Waarom glimlachen Russen niet?

Door Marianna Travinskaia gepubliceerd in Cultuur en Maatschappij

Buitenlanders vooral uit West Europa en USA vragen zich vaak af waarom Russen bijna nooit glimlachen. Inderdaad is het eerste wat een buitenlandse toerist opvalt, dat de mensen in Rusland over het algemeen heel somber zijn. Het is maar waar. Russen glimlachen veel minder dan de bewonners van West Europa en van Oost Asie. Het Hollywoodse glimlach is net zo vreemd voor Russen als de mooie glimlach van Chineese of Vietnameese. 

De onderzoekers van dit verscheinsel hebben hun eigen verklaringen voor. Zo beweren zij dat de somberheid van Russen komt niet alleen door de woeste klimat en de moeilijke historische ontwikkeling van het land , maar ook heeft het te maken met de feit dat Russische glimlach helemaal andere functies heeft dan de glimlach van de buitenlander. Bekende wetenschaapers I Sternin en J. Prohorov hebben tijdens hun onderzoek ontdekt dat deze te maken heeft met aantal nationale eigenschappen.

Russen glimlachen anders dan andere volkeren.

Russen glimlachen heel erg bescheiden door de middel van de lippen. Tijdens het lachen kan men een beetje de boven gebied zien. Het is buiten de boze in Rusland om te glimlachen als het Americanen doen, door de beide gebieden laten te demonstreren. Russen beschouden het als onbeschoofd en ordineer. Zo'n glimlach wordt een "Paarden glimlach " genoemd. Russische schrijvers hebben daar ook veel aandacht aan besteed. Zoals M. Gorki heeft ook daar over geschreven: "Bij de Americanen zie je vooral tanden maar geen echte glimlach". Daar komt ook een Russich gezegde: Iemand die zijn tanden laat zien wordt dan nooit geliefd". Een bekende Russische cabaratje M. Zhwanetski heeft hier bij ook vermeld dat als Amerikannen glimlachen lijkt het alsof zij onder de strom staan. 

Het glimlach tijdens het Russisch gesprek is geen teken van het beleefdheid. 

Voor Amerikanen en de meeste Europeannen is het glimlach een teken van het beleefdheid. Daarom is het niet weg te denken tijdens het begroeten en normaalle communiecatie. Hoe meer glimlacht het persoon tijdens het gesprek desto meer beleefdheid laat hij zien. Bij de sommige Oostense culturen wordt glimlach gebruikt om verdriet en andere negatieve emoties te verwerken. Zo heeft de Russische schrijver I. Erenburgh zijn Chineese vriend  die zijn vrouw verloren had beschreven. De Chinees zei dat hij glimlacht omdat het verdriet  aan hem persoonlijk is besteed daarom moet hij daarover zelf rouwen. 

Bij Russen is het helemaal niet te denken. Glimlachen uit het beleefdheid is echt niet tipisch voor Russen. Het kan zelf als vijandelijk beschoudt worden. Russische zin : "Hij heeft uit het beleefdheid glimlacht " wordt zelf heel negotief uitgepackt. Bij de zakkelijke relatie is het glimlach als verdacht en onvertrouwd beschoud. 

Tijdens het gesprek is het niet gebruikelijk om te glimlachen.

Het glimlach tijdens het gesprek onder Russen is vaak geadresseerd aan de goede bekenden. Dat is de reden dat in de winkels geen lachende mederwerkers kunnen worden gezien. Als de vreemde naar de Russiche persoon toe lacht gaat de Rus meteen de betekenis van zo'n glimlach zoeken. Zo gaat hij zichzelf afvragen of hij de persoon goed kent.

Glimlach wordt vaak opgevangen als een uitnodiging voor het gesprek of te wel voor een kennismaking. Als de Rus deze contact niet wenst gaat hij daar niet op in. 

Bij de toevallige ontmoeting is het voor Americanen gebruikelijk om naar elkaar te lachen . Bij de Russen is het anders om. Bij de ontmoeting laten Russen weinig emoties zien.

Het is niet gebruikelijk in Rusland om te lachen tijdens het werk of tijdens andere belangrijke activiteiten. 

Deze eigenschap van Russische glimlach is nogal uniek. Van oudscher waren de bedieners en kelners heel erg beleefd , maar alle opdrachen voerden zij zonder enigen glimlach. Dat traditie is nog steeds levendig in het huidige Russische maatschappij. Vriendelijke glimlach wordt nog steeds door de meeste Russen verkeerd begrepen. En die is helemaal niet gepast tijdens het uitvoeren van de diensten. Zo is het lachen tijdens het werk een teken dat iemand iets achter zijn ellebogen heeft , en komt daardoor niet echt vertrouwd uit. 

Bij de Amerikanen en Japanners is het juist anders om . Kinderen worden daar zodanig opgevoed, dat zij bij elke gelegenheid moeten glimlachen. Dat is hun sociale plicht om altijd te lachen. Russische kinderen worden meestal door de ouder ontmoedigd om altijd glim te lachen. Zo krijgt het Russische kind vaak te horen: Lach niet! Blijf altijd serieus. 

Het glimlach bij Russen hoort ook de openlijkheid van het persoon uitstralen.

Bij de gemiddelde Rus betekend glimlach altijd de openlijkheid, het is altijd een teken van een oprechte gevoelens en een toewijding aan de gesprek partner. Glimlachen zonder positieve gevoelens veroorzaken vaak onbetrouwbaarheid bij het Russisch persoon. Er zijn ook aantal Russische gezegden die dat nog een keer bewijzen. Zoals: " Er ziet soms een gift in de lach", "Wat in het hart kookt, kan niet aan het gezicht worden gezien" en "Het verdriet van het hart kan je niet door de glimlach weg hallen". 

Bij Chinesen is het helemaal anders dan bij Russen. Daar wordt gezegd: Verdriet in het hart is een glimlach op het gezicht. 

Overdreven gelach wordt altijd in Rusland verdacht uitgepackt. Dat sort gelach kan ook beschoudt worden als een teken van opdrinerigheid bij de mannen of nog erger als een teken van de domheid bij de mens. Daarom wordt er vaak in Rusland gezegd: Het lach zonder reden is een teken van de stomheid.

01/10/2017 14:25

Reacties (3) 

01/10/2017 19:02
In dat artikeltje gaat het meestal over Amerikaanse kinderen. Daar is glimlachen heel erg gewaardeerd. Kinderen worden daarom zo groot gebracht om meer aandacht aan zich zelf te trekken. En wat Russen betreft is het heel erg onbeleefd om blijheid te laten zien. Maar de kinderen hebben daar wel een recht om glim te lachen. Dat recht is bij hun niet ontnomen.
1
01/10/2017 20:42
Gewaardeerd is iets anders dan moeten.
Ik weet waarom kinderen worden grootgebracht en dat is niet om op die manier meer aandacht naar zich toe te trekken. Dat kan alleen als het ze dwangmatig geleerd zou worden, maar kinderen zijn spontaan en glimlachen ook spontaan en niet omdat het moet of om aandacht naar zich toe te trekken. En zelfs als het is om aandacht te trekken ... is het spontaan en niet iets wat moet en dat schrijf jij.
Als het is zoals jij beweerd .... dan moet je met rapporten komen waarin dat bewezen wordt.

En dan kinderen uit dat land ... Rusland:
...
01/10/2017 18:33
'Kinderen worden daar zodanig opgevoed, dat zij bij elke gelegenheid moeten glimlachen. Dat is hun sociale plicht om altijd te lachen.'

Sorry hoor ... dat is niet verplicht, want anders dan in Rusland hebben we in het westen de vrijheid om wel of niet te glimlachen en dat gaat ook op voor kinderen. Ze worden niet verplicht om te glimlachen!
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert