Zo puur natuur, maar nooit meer hetzelfde

Door Yneke gepubliceerd in Mens en Natuur

De pure natuur is indrukwekkend. Het is ruw, zacht en voedt emotie. Prikkelt onze zintuigen. Zal het daarom wezen dat een wandeling door weer en wind door de natuur zo heerlijk is als je emoties met jouw aan de haal lijken te gaan?

Wat geeft de natuur veel, net als Bonito mij veel gaf. Wat hebben wij samen genoten en wat was hij mij dierbaar. In 2011 werd hij mijn gezelschapsdier, hondenvriend. Vanaf het moment dat ik in zijn oor fluisterde; "we maken samen wat van ons leven", hebben wij dat ook gedaan. Allebei kwamen wij toen uit een moeilijke periode, hij had toen twee jaar in een asiel gezeten, vanaf zijn vijfde jaar.

Zeven jaar was hij toen wij elkaar voor het eerst zagen. Het afgelopen jaar werd hij steeds minder en met zijn dertien jaar was hij al aardig op leeftijd. Dan komen er maanden aan waarvan je elke dag blij bent dat hij er nog is, totdat het opstaan hem moeilijk afging en de vraag komt hoelang het nog te doen is voor hem om zo door te leven. Een dikke week terug ging hij hard achteruit en in overleg met de dierenarts is Bo afgelopen vrijdag tien november op eerbiedige manier thuis in slaap gebracht om vervolgens de eeuwige rust in te gaan.

Het zal nooit meer hetzelfde zijn.

c4274fcd0a15a2df8db47420910b6183_medium.

Hoe de natuur is, zo mooi, zo prachtig, zo was Bo en zo was het afscheid. Hij kreeg eerst een slaapprik en ging toen zelf op zijn kleed liggen. Daar is hij zoals hij was heel rustig heengegaan. Dankbaar ben ik hem voor dat wat wij samen van ons leven maakten. Een paar uur later was het de natuur waarin de emoties ruimte kregen. Een dor blad is blijven liggen, het heeft zijn nerven nog in takt. Klaar om weg te rotten.

9bd37174f93f905840532eb721fd3ebc_medium.

De blik vooruit, de bladeren horen ritselen, de wind en kou voelen. Pure prikkels die horen bij het leven, net zoals mijn verdriet om het gemis. De kleine dingen die zo vertrouwd voelden, het even opkijken van Bo wanneer hij op zijn plek lag om te zien of ik er nog wel zat. Het mij aankijken en volgen wat ik aan het doen was bij het koken, schoonmaken enz.

De zon schijnt door de bomen, mijn leven gaat door. Er komt geen andere hond meer, Bo is mijn laatste hond geweest, dierbare vriend. Hij vult mijn gedachten en uitgewoonte handel ik nog naar hoe het was toen Bo mijn leven deelde. De stoel nog even zo zetten zodat Bo gemakkelijker op kan staan, zachtjes `s nachts de trap af in de hoop Bo niet wakker te maken, wat vaak niet lukte. `s Morgen als eerste kijken hoe hij erbij lag, als hij al niet onderaan de trap stond. Dat slijt door de tijd.

bb47d6c1e5eba712ee111ccea77019ae_medium.

Het zal nooit meer hetzelfde zijn. Dat is zeker waar, dat wat was is mooi geweest. De natuur is mooi, ruw en zacht. Het leven is natuur. Leven en dood vloeien over in elkaar. Emoties horen erbij. Van groot verdriet tot blij. De één weerspiegelt het andere en beiden kennen hun kracht. Het is als vechten tegen de wind en meewaaien met de wind, beiden heeft zijn charme. De regen die drupt en laat glinsterende pareltjes achter op de bladeren en takken. De sloot die weerspiegelt wat dichtbij staat en ook de lucht weerkaatst het die verweg is. Het zet me aan het denken. 

18eb1c04c4e933b958432ca2c432c5de_medium.

Niet alles is altijd zichtbaar, niet fysiek voelbaar. Emoties kunnen onzichtbaar zijn en je toch fysiek raken. Het kan je misselijk maken, moe en ziek. Het kan je een warm gevoel geven van binnen. De herinnering aan Bo doet dat, zowel het verdriet om het gemis dat misselijk maakt als het warme gevoel van binnen als ik aan hem denk. Het is een mooi gegeven, het laat weten dat leven in beweging staat. Mens en dier, de natuur het zal in sommige gevallen nooit meer hetzelfde wezen. Maar puur natuur is wild, prachtig, krachtig en voedt onze emotie. Gevaarlijk wanneer je er onvoorbereidt en ondoordacht doorheen wil gaan, tegelijkertijd leert men gaanderweg. Met emoties leert men omgaan zo ook ik. Maar voorlopig is het nog een groot gemis.

d2c6e7c42b5e09b65269049dae49ae66_medium.

Bedankt voor het lezen.

-Yneke-

15/11/2017 04:55

Reacties (26) 

1
15/11/2017 22:28
Ben maar even heel stil.
Sterkte, Yneke.
1
16/11/2017 00:16
Dankjewel Theun voor je sterkte wens.
2
15/11/2017 19:32
Hartverscheurend! Sterkte, ik denk dat veel van ons weten wat voor impact dit op ons kan maken..
16/11/2017 00:16
Dankjewel Yvette voor je fijne reactie
2
15/11/2017 18:22
Met een kneep in mij hart en door een waas van tranen gelezen. Zijn plekje is leeg, maar alle fijne momenten die jullie samen hadden kan niemand je afnemen. Ik voel met je mee...
16/11/2017 00:15
Dankjewel Willemijntje voor je medeleven
1
15/11/2017 15:53
Oh meis ... sterkte en meer weet ik even echt niet te zeggen.

Ik weet wat het is ... al was dat maar een cavia, maar voor mij was ze zoveel meer. En ik mis haar nog steeds elke dag. En dat is inmiddels drie en een half haar geleden dat ze stierf.

En wat zullen de herinneringen van jou aan Bonito prachtig en mooi zijn en een liever baasje ... had Bonito volgens mij nooit kunnen vinden.

Het is de tweede keer dat zoiets mij hier raakt. De eerste keer met die schat van een hond van Karazmin en Anerea en nu met jou lieverd.

Bonito ... zijn trouwe ...
1
Yneke tegen Candice
16/11/2017 00:15
je cavia die je zo dierbaar is is zeker ook een gemis, de leegte blijft voelbaar. ik kan me voorstellen dat je het nog steeds voelt. Dankjewel voor je reactie Candice en wat een lief gedichtje.
2
15/11/2017 12:49
Ik leef met je mee Yneke. Wij weten uit ervaring wat een impact het heengaan van een geliefd huisdier op de mens heeft. Ik zou niet te lang treuren om het heengaan van je trouwe kameraad maar na een week of twee gewoon gaan uitkijken naar een nieuwe huisgenoot. Dat hebben wij ook in de loop der jaren zo gedaan en dat lucht op en brengt de balans binnen je leven weer in evenwicht. Als je geen pup wil hebben, dan zou ik je willen aanraden eens op een van de sites te kijken van honden die vanuit het buitenland worden aangeboden. Vaak zijn dat beesten uit de zuidelijke landen die op straat zijn ...
15/11/2017 14:28
Dankjewel Leonardo voor je medeleven. Bonito heb ik uit een asiel uit het buitenland, Spanje bij Animal in Need, nadat ik in Nederland had rondgekeken. Puur zijn uitstraling en zijn leeftijd raakten mij direct. Wie weet mocht ik ooit weer nadenken over een hond, dan zal zoiets zeker weer mijn keuze zijn om een ouder dier uit het asiel te kopen. maar voorlopig zit Bo nog in mijn denken en doen. De tijd zal het aangeven wanneer en of ik er weer aan kan en wil beginnen zoals jij voorstelt,ik zal het in gedachten houden. Bedankt nogmaals voor je tip en je fijne reactie.
2
15/11/2017 11:34
Wat heb je ondanks je verdriet om Bonito een mooi artikel van gemaakt. Je geliefde huisdier je maatje verliezen is heel heftig en ik wens je dan ook heel veel sterkte.
Yneke tegen Pooky
15/11/2017 12:44
Dankjewel Pooky voor je fijne reactie.
2
15/11/2017 11:11
Heftig, meid! Ik voel met je mee. Bonito leek me echt een prachthond.
Ik heb het ook een aantal keren mee mogen maken, dat een geliefd huisdier overleed.
Weet je, de suggestie die Ktje hieronder doet, ik kan me ook voorstellen dat dit iets voor jou zou kunnen zijn. Niet nu, maar ooit.
15/11/2017 12:44
Die aantal keren mee mogen maken, dat is ook wel een beetje een reden dat ik denk, niet weer nog eens afscheid nemen van een huisdier. Die suggestie van Ktje is als ik er ooit anders over ga denken zeker wel iets voor mij en mocht ik het toch weer aan durven is dat een uitstekende optie. Dankjewel Edwin voor je mooie reactie en Bonito was een prachthond, klopt helemaal.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert