Het nieuwste testament volgens de verlichte San Tronco deel 23 (Rumberto 3)

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                                    images?q=tbn:ANd9GcRqa-G7crt1WIDVpmSrG8t    

De tv stond te blerren in het hotel toen wij binnenkwamen  Dat is gewoon in Andalucia en het had een hele tijd geduurd tot San accepteerde dat het meer gezien werd als 'gezellige' achtergrond ruis. Aan de bar stonden wat mannen te praten die allemaal onwennig, zo over duidelijk, tijd aan het overbruggen waren. 'Daar gaan we heen,' zei Celema en hij stevende op het groepje af. 'Dit heren is San,' sprak hij,'hij is een geadopteerde zoon van ons dorp. Un hijo del pueblo. Er werd wat gegrinnikt. 'Hij is meer Andalus dan wij allen te samen.' Er werden handen geschud en namen genoemd. 'Hij is wijnboer en schrijft,' vervolgde Celema en zijn boeken worden zelfs in ons dorp gelezen.' 'Dat is bijzonder,' zei een keurig geklede jongere man. Ik keek hem aan en zag dat hij ogenblikkelijk de aandacht van iedereen had. 'Wat is zo bijzonder,' vroeg ik, 'dat ik wijnboer ben, dat ik schrijf of dat mensen in ons dorp lezen?'

'De combinatie is bijzonder,' zei de man,  'en mijn vader, de Don, zal dat zeker ook zo vinden.'  Er werd instemmend geknikt en gemompeld. 'het geeft niet wat Rumberto's zoon van wat dan ook vind,' besefte ik, ' hij zal altijd gelijk krijgen in zijn home grounds.'

'Ik ben uitgenodigd door uw vader,' antwoordde ik, 'ik zou hem graag begroetten.'  'u treft hem straks aan de tafel wel aan, hij geeft nog wat instructies in de keuken,' zei de man die nu ronduit pedant overkwam en hij keerde zich om en tikte met zijn ring op zijn glas onder het praten, wat een meisje naar voren deed snellen met een fles in de hand.

 'Kom,' zei José Celema, 'we nemen zelf even een drankje' en hij tornde me mee naar de lange bar. 'Kijk,' sprak hij, 'let goed op, wij zijn niet de gelijken van de vader noch van de zoon, dus doe mij een lol en ga niet in discussie met zulke lieden, dat reflecteert op mij.' 'Ik knikte en bestelde een vino del pais, 'de vader, de zoon er ontbreekt alleen nog de heilige geest aan,' zei ik en sprak de gebruikelijk toast uit.' Salud y fuerza a canut.' 'Wij zijn met zijn allen hier de heilige geest,' zei Celema op ernstige toon, 'tenminste voor Don Rumberto, hij heeft ons nodig anders zou hij een eenzaam man zijn, wij zijn de mensen van goede wil, wij zijn het doorgeefluik naar de buitenwereld.'

                                       images?q=tbn:ANd9GcS1_Nh1Lm8ogDz7qmah3oP

'Heren,' sprak een gerant die ons groepje tegemoet getreden was, 'de Don nodigt u uit aan de dis.' Aan een lang gerekte tafel zat een man die er niet sjofeltjes gekleed uit zag maar gewoontjes, niet zoals zijn zoon die door een ringetje te halen was. Hij maakte een gebaar met zijn rechterhand langs de lege stoelen en ik zette mij neer naast Celema. 'Wat een wonderlijke morgen,' dacht ik. 'Wat zou Linda dit leuk gevonden hebben,' maar ten eerste was zij naar de markt en ten tweede was dit een typische Andalusische aangelegenheid, alleen maar mannen en dan val je buiten de toon als vrouw. Het zou ook de mannen gesprekken beïnvloeden, vrouwen hebben dat effect op de mannelijke geest.

 Er verscheen een kok aan de tafel die even boog naar Rumberto en zich met wat assistenten opstelde achter de Don en even later werd er geroerd in een grote paella pan. Toen de oude man even opkeek kwam er een meisje aansnellen, met een fles Gardhu en zij schonk behendig een glas whiskey in voor de man die steeds meer gelijkenis begon te vertonen, 'met young mr Grace' uit de vroegere serie, 'are you being served.' 'Welkom,' sprak Rumberto,' het is fijn u allen weer te zien. Het is goed als vrienden bijeen komen om een maaltijd te delen.' Er werd instemmend gemompeld. Hij nam een slokje uit zijn glas dat hij met genoegen rondspoelde in zijn mond. 'Zet u alstublieft uw gesprekken voort.' Hij hief zijn glas en zei Salud en de rest vulde aan: fuerza a canut.'

'De Don luistert graag,' legde Celema uit en hij vervolgde,' hij ziet ook graag wat en hoe er gekookt wordt, vandaar de opstelling.' Ik had even, heel even het idee dat ik in een opname van Topchef zat. Mannen die vol ijver in een pan roeren en met uiterste concentratie alleen oog hebben voor het geen zij aan het bereiden zijn.

Aarzelend kwamen de gesprekken weer op gang en even later was er een geroezemoes dat voornamelijk over oogsten, politiek en sport ging. Rumberto keek even op en het meisje met de fles kwam aansnellen en vulde hem bij. El manda en todos,' deelde Celema mee en zo leek het ook hij deelde de lakens uit en werd op zijn wenken bediend, hoe subtiel die wenken ook waren.

Na het soepje, viel het stil, het was duidelijk de Don wilde iets zeggen. 'Jij,' zei hij vriendelijk, 'bent het nieuwe gezicht, jij bent meegekomen met Celema.' Vertel eens wat over je zelf, niet over je werk of zaken die wij allemaal meemaken maar vertel mij waarom je hier bent in mijn land.'

                              th?id=OIP.pmNdthJxomkmCB7tfpvK1QEsDH&w=3

De ogen waren op mij gericht en het laatste onderonsje aan het andere einde van de tafel viel stil.

'Het moge duidelijk zijn,' zei ik, ' ik ben niet uit dit dorp, zelfs niet uit Andalucia, Ik kom uit Nederland.' 'Het land van Cruyff,' hoorde ik iemand zeggen. 'Ik woon hier al een hele tijd,' vervolgde ik, 'en ben daar blij om, ik voel mijzelf Andalus, niet bij geboorte, maar met mijn hart. Mijn hart is Andalusisch. Ik besefte het niet, maar zelfs voor ik hier kwam was mijn hart Andalusisch, ik herkende de streek van mijn gevoelens en liet mijn vroegere leven achter mij. Ik houd nog altijd van mijn geboorteland maar als ik dat bezoek, dan mis ik de bergen, de mannen vriendschappen, de echtheid van de mens. Ik mis dan de zuiverheid van de lucht, de tradities die hier gewoon gevonden worden maar in mijn vroegere land slechts door een enkeling gevolgd worden. Ik mis de kuddes met slechts een herder die de weg oversteken op zoek naar schaarse grassprietjes. Ik ben een 'mountain man geworden, zoals u allen hier.'

'Ik heb niet de vroegere herinneringen die u deelt, want mijn jeugd was heel anders, ver van hier.' Maar ik voel mij één van u, ik ben trots op mijn vrienden die eerzaam zijn en hard werken voor het brood dat zij op tafel zetten. Die geen advocaat nodig hebben, of een notaris om een stukje land te verhandelen. Waar een handdruk een contract is, dat niet te verbreken is.  Ik werd met aandacht bekeken en de zoon  van de Don, glimlachte voor zich uit alsof hij zijn leven in herinneringen zag passeren.

'Ik werd uitgenodigd door Celema omdat hij een gast mocht meenemen, en hier zit ik te midden van oude vriendschappen en ik ben daar dankbaar om, dat is mooi.  Ik maak mijn eigen wijn en werk en probeer in het dorp verbeteringen te bewerkstelligen en daarom ga ik op uitnodiging met mijn vriend Celema een partij stichten.'

'Heb je wijn meegenomen,' vroeg Rumberto's zoon met een glimlach? 'Nee,' antwoordde ik, 'dat heb ik niet' en daarmee was het moment van betovering en mijn alleenspraak verbroken.

'Dan houden we dat te goed de volgende keer, ' meende de Don en hij hief het glas, ' op vriendschappen, want die zijn belangrijkste in het leven.' 'Salud, riep iedereen. ' En jij,' zei hij en hij keek mij priemend aan, 'begrijpt het leven' en ik zag dat het masker afgevallen was, Rumberto had niets meer van de young mr Grace van are you being served. Hij had een bijzonder scherpe blik en hij had mij gewogen.

                           th?id=OIP.pmNdthJxomkmCB7tfpvK1QEsDH&w=3

De tv blerde even in het moment van stilte en een stem deelde mee dat de hoofdprijs van de once in Andalucia was gevallen. 'Pff, zei iemand naast mij, 'iemand heeft een fijne dag, vandaag.'

De Don glimlachte genoegelijk als een goed huisvader en knipte zijn vingers. De kok kwam aansnellen. 'Man van de pannen,' sprak de oude man, 'laat het eten opdienen.'

San Daniel 2017

lees ook deel 24

landingspage-san-daniel

for more info concerning San Daniel press the following link/ voor meer info betreffende San Daniel druk op de link a.u.b.:landingspage-san-daniel

en 

Nederlandse auteurs page van San Daniel in Hebban

and the page of Dutch authors in Hebban

Author's pages:

Amazon author’s page San Daniel

Hebban.

Deel dit artikel aub! / share this information please! 

Vriendelijke groet en God Bless, kind regards and God Bless!

 

 

Bronnen:

The Book of Enoch, which presents itself as written by Enoch, mentions Uriel in many of the component books. In Chapter IX which is part of "The Book of the Watchers" (2nd century BCE)

The Book of Enoch- The Reluctant Messenger. Retrieved 14 June 2014.

The Book of Enoch. "The Book of Enoch as translated into Ethiopic belongs to the last two centuries B.C. All the writers of the NT were familiar with it and were more or less influenced by it in thought"

Nathaniel Schmidt, "Original Language of the Parables of Enoch," pp. 343–345, in William Rainey Harper

John J. Collins in ed. Boccaccini Enoch and Qumran Origins: New Light on a Forgotten Connection 2005 ISBN 0-8028-2878-7, page 346

P. Flint The Greek fragments of Enoch from Qumran cave 7 in ed.Boccaccini Enoch and Qumran Origins 2005 ISBN 0-8028-2878-7,

Nibley, Hugh (December 1975), "A Strange Thing in the Land: The Return of the Book of Enoch, Part 2", Ensign

 

bronnen:

crystal detectors were used in receivers in greater numbers than any other type of detector after about 1907. Marriott, Robert H. (September 17, 1915). "United States Radio Development

 

 

 

23/04/2017 07:14

Reacties (2) 

1
23/04/2017 10:58
Ik denk dat ik wel weet wie 'de Once' gewonnen heeft :)
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
24/04/2017 00:05
ik denk dat je gelijk hebt
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert