T'is maar een gedacht.

Door Melanie gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

6a03a30eb0f345c10f61c2527ee29a50_medium.

"Wat scheelt er?" 

"Je bent zo stil vandaag?"

Hij loopt de keuken in en neemt een drankje uit de koelkast.

Ik kijk even op en leg een schuimend bord in de droogrek. Ik heb weeral te veel afwasmiddel gebruikt. Meer schuim dan water, maar zo zal het zeker proper worden. Ik bekijk mijn berg vuile vaat die nog aan de ene kant staat en maar niet kleiner lijkt te worden. Maar dat is niet de reden waarom ik zo stil ben. 

Terwijl hij zijn blikje cola zero opendoet en mij aankijkt doe ik mijn verhaal.

"Weet je" begon ik stilletjes om daarna als een spraakwaterval verder te gaan.

"toen de postbode deze morgen kwam had hij weer eens een brief bij van de belastingen . Ik was zo blij dat ons afbetalingsplan van de belastingen bijna afgelopen is en nu is er weer een dikke factuur bij ons terecht gekomen. En weeral grote getallen. Hoe moeten we dit nu doen? Ik heb geen zin om opnieuw een afbetalingsplan aan te vragen, maar we hebben het geld niet om dit in één keer te betalen. Stom hè.

Bovendien heb ik nog steeds last van mijn knie. Ik weet ik loop er nu al even mee rond, mede dat ik gewoon geen tijd heb om naar de dokter te gaan, maar ook omdat ik hoop dat het vanzelf over gaat. Maar de zwelling wordt alleen maar dikker. Waarschijnlijk heb ik overdreven bij de fitness en nu zit ik weer vast. Zumba kan ik ook niet meer doen, ook al doe ik dit zo graag. Maar dat springen op en neer is niet goed voor mijn knie.

Ik durf er ook niet te veel over klagen, omdat ik wel weet waar het aan ligt.

Het is gewoon de schuld van mijn overgewicht. Ik weet het wel. Maar dit wil toch niet zeggen dat het geen pijn doet? 

Ook zit ik er wel mee in mijn hoofd dat onze jongste zoon niet kan luisteren in de klas. Ik moet dan ook weer voor de zoveelste keer op oudercontact. En ik weet nu al wat ze gaan zeggen. Ik ben al de hele dag aan het bedenken wat ik kan zeggen tegen de leraren om zijn gedrag " goed " te praten. Al valt het helemaal niet goed te praten. Hij is 10 jaar en luistert niet.  Maar ja wat kan je eraan doen. Ik zal het weer kunnen uitleggen daar. Plezant.

Er zit zoveel leven in hem, dat is bijna het tegenovergestelde van ons oudste dochter. Ik maak me toch zoveel zorgen om haar.

Ze is al een groot meisje geworden van 12 jaar, maar is nog niet helemaal onder haar uit. Ze zou wat meer zelfvertrouwen mogen hebben , want binnenkort gaat ze naar de grote school, namelijk het middelbaar onderwijs en daar zal ze toch wel heel erg hard moeten wennen. Aangezien ze nu nog op een klein en gezellig schooltje zit. Het zal waarschijnlijk dag en nacht verschil zijn. Ik wil haar wat meer kunnen voorbereiden, maar wat kunnen we nog meer doen? Hopelijk maakt ze snel vriendinnen. Soms heb ik het gevoel dat we haar voor de leeuwen gooien. Het is zo moeilijk voor haar als je zo verlegen en braaf bent om met de rest van de volmondige generatie tieners mee te kunnen gaan. Ik herken mezelf dan ook in haar en dat maakt het moeilijker. Ik herinner me mijn eerste schooldagen in het middelbaar nog alsof het gisteren was. Het gelach en gepest, alleen staan op de speelplaats en hopen dat de bel zo snel mogelijk gaat. Oh, wat hoop ik zo dat mijn dochter het beter doet als ik op die leeftijd. Snik.

Verder vind ik het ook erg dat mijn familie niet vaker samen komt. Wat is er toch gebeurd? Vroeger konden we allen samen in één huis overweg met elkaar (en 2 vogels en een hond) en nu kunnen we niet langer dan een klein uurtje met elkaar besteden zonder discussie, gemene opmerkingen en gesnauw!  Het spreekwoord zal kloppen zeker? Family is like branches on a tree , we all grow in different directions but our roots remain as one.

"Wat scheelt er?" 

"Je bent zo stil vandaag?"

Hij loopt de keuken in en neemt een drankje uit de koelkast.

Ik kijk even op en leg een schuimend bord in de droogrek. 

Terwijl hij zijn blikje cola zero opendoet en mij aankijkt antwoord ik hem.

" Iets schelen? Nee hoor " terwijl ik een lach op mijn gezicht forceer.

"T'is maar een gedacht"

 

15/04/2017 16:47

Reacties (2) 

21/04/2017 14:48
2
21/04/2017 14:24
Waarom gooi je dat bord met schuim en al niet tegen zijn hoofd?
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert