Oma... wat gaan we doen?

Door Mara62 gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Zou ik het zien zitten om een weekendje op de kleinkinderen te babysitten? 

Als superenthousiaste oma zie ik dat natuurlijk wel zitten en zo had ik 4 kleinkinderen, varierend in leeftijd van 20 maanden tot 8 jaar, te logeren.  De dag voordien deed ik de nodige inkopen van alle, voor hen ,lekkernijen . De drukte begon op vrijdagavond.  De stilte in mijn woning werd doorbroken door luide stemmetjes, drukke spelletjes , kinder tv-programma's, prettige badpartijen en uiteindelijk... opnieuw rust.   Dit wil zeggen ... tot 's morgens, want om 6 u stonden ze vol ongeduld aan mijn bed met hongerige maagjes.

Speelgoed werd van boven naar beneden gesleurd, het onderlinge rollenspel werd verdeeld en de jongste.... die deed dapper mee, vaak tot ergernis van de groten, de 3 meisjes.  En daar middenin , stond ik, de oma.  Ik werd bestookt met allerlei vragen en 'te doen'-opdrachten.  De ochtend vloog voorbij en 's namiddags was ik wel aan een rustpauze toe.  Dus met de belofte ,om na het middagdutje van de jongste, een ijsje te gaan kopen, kon ik een beetje rust kopen.  Een beetje  toch ...  ware het niet dat ook de verveling bij hen om het hoekje kwam kruipen.  Dus kwam ik met een nieuw voorstel :  brood bakken!

Het was een schot in de roos! Samen met de oudste kleindochter bereidde ik het deeg :

2 delen zonnebloempitten meel, 1 deel wit meel, 1 deel ciabattamix, water, gist, olijfolie

De anderen, ondertussen was de jongste ook terug wakker, stonden vol ongeduld toe te kijken en wachten op hun portie deeg om te kneden.  Alle vier op een rij aan het aanrecht konden ze even later duchtig kneden terwijl ze aan elkaar tips meedeelden van hoe en hoe lang ze moesten kneden.  Zelfs de jongste deelde in hun plezier.  Of zijn portie deeg eetbaar zou zijn, dat viel later nog te bezien.

Maar dan moest er geduld geoefend worden om het deeg te laten rijzen.  Hoe lang oma?  Wanneer mogen we bakken?  De nieuwsgierigheid en het ongeduld weerklonk in hun stemmetjes.  Een tijdverdrijf was snel gevonden.  Ik stelde voor om, terwijl het deeg moest rijzen, eventjes een ijsje te gaan kopen.  Weer een schot in de roos! Mogen we kiezen, oma  of is het voor iedereen hetzelfde ijsje?  Ik verzekerde hen dat ze mochten kiezen en welgemoed gingen we op stap, inclusief de hond!  Want die kan toch niet alleen blijven, hé oma?  Het was een vrolijke bende.  De nichtjes kwamen uitstekend overeen en de jongste deed  weeral, dapper mee. 

Met de ijsjes in hun hand, zalig likkend en proevend, kon de rijsperiode van het deeg overbrugd worden en uiteindelijk was het dan zo ver.  De oven was goed voorverwarmd en de kinderen hadden hun portie deeg in allerlei goed gevormde en minder goed gevormde pistoleekes gekneed.  De pistoleekes werden op een bakplaat gelegd en in de oven geschoven.  Al dansend en springend stonden ze te wachten tot het afbakken klaar was en groot was hun plezier als de eerste pistoleekes uit de oven kwamen en zij deze, met een lekkere hamburger met ketchup, konden opeten.

En als 's avonds de bedjes weer gevuld waren en de rust was teruggekeerd, dan kon ik vermoeid, maar met een weldadig gevoel terugkijken op de voorbije dag en mij voorbereiden op de drukke ochtendspits van zondagochtend!

 

 

12/05/2017 13:08

Reacties (2) 

26/05/2017 17:46
heerlijk dagje met de kleinkindjes
12/05/2017 15:25
Heerlijk geschreven.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert