Tussen gevoel en werkelijkheid (Depersonalisatie)

Door Yneke gepubliceerd in Psychologie

Depersonalisatie is een term uit de psychiatrie, deze zou kunnen worden vertaald als zelfvervreemding. Het is een gevoel buiten de werkelijkheid te staan. Voor iemand die hier aan lijdt, lijkt het of het in een andere wereld een rol speelt. Vaag als in een droom, dat kan onbelangrijk voelen. Die persoon ervaart een scheiding tussen zichzelf en de wereld, zijn indentiteit of lichamelijkheid.

De mensen die deze gemoedstoestand hebben ervaren, beschrijven het leven vaak als een film, onecht en wazig. Het besef van hun eigen persoonlijkheid wordt minder. Wie die symptomen heeft en in de spiegel kijkt, lijkt een onbekende te zien, maar is tegelijkertijd op de hoogte van zijn indentiteit. De oorzaak van depersonalisatie ligt vaak bij een psychisch trauma.

Deze depersonalisatie komt bij verschillende psychische aandoeningen voor, met name klinisch depressief, bepaalde angststoornissen en neurosen. Als er sprake is van wanen dan kan depersonalisatie een teken zijn van schizofrenie. Soms is een trauma zo erg en niet anders te verwerken dan je psyche op te delen in meerderen, om zo in kleine porties elk deel van je psyche iets te laten verwerken, dat is hoe ik schizofrenie voorstel.

Een vergelijkbare geestesgestelheid is derealisatie. De grens tussen deze beide is niet duidelijk. Het verschil zit in het feit dat bij depersonalisatie de persoon zijn geest of lichaam vreemd ervaart, bij derealisatie ziet het zijn omgeving als onwezenlijk, onecht.

dec2563acd93f1aff19e01505e24de1e_medium.

Deze depersonalisatie kan heel beangstigend zijn. Depersonalisatie is een natuurlijke reactie van het lichaam, om zich tegen bedreigingen van buiten af te beschermen. Een muur op trekken, die uitdrukking kennen we allemaal denk ik wel. Waarschijnlijk kent bijna iedereen ook wel van zichzelf, als men in een situatie komt waar het niet veilig voelt of men zich niet op zijn gemak voelt.

Na lange periode van stress kan ook depersonalisatie optreden. Het lichaam wil zich afsluiten van de negatieve invloed van buitenaf, met het gevolg dat de persoon in een onrealistische toestand terecht kan komen. Dit ken ik persoonlijk wel en dat gebruik ik meestal als periodes om te gaan schilderen, daar kan ik dat onrealistische goed in kwijt.

Dat sommigen langer in deze staat van onrealisme blijven komt, omdat het niet begrepen wordt en het daardoor angstig wordt. Hierdoor wordt de depersonalisatie nog heftiger. Derealisatie wordt in stand gehouden door twee elementen; Stress en twijfel. Wanneer de achterliggende stress of twijfel worden weggenomen, dan is de kans groot dat de klachten verminderen of verdwijnen. Soms kan die stress niet weggenomen worden, dan is die stress altijd aanwezig door de trauma. 

e5d059bd112f6ac34ec7e4adfa50a574_medium.

Begrijpen waarom, waardoor en dat het een logische lichamelijke reactie is, zorgt ervoor dat je er meer controle over krijgt en kan zelfs zorgen dat het verdwijnt of verminderd. Het leren relativeren is een kracht. Als iemand merkt dat er meerderen zijn die hier aan lijden, kan het relativeren makkelijker zijn. Lotgenoten kunnen elkaar daarin steunen. Toch is het lang niet gemakkelijk voor mensen die lijden aan depersonalisatie contact te zoeken met anderen. Het isolement waar ze in terecht zijn gekomen, wordt door de angst niet gemakkelijk verlaten.

Als men optijd door heeft dat stress te lang om je heen blijft, is bewust ontspanning zoeken van belang. Het bezig zijn wat anderen van je denken, zijn gedachten die je langer in een stress situatie kunnen houden. Veel gemoedstoestanden zijn moelijk uit te leggen. Daarin is het belangrijk zelf bewust te zijn van persoonlijke grenzen.

Hobbys kunnen een gemoedstoestand beïnvloeden. Persoonlijk schilder ik graag, buiten het wandelen om. Op die schilderdagen is het heerlijk om helemaal mee te gaan in het onrealistische. Daarna terug in de werkelijkheid en "normaal" functioneren, gaat wel lukken dan.

a1075a39429f9b4bc9b4b09e04403209_medium.

Bedankt voor het lezen.

-Yneke-

28/09/2017 08:59

Reacties (25) 

1
29/09/2017 09:40
Heel interessante materie met een persoonlijke toets: mooi artikel. Prachtige werken ook van jou, je bent een ware kunstenares.
Yneke tegen Ktje
01/10/2017 01:00
Dankjewel Ktje, voor je compliment.
3
29/09/2017 08:35
Wij die schrijven verplaatsen ons dagelijks in andere werkelijkheden.. soms is dat een vlucht, soms een uitdaging, soms wil je gewoon iets overbrengen of losmaken, dat zelfde zal ongetwijfeld voor beeldende kunst gelden. .. Wij kennen het Noorse broeder verleden van Yneke en zien daar uit een zeer sterke persoonlijkheid te voorschijn komen. eigenlijk het omgekeerde van die depersonalisatie.. juist het ego vorm geven en niet verloochenen, zoals altijd Yn heb ik veel waardering voor je .. en ik zelf, ik herken mij in vele deelaspecten van wat je beschrijft.. maar dat zal bij velen onder ons zo z...
01/10/2017 00:59
Wat een fijne reactie, dankjewel Daniel, je hebt dit heel mooi verwoord, dat doet me goed.
1
28/09/2017 21:18
Gelukkig geen psychische klachten, als ik schilder of fantasieverhalen schrijf verplaats ik mij wel gemakkelijk naar het onrealistische.
Vannacht was ik zelfs nog realistisch in een droom, een deur ging open alsof er een indringer was, ik dacht tijdens de droom slaap maar lekker door die deur die zit daar niet eens, dus ik ben aan het dromen.
1
Yneke tegen Josh
29/09/2017 00:43
Realistisch zijn in een onrealistische wereld zoals een droom, dat kan en heb daarover wel eens een artikel van je gelezen geloof ik, bijzonder zoiets. Dat is inderdaad weer van een heel andere order dan deze gemoedstoestand van depersonalisatie, dankjewel voor deze reactie Josh.
1
28/09/2017 21:04
Informatief en met een heel persoonlijk tintje. Fijn dat je zoveel in het schilderen kwijt kunt.
29/09/2017 00:39
Dat schilderen is inderdaad erg fijn om te doen, Dankjewel Appelpit voor je reactie.
1
28/09/2017 15:29
Ik moet het nog een paar keer lezen, maar heb toch weekend. Morgenochtend even naar het ziekenhuis voor controle en de rest van de dag ben ik vrij. En dus kan ik deze dan mooi nog een paar keer lezen.
1
Yneke tegen Candice
29/09/2017 00:37
Succes in het ziekenhuis en geniet daarna van je vrije dag. Dankjewel Can voor het meerdere keren doorlezen en de moeite die je daarvoor neemt. ;-)
3
28/09/2017 13:35
Het is een artikel dat me even doet stilstaan bij vroeger. Het is ondertussen ongeveer 18 jaar geleden dat onze dochter gedurende 9 maanden verbleef in een psychotherapeutisch centrum. Ze heeft me zo vaak gezegd dat die periode verschrikkelijk was!
Ze had depersonalisatie en derealisatie. Voor die diagnose gesteld werd is ze echt door een hel gegaan! Maar ze stond er niet alleen voor, wij waren elk minuut van de dag paraat om haar op te vangen/te luisteren/ te praten .. als ze weer die verschrikkelijke angsten had!

Op een morgen belde ze me op en zei: "mama, ik ben hier teru...
3
28/09/2017 14:41
Net voor haar twintigste dus: dat is inderdaad een leeftijd waarop vaak psychische instabiliteit optreedt. Als dat niet goed opgevangen wordt blijven deze mensen voor de rest van hun leven labiel. Dat heeft vooral te maken met de angst om verantwoordelijkheid voor het eigen leven te nemen: dan vlucht men in een 'eigen' realiteit, die men beter aankan dan de werkelijkheid. Als dat dan voortdurend door de snode werkelijkheid doorbroken wordt voelt dat inderdaad als 'een hel'.
Ook schizofrenie openbaart zich vaak in de periode vlak voor de volwassenheid, maar daar spelen vooral genetische f...
2
28/09/2017 15:06
Het is een ongelooflijke prestatie wat Yneke verwezenlijkt heeft. Ik heb enorm veel respect voor haar en we hebben het er samen al vaak over gehad (over haar fake-realiteit, over mijn jeugdjaren én over onze kinderen)
Heet is zo'n fijn en warm gevoel om zo'n vriendin te hebben als Yneke! Het is een prachtvrouw!!

dank voor je reactie, Zevenblad
1
29/09/2017 00:32
Dank voor je compliment en vriendschap!
1
28/09/2017 23:55
Met liefde en steun kom je een heel eind blijkt.
3
28/09/2017 11:28
Mensen met psychische aandoeningen kunnen vaak verrassend goed schilderen. Meestal abstract, zelden figuratief. Vaak kunnen ze hun gevoelens zo het beste uitdrukken, omdat die moeilijk aan anderen uit te leggen zijn, vooral als de patiënt verbaal niet zo sterk is.

Bij depersonalisatie is er uiteindelijk geen bewust ego meer, en ook weinig interactie met anderen. Dat zie je bijvoorbeeld als bepaalde hersenfuncties niet meer goed werken, o.a. ook bij Alzheimer in een gevorderd stadium.
Derealisatie kom je veel vaker tegen: dan creëert men voor zichzelf een andere werkelijkhe...
2
28/09/2017 13:37
Ik heb gereageerd op het artikel van Yneke met het vertellen van 'onze dochter die een helse periode heeft meegemaakt'
1
29/09/2017 00:31
Wat een mooie en duidelijke reactie van toevoegende waarde. Dankjewel Zevenblad.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert