De Dode Zeerollen:

Door Candice gepubliceerd in Geschiedenis

De Dode Zeerollen:

5e491c1753b69b6b35af093f3133cf39_medium.

Inleiding:

Onder u zullen er denk ik maar weinigen zijn die geweest zijn waar ik begin juni 2003 geweest ben. Ik denk alleen Leonardo .… en voor mij was het een bezoek aan iets waarvan ik eigenlijk amper besefte wat de enorme archeologische waarde van die plek wel niet inhield. Ik heb het over Qumram en dat ligt op de Westbank.

Qumram ligt hemelsbreed iets van 20 – 25 km ten oosten van Jeruzalem en ietsie meer dan 10 km ten zuiden van Jericho. En een paar km van de Dode Zee vandaan en groot is het dan wel niet … het is wel stokoud. Maar daar en dan specifiek in die regio, is alles wat gebouwd is echt stokoud. Het is dichtbij Jericho en dat is de oudste stad ter Wereld en mocht u ooit in die regio gaan wandelen ..... dan wandelt u over grond waar de eerste mensen hebben gelopen op weg naar een hele kale plek om daar een plek te stichten ... om er een gemeenschap te vormen. Die kale plek, waar die gemeenschap werd gesticht werd Jericho. Maar voor Jericho ontstond leefden ze in hele kleine dorpjes in de omgeving van, onder meer, Qumram en daar woonden ze al enige tijd voor Jericho werd gesticht.

b2a684ebee91f37bfe3fe9af5cbb7fcd_medium.4b14c45e004acb569188b5d67dfa9966_medium.

En daar, vlak bij dat stokoude stukje grond heb je grotten en in één van die grotten werd in 1947 iets gevonden waarvan niemand het bestaan wist en waar de man die het vond zonder meer een gigantische hoeveelheid geld voor had kunnen vangen, maar deze bedoeïenherder had geen flauw idee van wat hij dus bij toeval gevonden had. De eerste zeven Dode Zeerollen. Hij verkocht het aan een antiekhandelaar en die moet waarschijnlijk spontaan geëxplodeerd zijn toen die man besefte wat hij voor een habbekrats had gekocht. Maar ook deze man wist eigenlijk niet wat hij in handen had. Deze antiekhandelaar kocht met die Dode Zeerollen het begin van de grootste archeologische vondst ooit.

En hoe toevallig de vondst was blijkt uit hoe de herder het vond. Hij gooide om de tijd wat te doden steentjes in een grot en ineens hoorde hij het breken van een aardewerken kruik en de man vond dat best vreemd en ging dus op onderzoek uit en vond de kapotte kruik en daarin bleek wat te zitten en wat geschreven tekst bevatte … teksten die hij niet kon lezen – hij had het nooit kunnen lezen, want hij was analfabeet – en waarvan hij het idee had dat ze zomaar wat centjes zouden kunnen opbrengen. Hij was namelijk slim genoeg om te beseffen dat hij iets heel erg ouds gevonden had. En ach ja ..… dat mag je de oudste Hebreeuws geschreven tekst ooit best wel noemen.

28491d8b5329770253df39f9c813ac05_medium.

Toen ik er met een vriend – en zijn vrouw (en waarom die zo nodig mee moest is mij een raadsel) – was drong het wel tot mij door dat deze plek niet alleen heel oud was, maar ook van ongekende en mega archeologische waarde was, maar aangezien ik ongelovig ben .… begreep ik lange tijd niet de waarde van wat archeologen daar zochten en dus ook al hadden gevonden. Oude documenten die de archeologische vondst van de eeuw waren. Ik heb nooit zo’n rol in het echt gezien. Mij ging het die dag om de bizarre oudheid van het gebied en het ongekende gevoel te lopen op grond wat ouder dan oud is en waar de bakermat van het land van mijn hart ontstond. Hetzelfde gevoel onderging ik toen ik voor het eerst in de oude stad van Jeruzalem liep. En dat gevoel valt niet te omschrijven. Alleen het beleven is begrijpen wat het voor gevoel is. Je kan echt nog zo ongelovig zijn, maar als je Jeruzalem bezoekt en je loopt over de Via Dolorosa dan doet het je wat .… je loopt dan door de straat waar zo rond een jaartje of 30 na zijn geboorte een ‘heel goed’ mens, met een groot kruis sjouwend, bloedend en uitgeput, uitgejouwd en door erg veel anderen met de tranen in de ogen, omringd door de Romeinen op weg naar zijn dood – aan dat door hem gedragen kruis – op de heuvel van Golghota strompelde. En echt, ongelovig of niet … dat doet dan echt wat met je. Zoals alles in de oude stad van Jeruzalem iets met je doet, omdat je nergens anders dan daar begrijpelijk voelt wat een historie die stad uitademt.

991d68ded2c08784040cdfe122c3620d_medium.

Wat zijn de Dode Zeerollen?

De Dode Zeerollen zijn geschreven teksten op oud perkament en verhalen over de ontstaansperiode van de oudste religie op Aarde. Het Jodendom. We hebben het over een totaal van meer dan 900 documenten die tussen 1947 en 1956 in de grotten nabij de ruïnes van Qumram gevonden werden … en aangezien de documenten nog altijd hiaten kennen, moeten er dus nog meer liggen. Alleen in welke van de vele grotten?

Met dank aan Leonardo:

De meeste teksten zijn geschreven in het Aramees. Dat was voor de joden in de jaren voor onze christelijke jaartelling overigens de meest gebruikte taal. Ook zijn er enkele perkamenten gevonden die in het Grieks zijn geschreven. Een op koper geschreven tekst staat ook in het Hebreeuws.

Tot de ontdekking van deze rollen was er maar weinig (mede door de Shoah) bekend over de Joodse geschiedenis van zo ver voor Christus. Wat we wisten, was voornamelijk gestoeld op de Apocriefen en Pseudepigrapha. Omdat deze teksten uit de joodse Bijbel in vertaalde vorm zijn overgeleverd, is de informatie die we hierin vinden tweedehands en aan twijfel onderhevig.

fc0deb1f77e1630cf3b1b4eadbe741d2_medium.

Apocrypha en Pseudepigrapha:

De Tenach (Hebreeuwse Bijbel) bestaat uit een verzameling geschriften die dateert uit ongeveer de 13e - 3e eeuw voor Christus. Deze boeken werden daarna door de Talmoedische wijzen in Yavneh opgenomen in de Joodse canon ergens rond het einde van de eerste eeuw na de verwoesting van de Tweede Tempel. Maar er waren veel andere Joodse geschriften uit deze Tweede Tempelperiode die werden uitgesloten van de Tenach en deze staan bekend als de apocriefen en de pseudepigrapha.

De apocriefen (Grieks, "verborgen boeken") zijn opgenomen in het Latijnse (Vulgaat) en het Griekse (Septuagint) Oude Testament. Die apocriefen worden nog steeds beschouwd als onderdeel van de canon van de rooms-katholieke en orthodoxe kerken, en als zodanig is hun aantal vastgelegd.

De term Pseudepigrapha (Grieks, "vals toegeschreven") werd gegeven aan de Joodse geschriften uit dezelfde periode en die werden toegeschreven aan auteurs die ze echter niet daadwerkelijk hadden geschreven. Dit was wijdverspreid in de Grieks-Romeinse oudheid - zowel in joodse, de christelijke als heidense kringen.

De boeken werden toegeschreven aan heidense auteurs en namen werden ontleend aan het zo rijke repertoire van bijbelse persoonlijkheden, zoals ... een Adam, Noah, Henoch, Abraham, Mozes, Elijah, Ezekiel, Baruch en Jeremia. De Pseudepigrapha lijken op de Apocriefen in algemene karakter, maar werden dus niet opgenomen in de Bijbel, apocriefen of rabbijnse literatuur.

Alle apocriefen en het grootste deel van de Pseudepigrapha zijn Joodse werken (sommige bevatten christelijk makende toevoegingen). Ze leveren essentieel bewijs van Joodse literatuur en gedachten in de periode tussen het einde van Bijbelse geschriften en het begin van de rabbijnse literatuur in het laatste deel van de eerste eeuw na Christus. Ze hebben heel veel wetenschappelijke belangstelling gewekt, omdat ze informatie geven over het Jodendom bij het wisselen van de tijd tussen de Bijbel en de Misjna (Bijbelse wet en mondelinge wet), en helpen uitleggen hoe het rabbijnse jodendom en het christendom tot stand kwamen.

c10b2746b2fe2c9ecc1aae1dcc92bfdd_medium.

Naast de ontdekkingen in Qumran is elders een aanzienlijk aantal oude Pseudepigrapha gevonden. Sommigen van hen werden bewaard in het Grieks en in het Latijn en anderen in vertalingen uit het Grieks en het Latijn in verschillende Oosterse christelijke talen zoals Syrisch, Ethiopisch, Arabisch, Kerkslavisch, Armeens en Georgisch.

Onder deze literatuur bevinden zich werken van behoorlijk en stevig gevarieerd karakter. Sommige zijn geschiedenissen. Andere werken - apocalyps genoemd - presenteren visioenen van hemelse en aardse geheimen, van God en zijn engelen. De bezorgdheid over de hemelse werkelijkheden is een zeer prominente ontwikkeling in de Tweede Tempelperiode. In deze werken domineren de centrale religieuze vragen en vooral de kwestie van de gerechtigheid van God.

Een aanzienlijk aantal werken zendt ‘spreekwoordelijke’ leringen uit over religieuze en praktische zaken. Deze talrijke wijsheid of wijsgerige boeken zijn gewoon een voortzetting van de traditie van Spreuken en Prediker in de Bijbel.

De wijsheid van Ben Sira is een verslag van de leer van die Ben Sira, het hoofd van een academie in Jeruzalem in de eerste decennia van de tweede eeuw voor Christus. Bovendien hebben de Joden in de Tweede Tempelperiode vele psalmen en gebeden gecomponeerd, die hun grote liefde voor God uitdrukten, hun verlangen om dicht bij Hem te zijn, en hun angst over het lot van individuen en van Israël.

Deze manuscripten laten zien dat het joodse denken van deze periode georiënteerd was tussen, zeg maar palen:

Israël en de mensheid.

De aardse en hemelse wereld.

De rechtvaardigen en de goddelozen.

De mensen in die tijd leefden in een bewustzijn van deze dualiteiten en in spanning gecreëerd door hen. Een zekerheid van Gods rechtvaardige en genadige voorzienigheid werd uitgedaagd door alle turbulente en gewelddadige gebeurtenissen van hun tijd.

76904d4a6531710cdd0258d4e5d0923a_medium.

Naast de teksten die overeenkomen, zijn er echter ook teksten ontdekt … die nog niet eerder bekend waren en dus niet voorkomen in de Bijbel van nu, zoals enkele psalmen van koning David en Jozua en profetieën van Jeremia en Daniël. En dit geeft aan dat de inhoud van de Bijbel nog niet definitief vastgesteld was rond het begin van onze jaartelling. De denkwereld van de toenmalige oude joodse gemeenschap was dus veel gevarieerder dan tot nu toe werd aangenomen.

Hoewel veel van de teksten gaan over het leven ten tijde van Jezus, wordt de zoon van God, of zijn volgelingen, nergens letterlijk bij name genoemd. Wel de term Zoon van God, maar dan zonder de verwijzing naar Jezus.

Veel rollen weerspiegelen de opvattingen en gewoonten die strijdig waren met die van de religieuze autoriteiten in Jeruzalem. De rollen laten een gemeenschap zien die geloofde dat God de priesters en de tempeldienst in Jeruzalem had verworpen en dat God vervolgens de aanbidding die hun groep in de woestijn beoefende, als een soort van plaatsvervangende tempeldienst beschouwde. Het lijkt echt onwaarschijnlijk dat Jeruzalems vroegere tempelautoriteiten een verzameling, waartoe zulke rollen behoorden, zouden verbergen.

Hoewel er in Qumran een groep schrijvers is geweest die de documenten zeg maar structureerden, zijn veel van de rollen waarschijnlijk elders vergaard en door de gelovigen naar Qumran gebracht.

In zekere zin vormen de Dode-Zeerollen een uitgebreide bibliotheek. En net als in het geval van elke andere bibliotheek kan de collectie een breed scala van meningen vertegenwoordigen, die niet alle religieuze standpunten van haar lezers hoeven te weerspiegelen. Maar de teksten waarvan meerdere exemplaren bestaan, kunnen waarschijnlijk wel als een weerspiegeling van de speciale interesses en geloofsovertuigingen van die groep beschouwd worden.

7ae464803e0042d8c1d98dfe20b57abb_medium.

Geen doofpotaffaire,

geen achtergehouden rollen:

In de jaren na de ontdekking van de Dode-Zeerollen verschenen er al snel verscheidene publicaties waardoor wetenschappers in de hele wereld gemakkelijk toegang kregen tot de eerste vondsten. De duizenden fragmenten uit een van de grotten, bekend als Grot 4, waren echter veel problematischer. Deze waren in het bezit van een erg klein internationaal team van geleerden dat in Oost-Jeruzalem (destijds bezet door Jordanië) in het Palestijns Archeologisch Museum werkzaam was. Er bevonden zich – uiteraard – geen joodse of Israëlische wetenschappers in dit team.

Het team ontwikkelde een strenge gedragslijn op basis waarvan er geen toegang tot deze Zeerollen zou worden verleend totdat zij de officiële resultaten van hun onderzoek hadden gepubliceerd. Het aantal geleerden in het team werd beperkt gehouden. Als een lid van het team stierf, zou slechts één nieuwe wetenschapper worden toegevoegd om hem dus te vervangen. Alleen de hoeveelheid werk vereiste een veel groter team, en in sommige gevallen meer deskundigheid in de beheersing van het oude Hebreeuws en Aramees.

Tienduizenden fragmenten waren meer dan acht experts, hoe kundig ook, konden verwerken.”

Met de Zesdaagse Oorlog in 1967 kwamen Oost-Jeruzalem en zijn rollen onder ,het enige legitieme, Israëlisch beheer, maar er kwam geen verandering in de gedragslijn die het onderzoeksteam van de rollen hanteerde. En toen de vertraging in het publiceren van de rollen uit Grot 4 zich van jaren tot decennia uitstrekte, lieten verscheidene wetenschappers dan ook een protest horen. In 1977 sprak professor Geza Vermes, verbonden aan de Universiteit van Oxford, van het academische schandaal par excellence van de twintigste eeuw. Er begonnen geruchten de ronde te doen dat de Katholieke Kerk opzettelijk informatie uit de rollen die verwoestend voor het christendom zou zijn, achterhield.

In de jaren ’80 werd het team tot zo’n twintig wetenschappers uitgebreid. En in 1990 werd het team onder leiding van de pas aangestelde hoofdredacteur Emanuel Tov, van de Hebreeuwse Universiteit in Jeruzalem, verder uitgebreid tot meer dan vijftig wetenschappers.

Voor de publicatie van alle wetenschappelijke uitgaven, van de resterende rollen, werd vervolgens een strikt tijdschema opgesteld.

In 1991 kwam onverwacht een serieuze doorbraak. Eerst werd A Preliminary Edition of the Unpublished Dead Sea Scrolls gepubliceerd. Deze uitgave was met behulp van een computer tot stand gekomen op basis van een kopie van de concordantie van het team. Vervolgens maakte de Huntington bibliotheek in San Marino (Californië) bekend dat ze haar volledige collectie foto’s van de Zeerollen voor iedere wetenschapper zou openstellen. Het duurde daarna niet lang meer of de publicatie van A Facsimile Edition of the Dead Sea Scrolls maakte foto’s van de – toen dus nog niet eerder - gepubliceerde rollen gemakkelijk toegankelijk.

In de afgelopen tien jaar zijn alle Dode-Zeerollen beschikbaar gekomen voor een groot onderzoek. Het onthult tevens dat er geen sprake is geweest van een opzettelijke geheimhouding. Er zijn geen achtergehouden rollen. Met de publicatie van de laatste officiële uitgaven van de rollen kan nu pas de volledige analyse beginnen. Er is een hele nieuwe generatie deskundigen op het gebied van de Dode-Zeerollen ontstaan.

7ea6510172d9345f8f6e3fcfe1388ad1_medium.

Ruim 2000 jaar zijn de rollen bewaard gebleven in de stabiele omgeving van de grotten vlakbij de Dode Zee. De temperatuur was constant, evenals de luchtvochtigheid. Sinds hun ontdekking hebben wetenschappers zich echter zorgen gemaakt over de conservering van de rollen. Pogingen om ze intact te houden, door ze te beplakken met plakband, bleken desastreus voor de conditie van het materiaal.

37571cba30d8994b971d21bcd5dd9f80_medium.

Tegenwoordig worden de rollen bewaard in een speciaal archief, waar ze nauwlettend in de gaten worden gehouden. Door de digitalisering van de rollen zijn de teksten bovendien voor wetenschappers en andere geïnteresseerden van over de hele wereld toegankelijk.

d415d0ece2201f42d3949e9d9b395354_medium.

*Candice*

03/11/2017 21:46

Reacties (12) 

1
05/11/2017 06:19
Prachtige geschiedenis les gaf je mij hier. Mooi artikel!
Candice tegen ----
05/11/2017 12:04
Merci en ik heb hier dan ook mijn best op gedaan.
1
04/11/2017 22:37
Boeiend, ik hou hier wel van.
04/11/2017 22:40
1
04/11/2017 20:13
goede informatie, dank je.
04/11/2017 20:35
1
04/11/2017 13:24
Interessant artikel.
04/11/2017 13:25
1
04/11/2017 13:08
Ik moet zeggen dat je veel werk in dit fraaie artikel hebt gestoken.
Alleen even een aantekening: De oudste rollen die tot 1956 in de grotten van Qumran zijn gevonden, zijn niet allemaal in het Hebreeuws geschreven. Dat zijn er slechts, voor zover ik me herinner, maar een drietal. De meeste teksten zijn geschreven in het Aramees. Dat was voor de joden in de jaren voor onze christelijke jaartelling overigens de meest gebruikte taal. Ook zijn er enkele perkamenten gevonden die in het Grieks zijn geschreven. Een op koper geschreven tekst staat ook in het Hebreeuws.
04/11/2017 13:12
Merci.

Van dat Griekse wist ik, maar meende dat de meesten in Hebreeuws waren, Daar heb ik me dus in vergist.
1
03/11/2017 23:34
Dat gevoel, dat ik over heel oude grond loop, heb ik nu ook als ik in Drenthe bij een hunebed sta. Helaas hadden die geen schriftelijke overlevering.
Maar afgezien daarvan: een heel mooi artikel en alle feiten op een rij. Ik hoop nu toch zo dat er iets uitkomt waardoor zowel de christelijke kerken als de Islam in hun hemd komen te staan, die al 2000 resp. 1400 jaar de wereld aan het verzieken zijn.
04/11/2017 07:00
Merci.

Dat zou echt geweldig zijn.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert