Man, Vrouw of Genderneutraal

Door Sanne blogt van zich af gepubliceerd in Sanne blogt van zich af

Genderneutraal, het woord kwam, zag en werd verkozen tot het meest irritante woord van 2017.

Man, vrouw of genderneutraal

Na een jarenlange vrouwenemancipatie kwamen de metromannen en nu is daar de term genderneutraal. Eindelijk iedereen gelijk, ongeacht je geslacht bij geboorte.

"Ik ben een man maar voel me vaak vrouw"

"Soms voel ik me meer vrouw, andere keren ben ik meer man"

"Ik voel me geen man en geen vrouw"

genderneutraal

Er is een kleine groep mensen in de maatschappij dat zich zowel vrouw als man voelt of juist geen van beide. Deze groep voelt zich buitengesloten en ondergewaardeerd wanneer zij aangesproken wordt met de term man of vrouw. Dat er in een paspoort één van beide staat en dat je vrijwel overal altijd je geslacht moet invullen. En zij dus een keuze moeten maken van wat ze zijn, terwijl juist zij die keuze niet willen of niet kunnen maken. Zij willen niet of man of vrouw zijn, zij zijn allebei, of juist geen van beide.

De term genderneutraal ontstond. Waarbij het streven is dat het niet uitmaakt of je man of vrouw bent bij geboorte, hoe je je voelt en wie je bent. Het klinkt als de ultieme verklaring van gelijkheid, maar is dat ook zo? Of willen we dat ook?

Deze zomer ontstond er in Nederland een enorme discussie rond deze manier van benaderen. In Amsterdam had de gemeente besloten de aanhef van brieven te veranderen van "Geachte mijnheer/mevrouw" naar "Beste mensen". De NS besloot bij het omroepen op de stations "Beste reizigers" te gaan gebruiken in plaats van het aloude "dames en heren". In verschillende programma's kwamen genderneutralen vertellen over hun strijd voor erkenning en hun gevoelens van buitensluiting. Genderneutraal werd een hot item, al stuitte het ook op grote weerstand.

Tenslotte, de groep waar het omgaat is een kleine minderheid van de maatschappij, ik geloof iets van 4% van de Nederlanders voelt zich genderneutraal. De groep transgenders, mensen die het ene geslacht bij geboorte hebben maar zich het andere geslacht voelen en daartoe soms ook overgaan tot een geslachtsoperatie, is nog kleiner, zo rond de 1%. Het overgrote merendeel van de Nederlanders voelt zich dus happy met het geslacht waarmee ze zijn geboren en worden aangesproken.

Toch is het belangrijk dat deze kleine groep een stem krijgt en de kans krijgt te vertellen over hun ervaring en ideeën. Door de term genderneutraal en de aandacht die er de afgelopen tijd voor is geweest, zal niemand in Nederland zijn die niet weet dat er een groep mensen is die zich liever niet in het man/vrouw hokje laat stoppen. Dat is het goede van de hele discussie; de genderneutrale bestaat en men weet dat nu.

genderverschillen

Aan de andere kant; is het verstandig om alle man/vrouw hokjes nu helemaal open te breken en alles genderneutraal te maken? Dat er geen heren- en damestoiletten meer zijn, dat er geen dames- en herenafdelingen zijn in kledingwinkels en ga zo maar door? Is het niet zo dat er juist op basisscholen - waar nog vrijwel alleen juffen werken - juist een grote schreeuw om mannelijke collega's is omdat meesters en juffen nu eenmaal heel anders lesgeven? Waarbij het genderverschìl dus juist een belangrijk punt van aandacht is?

In de jaren '70 was het opvoedkundig belangrijk om de verschillen tussen meisjes en jongens zo klein mogelijk te maken. Jongens moesten met poppen kunnen spelen en meisjes mochten in bomen klimmen. Hetzelfde speelgoed moest aan ieder kind worden aangeboden, zodat ze van het stigma "stoere jongen" en "lief zorgzaam meisje" afkwamen. In de jaren '80 werd er stevig gestimuleerd dat meisjes zgn. "jongensberoepen" als monteur en electricien kozen. In zekere zin zijn we dus al decennia lang bezig de verschillen tussen de genders kleiner te maken, de hokjes open te breken.

de nieuwe preutsheid

Deze ontwikkeling is de laatste tien jaar echter gestagneerd, en persoonlijk merk ik een terugval naar ouderwetse normen en waarden, naar preutsheid en naar taboe's. Een mevrouw klaagde vorige week dat haar kind op de basisschool in een schrijflesje het woord "poep" moest schrijven, een ander verweet de leerkracht dat de kinderen het woord "peuk" aangeleerd krijgen. Je ziet geen blote kinderen meer op het strand, een ontblootte borst voor borstvoeding wordt van Facebook verwijderd. De nieuwe preutsheid en de nieuwe hokjes zijn geboren.

De emancipatie van homoseksualiteit is gestagneerd, en wordt langzaam maar zeker weer terug in de taboesfeer gedrukt. Zelfs de wereldkampioenen voetbal 2017, ja inderdaad, de dames, krijgen nog steeds niet dezelfde (financiele) erkenning als de heren.

Waar in de jaren '90 de metroman - de man die zijn vrouwelijkheid durfde te tonen, make-up droeg en ijdel durfde te zijn - sexy was, is er sinds vijftig tinten grijs een ommezwaai naar de manman, de dominante arrogante overheerser. De man is weer de baas en de vrouw volgt gewillig zijn wensen op. Niks geen gelijkheid der seksen, waar is die vrouwenemancipatie gebleven?

Genderneutrale wereld?

In deze wereld van woede en agressie naar de medemens, van angstcultuur en haatzaaien, van opkomende facistische leiders en een dreigende wereldoorlog, wil een klein groepje Nederlanders de wereld genderneutraal maken. Ik geloof niet dat de wereld daar al aan toe is.

Ik geloof ook niet dat we dat moeten willen. Mannen en vrouwen verschillen wel degelijk van elkaar. Dat is biologisch, genetisch, historisch en wetenschappelijk onderbouwd. Dat er mensen zijn die zich zowel man als vrouw of geen van beiden voelen moeten we erkennen, net zoals mensen die zich tot hetzelfde geslacht aangetrokken voelen en mensen die het fijn vinden dat hun partner hen domineert. Zij zijn allemaal onderdeel van onze maatschappij.

Juist dat maakt onze maatschappij zo divers, laten we blij zijn met die diversiteit. Iedereen hoort erbij en mag zijn wie hij is of wil zijn. Maar laten we niet proberen elkaar te veranderen, laten we elkaar met respect benaderen, zonder de ander jouw mening op te dringen.

diversiteit

Want ik, schrijfster van dit verhaal, ben niet genderneutraal. Ik ben een vrouw, geboren en getogen en daar blij mee. Ik zou me juist niet prettig voelen wanneer ik genderneutraal word aangesproken, alsof ik er als vrouw niet toe doe. Maar dit is mijn mening.

Ik hou ervan dat mensen anders zijn. Net zo goed dat ik ervan hou dan mannen anders in het leven staan, zich anders gedragen en anders denken en voelen dan vrouwen (in het algemeen dan hè), net zo goed hou ik van mijn homoseksuele buurvrouw en de gelovige buurman en de atheïst die verderop in de straat woont.

Ik hou van diversiteit, iedereen is anders, iedereen is uniek. Sommigen zijn man en voelen zich vrouw, sommigen voelen zich geen vrouw en geen man, en sommigen vinden het geslacht dat in hun paspoort staat precies bij hun passen.

Volgens mij moet de boodschap niet zijn dat alles genderneutraal moet worden, maar juist dat diversiteit de wereld zoveel mooier maakt. Mits je iedereen met respect behandelt, dát is wel de voorwaarde.

© Sanne 2017

 

09/12/2017 13:55

Reacties (7) 

09/01/2018 15:04
Vreemd genoeg denk ik weleens dat er vaak gerowpen wordt: kom op jongens!
Dan is het een gemengde groep. Niemand maakt zich druk, want ook ik zeg weleens, dat het niet voor mij geld, maar het is natuurlijk onzin om me daar druk over te maken. We zijn wie we zijn, maar stop ons niet in speciale hokjes, genderneutraal heeft het voor het kiezen, maar ik ga toch liever naar een damestoilet, ik heb een stoma, met mij nog veel meer mensen, er zijn toch ook geen stoma toiletten? Wij moeten naar het invalidentoilet. Ik denk dat het weer een hype is, die vanzelf weer overgaat, want het valtniet v...
1
11/12/2017 06:42
Mooi artikel
1
11/12/2017 02:46
Wat een goed artikel. Mooi geschreven!
1
10/12/2017 10:18
Mooi artikel. Inderdaad, waarom moet iedereen 'genderneutraal' worden aangesproken terwijl het maar om de gevoelens van een zeer kleine groep gaat? Dat zou dan de dictatuur van een minderheid zijn. Willen we dat? Nee, wat mij betreft zeker niet. Zoals de Fransen zeggen: "Vive la difference!"
2
09/12/2017 18:32
Het enige wat ze met dit gedram bereiken is dat ze er weer een paar nieuwe hokjes bij maken, maar dat zal de typische kruideniersmentaliteit wel zijn. Voor iedereen een apart hokje, wat is daar het nut van? Je schept alleen maar tegenstellingen waar ze nog niet waren. Volgens mij worden deze groepen alleen maar gedreven door pure aandachtszoekerij, en ze worden door de media op hun wenken bediend.
Elk verschil, zichtbaar of onzichtbaar, moet nu omschreven, vastgelegd en beschermd worden, en wee je gebeente als je dat niet respecteert. Voor mij geldt alleen maar één onderscheid: mensen ...
10/12/2017 10:29
Volkomen met je eens.
1
09/12/2017 16:49
prima artikel, ik ben vrouw en wil ook als zodanig benadert worden. Een genderneutrale wc vind ik niks want hoe weet je dan dat je op het dames- of herentoilet bent?
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert