Het nieuwste testament volgens de verlichte San Tronco deel 49

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                           th?id=OIP.pmNdthJxomkmCB7tfpvK1QEsDH&w=3

Ik werd een paar keer wakker die nacht en verwachtte dan trommel geroffel en draaide mij dan weer tevreden om in de stilte en zakte weer weg. Irritante geluiden vallen pas op als zij ophouden, was één van de slaapdronken gedachten die ik nog net had voor ik weer onder zeil ging. In de ochtend werd ik gewekt door Charley die aan de deur krabde. 'Mijn leven is vluchtig,' dacht ik, 'als rook die zwevend zijn weg over de velden zoekt.' Het deed mij denken aan de hit van Paul mcCartney vele jaren geleden. 'Mull of Kyntire.' Had de tekst niet geluid:' Mull of Kyntire, oh mist rolling in, from the sea, my desire, is always to be near, the Mull of Kyntire...'Omarmd klankrijm,' besefte ik en alhoewel Paul een oude rocker was, stond het ritme in driekwartsmaat zoals een dood gewone wals. Ram pom pom, Ram pom pom. het was eigenlijk meer een soort van ode aan Kyntire. Maar het was de soort song geweest die aan je hechte, een Britse vriend van mij in het dorp zou gezegd hebben, 'it grows on you.' en zo was dat ook.

Charley krabte nu nadrukkelijker aan de deur en even later stonden wij buiten en ademden de frisse buitenlucht in. Een zacht briesje kwam aanzetten over de landerijen en zou de dauw die op de bladeren schitterden doen verdwijnen. De zon kwam over de bergen in een rode gloed en Linda zou het een Afrikaanse lucht genoemd hebben en sinds zij dat gezegd had vond ik het wel een goed gekozen beschrijving. 'Het leven is vergangelijk,' dacht ik, 'net als rook die verwaait.' 'Wat een rare gedachte,' dacht ik nog en toen zag ik dat beide vergelijkingen uit dezelfde koker kwamen, zij het anders verwoord. De grond gedachte was het zelfde.

Net toen ik vol genoegen over de velden keek, klonk een zacht roffeltje dat aanzwol tot getrommel. 'Nee he,' dacht ik, 'het was net zo lekker rustig.' Nu voerde een Oosters melodie over de velden, een melodie in kwartnoten, die het geroffel begeleidde. 'De jute mannen zijn wakker,' glimlachte ik. 'Nou ja,' dacht ik, 'alles went, alhoewel een beetje langer rust wel welkom geweest zou zijn.'

                               th?id=OIP.pmNdthJxomkmCB7tfpvK1QEsDH&w=3

Ik voerde het paardje en besloot het rustig aan te doen, het was de dag van de 'Rollings' en ik had zomaar het idee dat het een lange dag zou worden. 'De jonge Goden worden oud,' grinnikte ik voor mij uit terwijl ik naar de motor liep. Het zadel was al droog en ik zwaaide mijn been over het zadel ik drukte de starter in en de motor kwam tot leven. 'Ghost in de machine,' zou mijn grootvader gezegd hebben. Ook hij was opgegaan in rook, daadwerkelijk in rook. Die techneut die als werktuigkundige naar Indïe gegaan was en daar zijn bestaan uit gehakt had. 'Alles is ijdelheid,' dacht ik, 'wat is het belang van al dat ploeteren op plantages geweest, na de oorlog werd de boel gewoon genationaliseerd en de Nederlanders werden personas non grata.

Het was een bijzondere man geweest, mijn grootvader, tropenjaren telden dubbel in die tijd voor het pensioen, en na 20 jaar was hij pensioen gerechtigd geweest en was hij plantages gaan kopen en ontwikkelen. Ik werd na hem vernoemd en had het idee dat wij een héél speciale band hadden. Als mijn grootvader naar binnen stapte dan had ik het idee dat hoeveel mensen er ook in de kamer aanwezig waren, wij er alleen waren. Een werktuigkundige pur sang. 'Ghost in de machine,' zei hij tegen mij op een dag toen hij zijn auto startte. Ik had hem onbegrijpend aangekeken. 'Elke machine heeft een ziel,' had hij op vriendelijke toon gezegd, 'elke machine heeft zijn eigen geluid, zijn eigen stem. Daar moet je goed naar luisteren, dan draai je de boel niet stuk.' Nu had ik zelf plantages, weliswaar geen koffie of thee of suikerriet, maar wel olijven plantages,' 'grappig wel,' dacht ik, 'alsof ik mijn grootvader was, die een nieuwe kans in het leven kreeg.'

De ghost in the machine van mijn motor brulde het even uit, ik minderde meteen gas en liet hem even pruttelen. Mijn grootvader zou dat brullen afgekeurd hebben, 'jongen,' zou hij gezegd hebben, 'laat hem toch even warm lopen, luister dan toch, hij klinkt nog rauw.'

Langzaam liet ik de motor zijn weg zoeken over het zandpad en bij de asfaltweg hoorde ik het onregelmatige ademen over gaan in een tevreden gepruttel. Mijn stalen ros was op temperatuur. De krachthand gooide het gas open, de linkervoet tikte de motor door de versnellingen heen en de linkerhand kneep af en aan de koppelingshendel in tussen het schakelen en de ghost in de machine beloonde mij met een diep gegrom dat overging in een angstaanjagend gebrul dat ons deed vliegen richting slangenbocht daar moest ik subiet terugschakelen en inremmen en in de bocht het gas weer opentrekken. Het achterwiel zoog zich vast aan het asfalt en schuin hangend stoof ik op het bruggetje af om even later de questa de la mina op te stuiven en terug te schakelen bij de eerste huizen van het dorp. ik 'coaste' uit en stopte voor Shandy's, ik klapte de standaard uit en liet de ghost in de machine mijn ros weer ontvluchten.

                                 th?id=OIP.pmNdthJxomkmCB7tfpvK1QEsDH&w=3

'Muy Buenas,' zei ik, iedereen in het algemeen groetend en ik liep op de bar af om een cafe solo te bestellen.

'Hola San,' begroette Michel mij, 'hoe is je leven?' Mijn leven is vluchtig,' zei ik, zonder ook maar een seconde te twijfelen 'als rook die zwevend zijn weg over de velden zoekt.' 'Geef je bandje maar,' zei de barman en zette mijn koffie neer. Ik taste in mijn vestzak en legde het naast de koffie. Michel nam het van de bar en legde het achter zich in de stelling.  'Krijg ik geen nieuw bandje,' vroeg ik terwijl ik aan de hete koffie sipte. 'Nee,' antwoordde Michel, 'als wij daar aan gaan beginnen is het einde zoek. Je krijgt alleen een bandje bij een glas kamelenwijn, zie het als een ondersteuning van mijn meester.' 'Maar koffie en wijn is even duur,' protesteerde ik.  'Mijn meester heeft geen koffie maar wel wijn, 'grinnikte Michel. 'Doe mij dan óók maar een glas kameel,' zei ik met een wrange lach.

'Buenas,' hoorde ik naast mij, het waren Alonso en Alejo die voor de ochtend koffie kwamen. 'Hola, Alejo,' begroette ik mijn oude vriend, 'que,' of te wel hoe gaatie? 'Tjah,' zei de oude boer, 'wat zal ik zeggen, mijn leven is een beetje als rook of zo.' 'Hey,' mengde Alonso zich nu in het gesprek, ' het mijne ook, van over de velden en zo, als je begrijpt wat ik bedoel.'

'Oh oh,' vond de barman, 'jullie verhaspelen het wel heel erg, maar vooruit de kerngedachte klopt. 'Wat zal het worden?' 'Doe maar elk een kameel,' antwoordde Alonso en hij legde zijn bandje neer. En ik? Ik besefte dat ons dorp nooit meer hetzelfde zou zijn.

San Daniel 2017

lees ook deel 50

landingspage-san-daniel

for more info concerning San Daniel press the following link/ voor meer info betreffende San Daniel druk op de link a.u.b.:landingspage-san-daniel

en 

Nederlandse auteurs page van San Daniel in Hebban

and the page of Dutch authors in Hebban

Author's pages:

Amazon author’s page San Daniel

Hebban.

Deel dit artikel aub! / share this information please! 

Vriendelijke groet en God Bless, kind regards and God Bless!

 

 

Bronnen:

The Book of Enoch- The Reluctant Messenger. Retrieved 14 June 2014.

The Book of Enoch. "The Book of Enoch as translated into Ethiopic belongs to the last two centuries B.C. All the writers of the NT were familiar with it and were more or less influenced by it in thought"

Nathaniel Schmidt, "Original Language of the Parables of Enoch," pp. 343–345, in William Rainey Harper

John J. Collins in ed. Boccaccini Enoch and Qumran Origins: New Light on a Forgotten Connection 2005 ISBN 0-8028-2878-7, page 346

P. Flint The Greek fragments of Enoch from Qumran cave 7 in ed.Boccaccini Enoch and Qumran Origins 2005 ISBN 0-8028-2878-7,

Nibley, Hugh (December 1975), "A Strange Thing in the Land: The Return of the Book of Enoch, Part 2", Ensign

https://nl.wiktionary.org/wiki/Ezau

Van Gogh (2009), Letter 535 To Theo van Gogh. Nuenen, on or about Tuesday, 13 October 1885:

Carolyn Lee. Adi Da: The Promised God-Man Is Here by The Ruchira Sannyasin Order of Adidam Ruchiradam. Amazon.com. ISBN 1570971439.

Tiele, CP (1912). "Appendix: some Buddhistic parallels". The religion of the Iranian peoples. I. (from the German) with Darmesteter's sketch of "Persia" and Goldziher's "Influence of Parsism on Islam (1st ed.). Bombay: The Parsi Publishing Co. p. 159. No one who has studied the Zoroastrian doctrine of the Saoshyants or the coming saviour-prophets can fail to see their resemblance to the future Maitreya.

Lutyens, Mary (1975). Krishnamurti: The Years of Awakening. New York: Farrar Straus and Giroux. ISBN 0-374-18222-1. Biography (partial) of Jiddu Krishnamurti, the presumed "vehicle" of the Maitreya in the 20th century, describes the events in some detail

23/06/2017 06:15

Reacties (2) 

1
24/06/2017 18:27
Mass hypnose, you've got to love it :)
23/06/2017 12:29
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert