Kerstverhaal waar geen touw aan vast te knopen is

Door Jkunnen gepubliceerd in De feestdagen

Op de hoek van de straat was zo’n tijdelijke stal verrezen waar kerstbomen van eigenaar konden wisselen. Nou ja, stál – uitstalling was een beter woord, want de schepper van de nering had deze geheel naar zijn evenbeeld geschapen. En nou ja, kérstbomen - groén waren ze in ieder geval wel, daar op de hoek van de gracht. Terwijl een vrouw door dit pop-up bos waadde, stond haar echtgenoot misprijzend toe te kijken. Ongetwijfeld in het genot van pensioen, stond hij zich zichtbaar te verbijten. “Laten we nou naar de markt gaan, Marie! Deze zijn te klein, véél te klein!” De vrouw antwoordde in het geheel niet en de man voegde nog maar eens een zucht aan het milieu toe. Telkens als de vrouw een in haar ogen acceptabel boompje naar voren schoof, herhaalde hij het: “Te klein, Marie, véél te klein!”

Tenslotte kreeg ze er genoeg van, want toen ze uiteindelijk met haar keus de bosrand bereikte, klonk haar “Déze wordt het!” zó definitief, dat niemand er omheen kon. Om reclames te voorkomen, liep ze er vast mee heen, terwijl haar man mocht betalen – zoveel geld voor zo’n klein boompje. Toen hij haar even later had ingehaald, schroomde hij niet het te herhalen tot ze thuis waren: “Deze is te klein, Marie, véél te klein!” Geen wonder dat ze bij de huisdeur ieder huns weegs gingen: zij met “dat boompje” naar boven, en hij naar de kroeg – mopperend. Zijn weg voerde langs het marktplein, waar een gigantische verlichte kerstboom stond terug te verlangen naar Noorwegen. “Dat noem ik een boom,” sprak hij in zichzelf, het café binnenstappend.

De lampjes waren al uit, toen hij er wéér langskwam – op weg naar huis, waar de lampjes ook al uit waren. De deur zat niet op de grendel, dat viel hem mee. In de huiskamer kleedde hij zich uit en keek misprijzend naar het boompje, dat nu opgetuigd in een hoek van de kamer zielig stond te wezen. De man liep naar een kast, rommelde er wat in en kwam tevoorschijn met een touw, waar een strop in geknoopt was. Hij keek weer naar de kerstboom en mompelde: “Te klein, véél te klein!”

28/03/2017 07:41

Reacties (2) 

1
30/03/2017 10:59
Wat een plottwist!
1
29/03/2017 11:31
Mooi geschreven, in de lente wat kerstgevoelens geproefd nu ;-)
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert