Het nieuwste testament volgens de verlichte San Tronco deel 24

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                                images?q=tbn:ANd9GcQqTNuptqXfKtpWkOZM3P8

De vicaris schudde zijn hoofd, hij had wel meer te doen dan aanbevelingen te lezen en een stempel te zetten op de stukken voor een nieuwe priester. De ondersteuner van de bisschop in de hoofdstad had ongelooflijk veel meer te doen. Hij hoorde het geroezemoes op de straat en het verkeer dat optrok en hij besefte dat de bewoners van de hoofdstad op weg naar hun dagelijkse beslomeringen waren en hij had trek in koffie. De kiosken en barretjes zouden nu open zijn en de vroege ochtendzon zou de Rambla verwarmen.

Almeria parel aan de kust, met haar havens en stranden, ontwaakte. Een nieuwe dag brak aan en een nieuwe dag betekende nieuwe kansen voor al diegenen die bezwaard door zorgen hun weg in het leven zochten. De jonge mensen die naar de studie gingen, want Almeria was een universiteits stad, met haar reuring en uitgaansleven, bezorgd om komende examens en zij die de portalen van wijsheid hadden verlaten met een magisch gevoel van kennis en die nu hun plaats probeerde uit te hakken in een maatschappij die genadeloos hard en wreed was en in deze tijd van crisis juist aan die jonge mensen weinig kansen bood.

De zwervers die rond het havengebied vertoefden en een verleden hadden waar veel jonge mensen van konden leren, meer dan in welk college van filosofie of mensgerichte wetenschappen dan ook.

                                         images?q=tbn:ANd9GcSU92hokIXsgtHz5Poc1U6

Rokerige brommertjes trokken op met een hoog muskieten geluid en braakten blauwe rookwolken uit bij het schakelen.  En de stoepen vulden zich met mensen, die druk op weg waren naar hun werk en de komende vergaderingen al voor hun geestesoog zagen. Sommigen liepen al met hun mobieltje tegen hun oor en letten alleen even op hun omgeving  als het voetgangerpoppetje bij het zebrapad op rood stond, om snel over te steken als het poppetje van kleur veranderde en de winkeliers trokken hun rolluiken omhoog. Het viel niet te ontkennen de stad was ontwaakt.

 Daar in Almeria, de bijenkorf van beweging, stapte de vicaris de trappen af van het bisschoppelijk onderkomen. 'Koffie,' dacht hij, 'een goede cafe solo' en hij stak over naar de 'Columbia' dat een fraai terras had en waar je enigsinds teruggetrokken de stad voorbij kon zien komen in al haar haast en waanzin..

'Een solo,' zei hij tegen het meisje dat hem tegemoet trad. 'Jawel padre, komt er aan,' glimlachte zij en ze draaide zich om naar de bar om een solo te bestellen. De vicaris keek met geveinsde interesse naar de menigte die als een bonte slang langs kronkelde. Hij pakte zijn mobieltje en sloeg een naam aan.

                                   images?q=tbn:ANd9GcSmpxqx8myahrfBakD3bj-

'Met Juan de vicaris,' sprak hij tegen zijn hand die de platte telefoon vast hield, 'de benoeming voor de Almanzora gebieden moeten nog even op zich laten wachten, ik ben met wat gecompliceerde zaken bezig.' Hij luisterde even en vervolgde toen, 'nee, nee, gewoon laten vervangen door een pastoraal medewerker ter plekke.' Misschien komt de Oria priester nog wel boven water, sommigen hebben het even nodig dat zij zich terugtrekken voor een moment van bezinning.'  Hij luisterde weer even en antwoordde toen, 'gewoon een week of drie, laten we afspreken dat als er een maand voorbij is, dat we een vervanger gaan regelen voor de bergdorpen. Hij zag het meisje met de koffie aankomen lopen. 'Er wacht mij een volgnde afspraak, je hoort nog wel van mij,' zei hij en met een gevoel van intense voldoening klikte hij zijn mobieltje uit.

                           th?id=OIP.pmNdthJxomkmCB7tfpvK1QEsDH&w=3

'Deze is van het huis vader,' zei het meisje, 'God zal u belonen,' zei de vicaris automatisch. De tv blerde uit dat nog niemand de grote prijs van de Once had geclaimed. 'Pff,' lachte het meisje, wat je niet allemaal met 60 miljoen kunt doen.' 'Geld is het slijk der aarde, mijn dochter,' sprak de vicaris terwijl hij naar haar welgevormde benen keek en haar strakke rokje.'

'Geld maakt niet gelukkig, het verwart de geest en laat ons valse waarden volgen.' 'Ja vader,' antwoordde het meisje, en dacht , 'ik zou meteen ontslag nemen bij deze ballen tent en gaan reizen.' 'Toch maar eens een lootje kopen,' en zij gaf de priester een knikje en liep op een nieuwe klant af.

San Daniel 2017

lees ook deel 25

 

landingspage-san-daniel

for more info concerning San Daniel press the following link/ voor meer info betreffende San Daniel druk op de link a.u.b.:landingspage-san-daniel

en 

Nederlandse auteurs page van San Daniel in Hebban

and the page of Dutch authors in Hebban

Author's pages:

Amazon author’s page San Daniel

Hebban.

Deel dit artikel aub! / share this information please! 

Vriendelijke groet en God Bless, kind regards and God Bless!

25/04/2017 06:52

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert