebben? Dus mijn volgende man heeft me gepakt op mijn zwakke moment. Ik moest nooit gaan werken van hem en hij zou voor mijn kinderen een 2de papa zijn. In het begin ging het heel goed, tot we getrouwd waren. Hij mishandelde mijn kindren geestelijk en mijn oudste dochter heeft hij misbruikt. Ik heb daar nooit iets van gemerkt want dat gebeurde als ik niet thuis was en hij had mijn dochter bedreigd als ze iets zou zeggen dat hij haar kapot ging maken, dat kind was toen 12 jaar, dus ze durfde toen niks zeggen. Toen het toch uitkwam is er een proces gekomen, 3 jaar voorwaardelijk, geen schadevergoeding, niks, maar mijn gezin was voor de 2 de keer wel uiteen gevallen.En dan hoor je van mensen zeggen: amaai jij verslijt ze nogal? En nu, sinds 20 jaar heb ik( mijnen 3de vent!) een schat van een man, hij draagt me na zoveel jaar nog steeds op handen, Ik zie hem zo graag en hij mij, ik heb na al die jaren van miserie eindlijk iemand gevonden die me wardeerd en neem zoals ik ben, hij heeft het met mij soms niet gemakelijk want na al die vernederingen dat ik heb moest ondergaan is mijn zelfvertrouwen weg, maar ik werk eraan en het word elke dag een beetje beter. Ik hoop met hem oud te worden, want ik zou niet zonder hem kunnen. We hebben het financieel heel moeilijk, Ik kan niet meer gaan werken wegens verschillende hernia's. Ik heb einglijk zelf hulp nodig maar kan het niet betalen met mijn inkomen van 550 € en mijn schatje is op pensioen.Met alle rekeningen die komen is het elke maand weer puzzelen om toe te komen.

Moet ik daarvoor 40 jaar gewekt hebben? Ik vind dat ik in de steek gelaten word, ik moet dringend enkele tanden bij hebben want ik kan bijna niet meer eten, maar wie geeft daarom? Iedere maand puzzelen,  Ik hoop soms op de lotto, maar ik kan zelfs dat niet betalen maar ik ben gelukkig en het is toch dat wat telt hé.

Ik zou nog heel veel kunnen vertellen maar ik laat het hierbij. We hebben onderdak en heel veel liefde. En er zijn veel mensen die het slechter hebben dan ik.

Liefs van Rita.

11/12/2017 12:36

Reacties (1) 

12/12/2017 08:49
Als je zelfvertrouwen ergens onderweg in je leven verdwaald is of kwijtgeraakt is, is niet gemakkelijk. Ook foute relaties en financiële moeilijkheden doen je niet goed en een hernia is ook niet iets waar je beter van wordt, erg pijnlijk. Wens je veel sterkte. Heel veel liefde hebben dat is dan weer een rijkdom die velen weer niet kennen.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert