IS HET IJS TE KOUD?

Door Thuis 48 gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

IS HET IJS TE KOUD?

Ben en ik zijn de afgelopen tijd veel op stap geweest. We leggen dagelijks een vaste route af. Om te beginnen rollen we samen richting de Lidl. Ik zet hem in een winkelkar wat hij fantastisch vindt en koop als eerste een chocoladepuntje, waarna ik nog wat boodschappen in het vehikel leg. Ben legt de have op de band en ik reken af. We zetten samen de kar weg, settelen ons op een bankje en nuttigen ons overheerlijke chocoladebroodje. Dan is het tijd voor de trein. Je kent het vast nog wel..’stop er een muntje in’ en Ben zit in een echte trein.

Inmiddels heb ik de ervaring opgedaan dat duidelijkheid en structuur  dé toverwoorden zijn en dat het bijzonder veel inspanning kost om hem te interesseren voor het spelen met blokken, een auto of het lezen van een boek. En dan heb ik het over voorlezen, dat moge duidelijk zijn. Hoewel.. na de lunch, begint hij moe te worden, wat betekent dat hij als een orkaan rond gaat en als ik niet zorg dat alles hoog staat de gevolgen van de storm niet te overzien zijn.

Ben is de laatste tijd beter te corrigeren behalve op momenten dat hij té overprikkeld is, wat niet altijd te voorkomen is, en wanneer hij total loss is van het rennen, klimmen en trampoline springen. Bovendien is het voor mij een uitdaging in te schatten of Ben heel erg gespannen is of gewoon ondeugend. Hij kijkt me niet vaak aan, maar als hij van plan is zijn armpjes volop in de regenton te hangen dan denk ik ‘Deksels!’ zag ik daar een snaakse blik? Het was een kwestie van seconden dat hij de gang op en naar boven vloog om vervolgens even flink op mijn bed te stuiteren.

Normaal gesproken fietsen we ‘s middags naar een nabij winkelcentrum en bestellen we daar standaard een kop koffie voor mij en water voor Ben. Uiteraard krijgt hij het koekje. Ik zit dan buiten op het terras terwijl Ben de glijbaan op klimt om daar vervolgens behoorlijk behendig van af te springen. Het trapje negeert hij totaal. Omdat de zon zo heerlijk schijnt besluit ik vandaag niet te wachten op de serveerster maar loop naar de cafetaria aan de overkant om een softijsje te halen voor Ben. Hij lijkt zichtbaar te genieten van de eerste drie hapjes ijs totdat hij me in volslagen paniek aankijkt en naar adem hapt. Hij begint onverstaanbaar tegen me te brabbelen. Hij wijst prompt en resoluut zijn lekkernij van de hand en kruipt dicht tegen me aan en zegt bang en zacht: ‘Nee ijs’.  Is het ijs te koud? Ziet hij iets engs? Hoort hij een hard geluid?

Hij blijft nog tien minuten strak tegen me aanzitten. Dan is het goed. Ben houdt mijn hand vast. We gaan naar huis.

 

 

12/09/2017 21:33

Reacties (6) 

18/09/2017 12:01
Dank voor de aanmoedigende reacties!
18/09/2017 10:47
mooi geschreven
15/09/2017 11:08
Mooi verhaal.
15/09/2017 05:08
Mooi deze verhaal over jou en Ben
12/09/2017 21:58
Fijn om te horen. dank je.
12/09/2017 21:49
Ik hou van deze verhaaltjes over je belevenissen met Ben. Graag gelezen.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert