Openbaar vervoer leed

Door Idealistic contributor gepubliceerd in MENS EN MAATSCHAPPIJ

Het regent behoorlijk hard en natuurlijk sta je waar het je geen bushalte hokje hebt. Waarom hebben we hier eigenlijk geen bus hokje meer. Ook staat er geen bankje of een andere mogelijkheid om te zitten. Dus uit protest ga ik maar op de verhoogde stoep zitten. Nadat ik de andere wachtende heb gevraagd of ze de reden weten waarom hier geen bus hokje of een bankje staat, laat ik vol van verbazing de informatie op mij inwerken.

Het pand dat erachter staat is verkocht. De nieuwe eigenaar die is een bedrijf begonnen in dit pand en wil dit niet meer hebben. Wat een heerlijk egoïstische gedachten gang van de nieuwe eigenaar. Hoe zit het met onze bejaarde en minder validen? Of mensen met een verminderde weerstand? Volgens mij is de bedoeling juist dat er meer mensen met openbaar vervoer gaan reizen vanwege het milieu, maar misschien heb ik dat wel verkeerd begrepen.

Moeten die allemaal in de regen staan omdat hij het niet wil? Mensen staan hier zeldzaam bij stil bij dit soort dingen. Maar dat is niet de enige ellende die je moet trotseren als je met het openbaar vervoer reist. Uitgerekend als je een overstap moet halen dan is de bus weer eens te laat. Toch hoop ik als de bus de hoek omdraait dat deze toch nog op tijd op het station arriveert.

Natuurlijk zit de bus belachelijk vol door het weer en ik slaak een diepe zucht als ik dan eindelijk mijn reis kan voorzetten. Gelukkig is er nog een plekje vrij direct achter de chauffeur, de rest van de wachtende moet staan in de bus tegen precies hetzelfde tarief. De chauffeur heeft ook gemerkt dat hij veel te laat is en scheurt als een maniak over de weg heen. Aangekomen op het station is het hem wel gelukt om toch nog gelukt om op tijd te arriveren. Al heeft mijn maag toch echt de nodige bedenkingen over de rit. Als ik uitcheck zie ik dat mijn ov opgeladen moet worden. Blij met de frisse lucht begeef ik mij naar mijn bestemming. Als het een beetje begint te schemeren en ik in de rij sta voor de ticketbalie wachten zoek ik alvast mijn geld en de ov chipkaart die ik wil opladen wil hebben. Nadat ik heb afgerekend en het bonnetje in mijn portemonnee heb gestoken en mij omdraai zie ik mijn bus net passeren, natuurlijk te vroeg.

Helaas dat word een uur wachten.

Na meerder rondjes over het station geslenterd te hebben en alle liedjes op mijn Ipod meerdere keren voorbij hebt horen komen omdat ik mij gruwelijk verveel en lekker aan het zappen met mijn nummers, bereikt de wijzer van de klok de 9. Nog een kwartier. Maar deze bus is niet op tijd en ik mag al met al toch nog twintig minuten wachten. Met mijn ov kaart in de hand stap ik de bus in, en tot mijn grote verbazing geeft de kaart aan dat ik onvoldoende saldo heb. Dus de chauffeur vraagt mij of ik wil opladen. Ik leg hem uit dat ik een uur heb staan wachten en de vorige bus miste omdat ik bij het loket heb opgeladen. Als ik het bonnetje toon dan verstrekt de chauffeur mij gelukkig toegang tot de bus en mag ik plaats nemen.

De volgende dag begint meteen goed en ik mag hard rennen voor de bus, dit keer is de schuld volledig aan mijzelf te wijten, te laat uit bed en veel te laat naar de bus toegegaan. Dat scheelt dan hoef ik ook niet ook niet te wachten bij de bus.

De heenweg verliep lekker soepel, de bus was mooi op tijd. De buschauffeur is vriendelijk en de bus zit niet te vol. Zijn rijstijl is erg prettig. En ik haal mijn aansluiting ruim op tijd. Helaas verloopt het minder soepel als ik naar de volgende bestemming wil gaan. Er staan twee kaartlezers op het station, de ouderwetse palen zonder poortjes. Buitenwerking geeft de eerste maar ook de tweede aan. Er zijn geen andere opties om op een andere manier in te checken. Ik spreek de conducteur aan en hij geeft aan dat ik plaats mag nemen. Hij bedankt dat ik het even aangeef want dan kan hij het doorgeven en kan de storing worden opgelost. Eenmaal op het station aangekomen kan ik niet door de poortjes heen. Ik loop naar conducteur die iets verder op staat, het is een andere dan degene die ik net had gesproken maar hij weet vast wel raad. Tot mijn teleurstelling verwijst hij mij naar de winkel. Daar krijg ik te horen dat ik meer geld op de ov kaart moet zetten om eruit te kunnen. Prima ik laad hem op met tien euro en ga naar de poortjes om uit te checken. Onderhand stijgt het irritatie level behoorlijk  te stijgen en als ik uitcheck dan staat er op het scherm - € 10 boete. Het is zoals het is, ik was deze maand toch al blut.

De bus is heerlijk op tijd, daar word ik blij van. Aangekomen bij de automaat om in te checken en ik mijn ov kaart ervoor hou dan geeft deze geen kik.  Ik vind dat ze deze buschauffeur een lintje zouden moeten geven voor de nummer één eersteklas eikel. Hij snauwt mij toe dat de kaart het waarschijnlijk niet meer doet en ik cash kan betalen of uit de bus moet stappen. Ik slaak een diepe zucht en wandel naar de service balie. Wederom zie ik de bus wegrijden als ik in de rij sta te wachten. Deze dame werkt hier al jaren, ik kom dan ook al jaren bij haar mijn kaart opladen. Ik heb zelfs nog kaartjes en strippenkaarten bij haar gekocht. Deze dame zou direct naar een hogere loonschaal moeten, zij heeft letterlijk engelen geduld. Dat is een groot verschil met de buschauffeur, ach misschien had die man ook een rotdag. Maar de dame achter dit glas treft van alles aan, schreeuwende mensen, boze mensen, ze zoekt net zo lang naar een weg zodat jij de boodschap begrijpt die zij wil overbrengen. Maar vriendelijk als altijd staat ze geduldig klaar voor het volgende probleem, namelijk mijn ov kaart. Ze legt uit dat de kaart erg gevoelig is en waarschijnlijk is beschadigd en daarom niet meer werkt. Serieus? Dat is dezelfde de kaart waar ze vier minuten geleden nog een boete van af hebben geschreven.  Waarom bedenk iemand een gebruiksvoorwerp die overal mee heen gaat en continu of in de hand of portemonnee gestopt word die gevoelig is? Ik bedank haar voor de uitleg en als ik het papiertje dubbelvouw waarmee ik het resterende tegoed dat op de kaart staat kan terug vragen in mijn handtas steek pak ik mijn laatste vijf euro en met een kop als een oorworm wacht ik weer een uur op mijn bus. Als de bus komt betaal ik vijf euro en mag ik plaats nemen.

Ik vind het concept echt een super idee hoor maar haal in vredesnaam de kinderziektes uit het product voor je nieuwe stappen onderneemt. En als je dat dan toch lekker niet wil doen, ga dan als bedrijf op blaren zitten. Maar laat je klanten niet langer in de kou staan en de prijs betalen voor technische problemen.

26/09/2017 19:37

Reacties (3) 

27/09/2017 19:44
Je blijft wel mooi rustig. Ik geloof dat bij mij intussen de stoom uit m'n oren zou komen - niet dat je daar veel mee opschiet. Graag gelezen
27/09/2017 19:16
Mooi geschreven
27/09/2017 13:41
Koop een auto, of een fiets.
Het OV heeft voor mij al meer dan 15 jaar geleden afgedaan. De strippenkaart heb ik niet eens meer meegemaakt, laat staan die onzalige OV-chipkaart.
Maar je gram heb je goed onder woorden gebracht. Zodra we een nieuwe minister voor verkeer etc. hebben moet die dit maar lezen.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert