Het ontstaan van de bio-industrie

Door Zeewoldenaar gepubliceerd in Dieren en natuur

Aan het eind van de jaren '40 werd het een streven van de Nederlandse regering om voedsel goedkoop voor iedereen verkrijgbaar te laten zijn. In de jaren '50 begon het duidelijk te worden dat de groei en intensivering van bedrijven onvermijdelijk was om aan een, door de welvaart toegenomen, vraag naar vlees te voldoen. De intensieve veehouderij oftewel de bio-industrie was geboren.

 

 1457c0d6bfcb4967418bfb8ac142f64aMy5qcGc=

Bio industrie

 De Nederlandse regering was van mening dat het het met de landbouw en veehouderij net zo moest verlopen als in andere industrieën. Mechanisatie in de veehouderij en landbouw werd gestimuleerd. De kleine bedrijven werden geliquideerd of gecumuleerd in grote industrieën.

 Aan het eind van de jaren vijftig werd de Europese Economische Gemeenschap opgericht waardoor er een grotere afzetmarkt voor landbouw en vee producten ontstond. Schaalvergroting, mechanisatie, rationalisatie en specialisatie waren de kernpunten in deze tijd. Zo werden er regeringsmedewerkers op uitgestuurd om boeren te overreden van de zogenaamde noodzaak van schaalvergroting. Het devies van die tijd werd arbeidsrationalisatie, er moest in zo min mogelijke tijd zo veel mogelijk geproduceerd worden. De Nederlandse regering liet onderzoek doen naar hoe de landbouw en veehouderij moest worden veranderd om de productie zo veel mogelijk te kunnen vergroten. Er werden proefboerderijen opgericht waar wetenschappers studies en testen deden naar bijvoorbeeld het vergroten van het aantal biggen dat een zeug op jaarbasis kan werpen. Deze proefboerderijen bestaan heden ten dage nog steeds.

Er volgen de jaren daarop veel grote veranderingen binnen de veehouderij en de landbouw in Nederland. Na elders inspiratie op te hebben gedaan vindt de regering het economisch efficiënter om in Nederland een zogeheten "batterijsysteem" in te voeren. Kippen kunnen voortaan gehouden worden in kleine hokken op roosters. Daarna waren de varkens aan de beurt, ook zij kregen roostervloeren en zeugen werden voortaan aan de ketting vastgelegd. Dit om meer opbrengst per oppervlakte te genereren. Boeren kregen te horen dat als ze niet meededen aan de 'onontkoombare groei' ze het niet zouden gaan redden. Als ze wilden overleven, moesten ze maar mee werken. Alles stond in het teken van de economische vooruitgang, aan het welzijn van het dier werd nimmer gedacht.

Dieren worden in de bio-industrie als product gezien, er moet zo veel en zo snel mogelijk geproduceerd worden.Op arbeidskracht, grond en energie moet dus worden bezuinigd. Dieren worden binnen, in minimale ruimtes gehouden. De meeste verrichtingen in het proces, van het fokken tot en met de slacht, worden verricht door geautomatiseerde machines zoals kuikensorteerders, melkrobotten, lopende banden, kuikenvegers, slachtmachines enz. Om te voorkomen dat de dieren elkaar schade toebrengen door onderlinge agressie, opgewekt door frustratie en verveling, worden ze afgestemd op hun omgeving. Tanden, lellen, snavels, staarten en hoorns worden zonder enige vorm van verdoving afgeknipt of zelfs weggebrand.

20aeb8a8621709e3ac91e891e7c62f8fMi5qcGc=

De levensduur van de dieren wordt aangepast, dieren worden speciaal doorgefokt op snelle groei. Hierdoor wordt het mogelijk meer dieren per jaar te slachten.

Door deze extreem snelle groei krijgt het dier veel last van gezondheidsproblemen. Menig dier haalt de slachtleeftijd niet, maar dat wordt als economisch aanvaardbaar beschouwd.

Verontrustend is het gebruik van grote hoeveelheden antibiotica. Dit medicijn komt boeren goed van pas, want het middel werkt zowel groeibevorderend als virusremmend. Naar schatting wordt jaarlijks in de Nederlandse veesector 400.000 kilogram antibiotica gebruikt. Deze antibiotica komt in het eindproduct, en op die manier uiteindelijk bij de consument terecht. Ook het voer van de dieren word kunstmatig samengesteld om een zo snel mogelijke groei te bevorderen. Goedkope grondstoffen worden uit Derde wereldlanden geïmporteerd om een zo 'efficiënt' mogelijk voer te construeren.

In Zuid-Europese landen is het mogelijk om de dieren enkele centen goedkoper te laten slachten, veel dieren worden hierdoor dus op transport naar het buitenland gezet. Dagenlang zitten ze opgesloten zonder enig voedsel of water. Als bij de geboorte blijkt dat een dier niet genoeg op zal kunnen brengen, wordt het dier per direct afgemaakt. In de huidige wetgeving wordt dan ook niet meer over dieren gesproken, maar over producten en kilo's per vierkante meter.

Enkele voorbeelden van de grove dierenmishandeling die plaats vindt binnen de Bio Industrie:

Kuikens

Tienduizenden mest- of vleeskuikens worden bij elkaar in een stal gegooid. In het begin hebben ze nog wel enige ruimte om 'rond te lopen', maar kuikens groeien snel, de beperkte ruimte die ze hadden is dan ook snel weg. Als de kuikens zes weken oud zijn, zijn ze 'rijp' voor de slacht. Zogeheten kippenvangers grijpen de kuikens en proppen ze in kratten. Dit gebeurt zo hardhandig dat vele kuikens bot- en vleugelbreuken oplopen bij dit proces. Als de krat gesloten wordt zitten veel van de kuikens vaak met een pootje of vleugel tussen de klep van het krat en de krat zelf. De kratten met kuikens worden in vrachtwagens geladen en op transport gezet. In het slachthuis aangekomen worden de kuikens gelost op een lopende band. Deze lopende band brengt ze naar een plek waar ze handmatig met hun pootjes in haken op de kop opgehangen worden. De kuikens gaan met hun kop door een bad dat onder stroom staat, de sterkte van deze stroomstoot is zeer laag, waardoor vele dieren niet voldoende worden verdoofd. Vervolgens worden de kuikens langs een ronddraaiend mes geleid, waar hun hals word doorgesneden. Als de hals van een kuiken niet voldoende doorgesneden is wordt het 'werk' handmatig afgemaakt.

544defa9fddff50c53b71c43e0da72beNi5qcGc=

Kalveren

Kistkalveren worden na hun geboorte in een kist geplaatst, waarin ze zo min mogelijk kunnen bewegen. Dit zodat de kalveren zo weinig mogelijk spierweefsel aan kunnen maken. Het kalf drinkt nooit melk bij de eigen moeder, maar krijgt twee keer per dag een emmertje kunstmelk. De kunstmelk bevat weinig ijzer, een voedingsstof die nodig is om de gezondheid van het kalf te garanderen. Doordat de kalveren te weinig ijzer binnenkrijgen, krijgen ze last van bloedarmoede. Door deze bloedarmoede wordt hun vlees niet rood maar blijft het wit. Omdat dit witte vlees meer geld opbrengt worden deze kalveren expres ziek gemaakt.

Eenden

Eenden worden opgesloten in individuele kooien en ganzen worden opgesloten in kleine gezamenlijke ruimtes. Ze krijgen twee (eenden) of drie (ganzen) keer per dag een 30 centimeter lange trechterbuis in hun strot geduwd, waar het dier door middel van een maalsysteem tot 1 kilo maïspap in de maag gebracht krijgt. Er is nog een andere manier van voeren waarbij enkele malen per dag via een keelbuis met luchtdruk deegballetjes gedrenkt in melk of olijfolie, of met graan en vet in de maag van het dier 'geschoten' wordt. Daarnaast krijgen de ganzen en eenden gezouten drinkwater zodat de dorst opgewekt wordt. Door al deze ingrepen wordt het mogelijk gemaakt dat de lever een abnormale groei doormaakt.

 

Milieudefensie en Jongeren Milieu Actief zijn een burgerinitiatief gestart om een einde te maken aan de bio-industrie in Nederland. De organisaties willen dat de Tweede Kamer kiest voor een veehouderij zonder dierenleed. Dus misschien komt allemaal nog een keer goed met de dieren, maar ik geloof het nog niet echt.

 

 

 

 

12/09/2017 19:02

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert