Burn-out nog niet zo makkelijk!

Door Shasja Angel Light gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

82c28699f0c8a23316491e7c43670fce_medium.

Wat moet je wanneer je het gevoel hebt met de rug tegen de muur te staan. En de dagelijks bezigheden maar niet lijken te lukken. Het gezinsleven als een molensteen om je nek hangt en je totaal het gevoel hebt niet meer te kunnen functioneren naar behoren. Je vreemde tikken gaat ontwikkelen, last hebt van paniek aanvallen. In zo’n paniek/woedeaanval jezelf weer pijn gaat doen net als vroege. En zelfs over de kleinste handelingen na moet denken. Hoe moet je dan als mens nog functioneren?  Ze hebben er een mooi woord voor Burn-out. Vroeger was je overspannen of had last van een zenuwinzinking. Nu heet het een Burn-out of het een verschil maakt in hoe jij je als mens voelt. Dat maakt geen reet uit! Het klinkt iets interessanter denk ik.

Een Burn-out nou lekker dan, ptss verschijnselen erbij, en onverwachts zielenpijnen die uit het niets tevoorschijn komen, die het gevoel geeft van paniek ( de grip kwijt raakt) en het gevoel dat ik in tweeën gescheurd en dit gevoel met hevig angst gepaard gaat. De eerste keer dat ik deze pijn voelde was voor 2 jaar terug toen verborgen herinneringen van weleer naar boven kwamen.  Een pijn die toen eigenlijk constant aanwezig was. Dus wat dat betreft is het iets dragelijker, het nadeel van dit is dat het me onverwachts overvalt. En dus ook hierin de controle over mijn leven kwijt raak. En juist dat controle is voor mij belangrijk. Ik heb in het verleden vaker deze gevoelens gehad, en elke keer zette ik er mijn schouders onder en vocht terug. Toch op dit punt in mijn leven kost het me te veel energie om terug te vechten, ik ben het vechten moe. Dus ik laat het gebeuren, en verdwaal keer op keer. In mijn gedachten/emoties. Wat hier de uitkomst zal zijn moet blijken.

c0b90c1a3060043cf9fc45e40ce725ea_medium.

Ik ben weer gaan bidden, tot een god? Tot beschermengelen? Tot het goddelijke? Na wie of over wie doet eigenlijk niet toe. Het enige wat ik weet dat ik tijdens mijn gebed rust vind. Van ochtend in een hevige paniek/pijnaanval en ik begon te bidden, verscheen er achter mijn gesloten ogen een vel licht met gelijk een hele warme stem, nu ik eraan terug denk heb ik deze stem al eens eerder gehoord. Dat was tijden een visioen. Voor mij opdat moment de stem van God? Een engel? De stem die ik hoorde noemde ik op dat vader. Zijn stem maakte me rustig en de ‘pijn’ trok weg. Hij zei dat ik los moest laten en dat dan uiteindelijk mijn pad duidelijk zou worden. Loslaten, tja uitervaring weet ik dat, dat vaak inderdaad de weg na heling is. Maar loslaten van wat? Van alles?

Van middag tijdens mijn treinreis richting Hoogeveen spookte deze woorden door mijn hoofd. Loslaten. Ik dacht wat nu dat met het loslaten ook bedoeld word dat ik mijn oude zelf niet meer terug zal vinden. Dat misschien zelfs mijn oude zelf een illusie was? Aangeleerd gedrag van weleer bied dit nieuwe mogelijkheden? Niet meer constant te hoeven vechten, niet meer te overleven. Want altijd heb ik mijn schouders eronder gezet, wat nu dat, dat gewoon niet meer nodig is. Zou dat niet de rust geven die ik nodig heb? Vechten heeft geen zin meer, misschien vind ik dan de berusting, en komt uiteindelijk al die nare dingen op de achtergrond. En wie weet komt het dan niet meer terug, of in ieder geval beheerst het dan niet meer mijn leven. Hoe cool zou dat zijn?

Shasja

Kijk ook bij mijn boekjes en op mijn site.

Mijn band met de aarde

Liefde kent geen kleur

Kijk ook op mijn site

 

30/04/2017 23:35

Reacties (2) 

2
01/05/2017 12:01
Je bent moe van het vechten, hou er maar mee op, geef je over en laat God je helpen. Het komt vanzelf, hoe, wanneer, ik weet het niet, maar als je bidt, dan zal Hij je zeker helpen, je hoeft niet te strijden tegen iets wat je toch niet wint. Zussie, neem van mij aan, dat ik ook ben opgehouden met strijden en dat het steeds beter met me gaat! Je hebt de liefde van je leven gevonden, geef je eraan over, de reat komt vanzelf en anders maar niet. Jij leeft maar 1 x en die keer moet je geneten van wat voor jou bedoeld is.
2
01/05/2017 13:18
Nou dan hou ik me daar aan vast! Ik ga niet meer vechten, en ga genieten van mijn liefde, geliefde. En uiteindelijk zal het dan goed komen. Biddend ik heb vertrouwen. XXX
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert