Een nieuw drugsbeleid voor een beter Nederland. We maken er onze drugs van.

Door Wiebe De Jong gepubliceerd in MENS EN MAATSCHAPPIJ

Een nieuw drugsbeleid voor een beter Nederland.

Ongeveer één op de vier Nederlanders heeft ooit cannabis gebruikt. Volgens mij is dat reden genoeg om te zeggen dat wij als Nederlander dit gewoon gaan vinden. Misschien is er nog een taboe, zoals dat een aantal decennia geleden was met het thema seks. Toch heerst het gevoel dat het taboe van cannabisgebruik mag vervagen.

Laten we de discussie voort zetten!

5136347b5503aa17eeee4ed083efdb11_medium.

De overheid wil nog steeds, zo zegt de wet, dat cannabisgebruik stopt. Men heeft het de
Nederlander gemakkelijk gemaakt door het zogenaamde “gedoogbeleid” in te voeren. Dit betekent niets anders dan dat justitie geen proces verbaal opmaakt, of anders gezegd niet vervolgd, bij hoeveelheden softdrugs onder de vijf gram. Wanneer een persoon op straat wordt aangetroffen met een joint, want dat is de benaming voor het rookbare product van cannabis, wordt er eigenlijk niets mee gedaan. Er wordt zelfs nog minder taboe op gereageerd dan wanneer een stelletje in het donker al vrijend in een hoekje elkaar ontdekt. De geur van rokende wiet kennen we allemaal intussen.

Wat zegt de wet nu precies over cannabisgebruik?
Ten eerste staat cannabis op de opiumlijst. Deze is verdeeld in twee lijsten, lijst I en lijst II.
Cannabis behoort op lijst I en is dus daardoor verboden in Nederland. Eigenlijk zijn we dan klaar en hoeft Nederland enkel de wet te handhaven. Toch is dat niet het geval en accepteren wij langzaamaan cannabisgebruik in Nederland.

1a196567c34ccc5a8e79d31cfc2833abZHJ1Z3Mu

Volgens artikel 3 van de Opiumwet is het verboden een aantal dingen te doen met middelen
behorende op lijst I, zoals Cannabis. Je mag het niet binnen of buiten het grondgebied van
Nederland brengen. Je mag het niet telen, bereiden, bewerken, verwerken, verkopen, afleveren, verstrekken of vervoeren. Ook mag je het niet aanwezig hebben of vervaardigen.
Allemaal heel duidelijk, maar we houden ons er totaal niet aan.

In een coffeeshop kun je cannabis kopen. Dat is de eerste overtreding.
Je mag er geen cannabis kopen zelf, dus je bent zelf al in overtreding als je dat doet.
Belgische buren, Duitsers en zelfs Fransen komen het in ons land kopen en nemen het mee naar huis, de volgende overtreding.
We telen ons suf op onze zolderkamers omdat we dan onze kosten kunnen betalen, toch mag dat niet!
Hoe komt het in de coffeeshop terecht? Hebt u daar wel eens over nagedacht? Dat heet met andere woorden, vervoeren, verstrekken, afleveren en verkopen, toch? En dat hele rijtje gaan we nog een keer af als we zelf die coffeeshop binnen lopen.

Toch wordt het allemaal oogluikend toegestaan. Er worden zelfs gebieden in Gemeentes
aangewezen waar men mag gebruiken. We zijn toch onze drugs al aan het accepteren? Waarom gaan we dan onze drugs niet legaliseren? Leest goed hè, “onze drugs”?

Laten we er “onze drugs” van maken. Laten we het zelf als Nederland gaan verbouwen, verwerken, vervoeren, verstrekken of op welke manier dan ook gaan legaliseren. Wij zijn er van overtuigd dat Nederland daar beter van kan worden. We hebben immers ook alcoholische dranken in de winkel staan en we verkopen sigaretten en sigaren. Allemaal middelen die verslavend kunnen zijn en die invloed hebben op onze gezondheid. De mens zal toch op zoek gaan naar een manier om zichzelf te vermaken. Als je drugs verbied zal de mens er toch aan kunnen komen. Je kunt alle zeilen bij gaan zetten en willen voorkomen met allerlei middelen zoals de “arm der wet”, die ook betaald moet worden van overheidsgelden.

a2b997e191cedb5684cf9cd082859350_medium.

Laten we cannabis legaliseren en net zoals alcohol en tabak accijns heffen. De accijns zal, net zoals bij sigaretten en tabak, vele malen hoger zijn dan de kostprijs. Voor deze kostprijs heb je een kwalitatief goed product. Je betaald accijns aan de Nederlandse staat. Deze accijns kan, net zoals de accijns op alcohol en tabak, gebruikt worden als overheidsgeld. Overheidsgeld gaat gebruikt worden voor de zorg van verslaafden. Alcoholverslaafden krijgen ook hulp, drugsverslaafden krijgen nu ook al hulp maar dit wordt niet betaald uit gelden van drugsinkomsten. Zoals voor alcohol en tabak zal ook voor cannabis een legitimatieplicht moeten komen in de winkels.

Coffeeshops zullen moeten gaan sluiten en cannabis verschijnt gewoon in de slijterij, waar je
immers al vanzelfsprekend meerderjarig moet zijn en waar al een legitimatieplicht geldt om drank te mogen kopen.

Hennepkwekerijen worden gelegaliseerd want tuinders mogen dit gaan verbouwen. We noemen dit dan geen hennepkwekerijen meer, maar gewoon tuinderij. De verbouwing van deze planten kun je dan overlaten aan de professionals en met professionele middelen, zonder gevaar voor brand en waterschade. De Nederlandse tuinderijen hebben op deze manier weer meer perspectieven en inkomsten. De kweek wordt onder controle van de warenwet gevolgd. Een veiling voor de planten controleert op het THC gehalte in de planten. (THC staat voor tetrahydrocannabinol, de psychoactieve stof in cannabis) Meer werkgelegenheid zal ontstaan, want het kweken van hennep is intensief, met name het oogsten er van.

574b6f0cec6a293916bc56577ffa35edZ3JhdGlz

Zoals al vernoemd zal de opbrengst van de accijns kunnen zorgen voor een gezonde financiële buffer voor de zorg van verslaafden en daklozen. Zij die als gevolg van drugsgebruik of alcoholgebruik, verslaafd zijn geraakt en niet meer uit de neerwaartse spiraal kunnen komen, krijgen hulp welke betaald wordt uit de inkomsten van de drugs zelf.

Even belangrijk zal het wel zo moeten zijn dat alle andere drugs keihard zal moeten worden
aangepakt! Er moet hard worden opgetreden tegen harddrugs! De “arm der wet” zoals we de politie wel eens noemen, mag alle aandacht vestigen op de harddrugs. Ze hoeven zich niet meer bezig te houden met het opsporen van hennepkwekerijen, met de controle van coffeeshops en met het handhaven van de leeftijdsgrenzen voor het gebruik van softdrugs. De wet, zoals de wet is geschreven, kan worden gehandhaafd met de bevoegdheden die de politie heeft. De politie heeft immers tot taak, in ondergeschiktheid aan het bevoegd gezag en in overeenstemming met de geldende rechtsregels, te zorgen voor de handhaving van de rechtsorde en het verlenen aan hulp aan hen die deze behoeven. De politie mag zich dus echt gaan bezighouden met het werk waarvoor ze in het leven geroepen zijn.

Politie kan niet handhaven zonder een duidelijk beleid vanuit justitie. Nu dweilt de politie met de kraan open omdat het beleid vanuit justitie in de ogen van velen te “soft” is. Ook justitie zal de lijnen strakker moeten gaan aantrekken en de wet meer letterlijk moeten gaan nemen in het beleid tegen harddrugs. Straffen moeten worden aangescherpt en snelrecht zal nog beter moeten worden ingekleed met het beleid op harddrugs. Door minder aandacht en tijd te hoeven besteden aan cannabis blijft er meer aandacht en tijd over voor de aanpak van harddrugs.

Een korte opsomming van het nieuwe drugsbeleid:
– cannabis legaliseren.
– verschaffen van werkgelegenheid door cannabis te verbouwen bij tuinderijen en in
   productiebedrijven of in de tabaksindustrie middelen te verwerken.
– accijns heffen op cannabisprodukten
– legitimatieplicht blijft gehandhaafd
– verslaafden krijgen hulp om hun gebruik te stoppen
– tegen harddrugs wordt keihard opgetreden door de politie
– het beleid van justitie moet worden aangescherpt m.b.t. harddrugs

Deze discussie is voortgezet onder het artikel van "Typisch ik" klik hier voor zijn artikel.

Wiebe de Jong (augustus 2012)

23/03/2017 07:25

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert