Beeldende Kunstenaars:Christo, Arman, Sint-Joost-ten-Node , César Baldaccini

Door Asha gepubliceerd in Hobby's

Christo, Arman, Sint-Joost-ten-Node , César Baldaccini

Christo (Christo Javacheff), Amerikaans beeldend kunstenaar van Bulgaarse oorsprong (1935), vestigde zich in 1958 in Parijs alwaar hij zich in 1962 aansloot hij  bij het nouveau réalisme. Deze naam werd in april 1960 door de kunstcriticus Pierre Restany gegeven, omdat deze groep kunstenaars ‘zonder enige polemische bedoeling de sociologische werkelijkheid registreerden’

Het tijdelijk kunstwerk “The Gates, Central Park, New York, 1979-2005” bestaat uit:  

  •  7500 Poorten verspreid over een  30 km  lange voetpad in Central Park. 
  • De poorten hebben een:  
  •  hoogte van  4.87 meters en een 
  •  breedte  variërend van 1,67 m x 5,48 m. 
  • Gordijntjes hangen 2,13 m.  boven de grond
  • De ruimte tussen 2 poorten is gemiddeld 3,65 m.  

Het materiaal dat voor dit project gebruiktis zijn onder andere.:

  • 5,290 US ton staal (gelijk aan 2/3 van de hoeveelheid staal, gebruikt voor de Eiffel Toren) 
  •  15,000 speciaal ontworpen stalen gewichten, variërend tussen 615 and 837 pond elk, overeenkomstig met de breedte van de poort (279 - 379 Kg.). De poorten varieren in breedte, omdat de breedte van de looppaden in het Central Park op 25 plaatsen verschillende afmetingen vertonen. De gewichten rusten op het harde oppervlak van de looppaden. Er zullen dus geen gaten geboord worden om onderdelen te bevestigen.
  • 96.5 km. vinyl buizen van 12,7 x 12,7 cm (voor de constructie van de poorten). 
  •  187,311 km nylon draad, speciaal geweven en geknipt tot 7,500 lappen.

Christo and Jeanne-Claude hebben  1000.000  monsters  gekocht van de stof die speciaal voor The Gates zijn geweven. Ze zijn uitgedeeld aan de bezoekers op basis van - wie eerst komt die eerst maalt- principe, door geüniformeerd personeel speciaal hiervoor aangetrokken . 

“The Gates” bood  werkgelegenheid aan honderden New Yorkers. De werkzaamheden bestonden  uit:

  •  Het fabriceren en in elkaar zetten van de poort 
  •  Het plaatsen van de poorten 
  •  Onderhoudsteam
  •  Het verwijderen van de poorten 

 

Arman, eigenlijk: Armand Fernandez (Nice 17 nov. 1928), Frans beeldend kunstenaar, was medeoprichter van de groep Nouveaux Réalistes (zie nouveau réalisme) (1960) en van de École de Nice (1961). 

Hij is de typische verbeelder van een wereld waarop de massaproductie en het industriële object hun stempel hebben gedrukt. 

Arman maakte assemblages met industrieel vervaardigde voorwerpen. Zijn ‘accumulations’ zijn opeenstapelingen van in serie vervaardigde voorwerpen, bijv. auto-onderdelen, poppenogen, gasmaskers e.d.

Bekend werden ook zijn ‘colères’, muziekinstrumenten of andere voorwerpen die, aan stukken geslagen of half verkoold, op een paneel zijn bevestigd of in een blok polyestergiethars ingesloten. 

Ook werden door hem uitgeperste tubes verf in polyester gevat of, in combinatie met grote aantallen kwasten, op doek uitgeknepen en als schilderij gepresenteerd.

César, eigenlijk: César Baldaccini (Marseille 1 jan. 1921), Frans beeldend kunstenaar, maakte aanvankelijk sculpturen van schroot, later bouwde hij zijn werken op uit kleine stukjes ijzer, die tot schermen of figuren werden gelast. 

Hij maakte van deze werken dikwijls nog afgietsels in brons. 
In 1960 trad hij toe tot het nouveau réalisme; vanaf 1962 maakte hij o.a. sculpturen van tot blokken geperste auto's (compression dirigée), daarna maakte hij expansions (een duim, een vrouwenborst, tot levensgrote beelden vergroot) en tegen het eind van de jaren zestig begon hij te experimenteren met vloeibaar plastic, waarmee hij een soort happenings uitvoerde en ‘gesmolten’ beelden maakte in de lijn van zijn expansions.

 

Sint-Joost-ten-Node | 10:35 | 22-02-2005 “Toen ik in het begin afval gebruikte, was dat omdat ik in de stront zat.” Het is een typerende uitspraak van de beeldhouwer César Baldaccini. Nog tot 27 maart belicht het Museum van de Botanique een minder bekende kant van deze excentriekeling. 

César Baldaccini, kortweg César, is vooral bekend om zijn ‘compressiekunst’ – tot kunstwerken geperste metalen, lompen, tijdschriften, blikjes cola, enzovoort – en omwille van de vermaarde Franse filmtrofee en tegenhanger van de Oscar, de César. Maar het leeuwendeel van de tentoonstelling in de Botanique – samengesteld uit privé-collecties – illustreert een minder gekend aspect van César. Naast de vertrouwde compressies en beeldhouwwerken, tonen archieffoto’s de kunstenaar in zijn meest intieme momenten en tijdens zijn scheppingsproces. Zeer persoonlijk zijn ook de bricolages die César vervaardigde voor vrienden en familie, en hun kinderen. 

Een belangrijke brok van de tentoontelling wordt opgeëist door een aantal uitmuntende tekeningen. Net als Rodin is César altijd een groot tekenaar geweest. Zijn zelden getoonde schetsen verbeelden voornamelijk dieren in volle actie, maar ook enkele zelfportretten. Eigenaardig genoeg ademen die tekeningen niet de fijne humor van zijn gekende werken, maar stralen ze eerder een angstgevoel uit à la Jeroen Bosch. De compressies, die geconcipieerd werden als afbeelding van de moderne maatschappij, wekken nostalgie op, met hun laagje stof en hun verschoten kleuren. Al die werken samen schetsen een ambigu beeld van de kunstenaar, geprangd tussen fantasie en onbehagen.

César Baldaccini werd in 1921 geboren in een eenvoudig gezin in de wijk Belle de Mai in Marseille. In 1935 begon hij zijn studies aan de Ecole des Beaux-Arts van Marseille en in 1943 aan de Ecole Nationale Supérieure des Beaux-Arts van Parijs. In die periode kwam hij, bij gebrek aan middelen, in contact met schroot, met fabrieksresten, met dat industrieel afval dat zo bepalend was voor zijn parcours: zijn rechtstreekse bewerking van het metaal werd gauw opgemerkt, en vormde de voorloper van wat hem beroemd zou maken : de compressie.  

Deze buitengewoon rijke "ijzertijd" wordt gevolgd door werken in gipswerken, bronswerken, experimenten met plastic en kunststoffen. Van zijn eerste beroemde werken tot zijn compressies en zijn "happenings" in de jaren '60, groeide César al snel uit tot een wereldvedette van de hedendaagse kunst, die stukjes van zijn 'coulées' uitdeelde, Frankrijk verschillende keren vertegenwoordigde op de Biënnale van Venetië, en een monumentale Centaure realiseerde als hommage aan Picasso. Hij wist dat hij een provocerende daad had gesteld door zijn compressies te ondertekenen, en zei trouwens: « beeldhouwkunst betekent niet dat je een voorwerp kunt vastnemen. Ik noem mijn compressies compressies, en mijn expansies expansies. La Victoire de Villetaneuse, Ginette, l'Hommage à Léon, dat noem ik beeldhouwwerken ».  

Maar naast de markante indruk die hij heeft nagelaten in de media, naast de creatie van zijn gigantisch uitvergrote duim of van de beroemde filmtrofee, was César bovenal een spontane, instinctieve en vrolijke zoeker. Mettertijd is zijn werk uitgegroeid tot een wezenlijk bestanddeel van de kunst uit de 20ste eeuw. Hij was zowel een demiurg gefascineerd door de materie en door een zekere klassieke opvatting van de beeldhouwkunst, als een avant-gardist en regisseur van zijn eigen rol. César belichaamt een scharniermoment, een dualiteit inherent aan zijn eeuw. De kunstenaar kan echter nooit worden herleid tot de bewegingen waaraan hij deelnam, zoals het Nouveau Réalisme (waar we Arman, Dufrêne, Hains, Klein, Tinguely terugvinden). 

César is wel degelijk de veelzijdige en gulle artiest die we hier kunnen herontdekken : de bon-vivant, de gepassioneerde mens, de oprechte vriend, de geniale knutselaar, in de beste betekenis van de term. Tekeningen, dagelijkse uitvindingen, schetsen van de Centaure of van zijn bestiarium, zelfportretten, collages, 'combustions' (verbrandingen), expansies, ludieke of meer verfijnde beeldhouwwerken, werken in ijzer, in brons, in gips, in karton of in plastic; foto's en video's : een menselijk en noodzakelijk portret van een ongewone arbeider, tegelijkertijd grillig en ernstig, wiens levendigheid, moed en intuïtieve genialiteit de categorieën hebben overschreden om de veelvuldige vragen rond de benadering en de toekomst van de beeldhouwkunst beter te begrijpen.

 

 

05/10/2017 22:45

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert