Jayno en het snotmonster

Door Natuursmurf gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

4d4697b971ba66edc3899ac4f293af29_medium.


Als Jayno de krokodil op een dag thuiskomt, ziet hij iemand in zijn leunstoel zitten.
‘Wie ben jij?’ vraagt hij.
‘Ik ben Slijmie het snotmonster.’
‘Wat doe je hier?’ wil Jayno weten.
‘Ik kom je wat geven,’ zegt het snotmonster. ‘Wanneer heb je bijvoorbeeld voor de laatste keer geniest?’
‘Toen ik ziek was,’ zegt Jayno.
‘En koorts?’
‘Ja, toen had ik ook koorts,’ knikt Jayno.
‘Mooi, mooi, mooi,’ zegt het snotmonster.
Jayno kijkt het snotmonster vreemd aan. Het is toch helemaal niet mooi als iemand ziek is?
‘En was er ook snot?’ vraagt Slijmie verder.
‘Een beetje wel,’ zegt Jayno.
‘Een beetje is niet goed,’ zegt Slijmie. ‘Je kunt beter een heleboel snot hebben. Kijk, hier heb je alvast twee emmers snot. Je kunt tenslotte nooit genoeg hebben!’
Jayno kijkt verbaast naar de emmers vol snot. ‘Wat moet ik daarmee?’ roept hij uit.
Maar Slijmie kijkt hem ineens intens aan en zegt: ‘Voel je het al een beetje kriebelen?’
‘Waar?’ vraagt Jayno.
‘Nou, in je keel natuurlijk! Voel je niet een kriebelhoest zitten? Ja, hè? En ik wed dat hij eruit wil. Een kriebelhoest moet je nooit laten zitten. Die wil op avontuur. Die wil de hele wereld rond. Vooruit, laat hem maar lekker los...’
Tot zijn verbazing moet Jayno echt hoesten. Het snot vliegt erbij in het rond. En hij krijgt het ook warm. Zijn voorhoofd gloeit.
Het snotmonster maakt plaats en Jayno laat zich in de leunstoel vallen. Hij is zo moe ineens!
‘Gezellig hè!’ zegt Slijmie. ‘Lekker samen snotteren en slijmen.’
Na een hele dag ziek zijn is Jayno het beu. Hij pakt de telefoon en belt al zijn vrienden. Die komen meteen langs.
‘O, wat leuk!’ jubelt het snotmonster. ‘Hoe meer zielen, hoe meer vreugd!’
‘Maar niet met jou!’ roepen de dieren. ‘Jij moet hier weg!’
‘Ik ga helemaal niet weg!’ roept Slijmie terug. ‘Ik heb het hier prima naar mijn zin.’
‘Dat gaat mooi niet door,’ zegt de muis. ‘Jij bent hier niet welkom. Vooruit, wegwezen!’
De beer geeft het snotmonster een schop voor zijn kont. De olifant blaast hem de deur uit. De egel prikt hem waar hij kan. En dan heeft het snotmonster het wel gezien. Hij rent al slijmend en snotterend zo hard weg als hij kan. Weg uit het bos!

En hoe gaat het verder met de krokodil? Jayno kan weer lachen want dat doet hij heel graag.

 

05/09/2017 15:48

Reacties (9) 

20/09/2017 19:13
mooi geschreven
1
06/09/2017 03:31
Wat leuk geschreven!
1
05/09/2017 19:44
Grappig :)
1
05/09/2017 16:10
Arm snotmonstertje ... niemand begrijpt hem, hij wil enkel iedereen laten weten dat ook hij leeft en nu heeft, want ziek zijn heeft nut. Dat levert fruitschalen en ijsjes op.;-)
1
05/09/2017 16:43
Inderdaad, want dan hoef je niet naar school.
Er was trouwens geen ijs ;)
1
05/09/2017 16:47
Ja maar ik vond het altijd leuk om naar school te gaan. ;-)

Geen ijs .... geen ijs???
Wat een afschuwelijke boodschap ... einde der beschaving, einde oefening ... geen ijs.
1
05/09/2017 16:57
Maar er waren wel blauwe bessen en een koekje en er werd uiteraard voorgelezen!
1
05/09/2017 20:07
Maar geen mokkagebak. ;-)

Oh dat voorlezen ... dat is wel makkelijk, want nu moet ik alles zelf lezen.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert