Mezelf terug vinden.

Door Shasja Angel Light gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

75c745ebf64d3769ac5f8d2709fddbc6_medium.

Wat als de wereld op zijn kop staat, en wat ooit de waarheid was, althans dacht dat het de waarheid was. Niet zo blijkt te zijn? Ja ik heb voor hete vuren gestaan, en in diepe putten terecht gekomen. En elke keer kroop ik omhoog. Zielenpijnen ervaren die ik mijn ergste vijand ( als ik die al had) niet zou gunnen. Ik overwon het keer op keer, ging de strijd aan. Met duistere schimmen van weleer, probeerde het seksueel misbruik in mijn prille kinderenjaren een plekje te geven. Het kind zijn die me rond mijn vierde levensjaar al ontnomen werd. Door ons Geheimpje. Weet je nog opa? En later volgde er nog meer op dat gebied dingen wat nooit een onschuldig kind mag overkomen. Volwassenen die dachten dat het kon. Maar het kan en mag niet! Kinderen zijn niet voor dat soort doeleinde geschikt! Ik probeerde los te laten. Wat enigszins lukte, de beelden werden minder zichtbaar, en de pijnen gingen meer en meer weg. Ik kon weer functioneren met af en toe een dipje.

Ik hield weer van mezelf! Mijn pad was duidelijk, mijn doel. Gewoon simpel weg leven en elke dag als een geschenk zien. Ik belande opnieuw op een plek waar het veilig was, en wat er gedaan moest worden nog even te laten sudderen. Als een brei die maar niet gaar werd. Nee nog steeds was ik niet echt gelukkig, en sleepte mezelf mijn dagen door, ik hoefde niet na te denken over de toekomst, want die kwam immers van zelf wel. En wie dan leeft, dan zorg. Ik leefde opnieuw in een slaapmodus, net zo als ik de afgelopen jaren steeds geleefd had. Inde veronderstelling dat ik nu toch echt op het goede pad was............Maar in feiten sliep ik. De reden waarvoor ik uit de kast gekomen was, mezelf te zijn, en mijn vrijheid was op een laag pitje komen te staan. Opnieuw speelde ik mijn rollen..........

Het keerpunt, tuurlijk was er in 2016 al van af het begin al duidelijk dat er wat moest veranderen, een zekere onrust maakte zich van mij meester. Draaide ik niet opnieuw in het zelfde kringetje zonder dat er daad werkelijk iets veranderde? Ergens vaag was er een innerlijk weten die me toe schreeuwde je slaapt! Word wakker en doe de dingen die je wilt doen! December 2016 het keerpunt, de ontdekking dat ik gevangen gehouden werd, althans mij gevangen liet houden. De beslissing viel wij zouden ieders onze eigen weg gaan. Ik werd verliefd, en er groeide een liefde in mij wat ik nog nooit eerder ervaren had. De intentie van ons samen zijn, was zo puur. Ze brak door mijn muren heen als een heet mes door zachte boter. Maakte gevoelens in me los wat ik nooit ervaren had. Hier was iemand die van mij hield, zonder er iets voor terug te vragen. Mij nam zoals ik was, zonder dat ik hoefde te veranderen, of dat ze me wilde vormen naar het beeld dat zij voor ogen had. Ik kende het niet, mijn hele leven lang probeerden mensen me te vormen naar hun beeld, gaven mij het gevoel dat het niet goed was zoals ik ben/was. En daar was zij. Ik ging weer leven, dingen voelen, genieten van bijvoorbeeld een boterham. Ben haar dankbaar voor wat ze me geeft. Mijn muren waren om. Weg, verdwenen!

En daar werd ik met mezelf geconfronteerd, bikkel hard, want wie was ik? Wat wilde ik? Vrijheid? De muren waren weg, mijn angsten waar ik me al die jaren tegen verzet had, werden zichtbaar. Angsten uit het verleden, heden, ook al waren de beelden op de achtergrond, de spelonken bleven. Mijn valkuilen, ik wandelde er opnieuw met open ogen in. Werd geconfronteerd met mijn eigen zwakheden van mijn mens zijn. Ik was niet zo sterk als ik altijd gedacht had, ergens was daar nog steeds het naïeve kindje, die zo puur en vol liefde zit. Ik maakte een diep contact met het kind in me. De angsten die ik als kind nooit had laten komen, kwamen nu. Mijn ziel die vol licht zit, en de hardheid mist om zich staande te houden, simpel weg omdat ik niet meer wil vechten. Ik wil geen angsten meer, niet uit het verleden of heden. Ik wil niet meer vechten, ik ben moe, moe van lichaam en geest. Ik mis de energie om te vechten, kan een lichamelijke oorzaak hebben.(Dat zijn we nu aan het uitzoeken, vandaag bloed geprikt. Al zo lang buikklachten diarree, maagzuur. En pijn in mijn gewrichten. En chronische vermoeidheid.) maar het is ook heel goed mogelijk dat het een geestelijke oorzaak heeft.......

Ik ben vechten moe, alles komt heel hard binnen, ik probeer me staande te houden, loslaten waar ik niets aan kan doen. Ik ervaar regelmatig veel tegen gas, ik ben wie ik ben! Je neemt me maar zoals ik ben, niet perfect met mijn tekort coming. Met mijn angsten, ik wil een nieuw pad in slaan en de weg vinden om weer opnieuw mezelf te vinden. Dit doe ik met de mensen die voor mij willen gaan en me nemen zoals ik ben! Ik zal mijn grenzen aangeven, maar wil hier niet voor vechten. Want dat kost te veel energie. Ik wil voor de liefde gaan, want voor liefde hoef je niet te vechten. Die is puur.

Shasja

Bekijk ook mijn boekjes en mijn site, onderstaande linken:

Mijn band met de aarde

Liefde kent geen kleur

Kijk ook op mijn site

 

24/03/2017 14:39

Reacties (2) 

1
24/03/2017 19:03
Mooi lief.maak je geen zorgen,het komt goed.❤
30/03/2017 16:39
Ja daar vertrouw ik op! XXX
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert