Een moord in het heide veld.

Door Mereltje gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Ik maak in mijn eentje een wandeltocht van twee dagen over de mooie heidevelden. Ik denk heerlijk te genieten van de natuur en op zoek te gaan naar bijzondere vogels, wanneer ik een lijk vind...

Tags/ labels: spannend verhaal wandeltocht avontuur

Een moord in het heide veld.

Het levenloze lichaam van de jonge vrouw lag in een rare houding. Elk bot in haar ranke lichaam leek te zijn gebroken. Verder waren er op het eerste gezicht geen sporen in de wijde omgeving te zien. Het landschap leek verstard door deze aangrijpende aanblik. Wie kon een dergelijke moord op zijn geweten hebben.
Een opkomende misselijkheid maakte zich van me meester, ik wendde mijn blik af en besloot eerst maar de politie te bellen. Mijn benen voelde als pudding en ik was genoodzaakt te gaan zitten, hoewel ik even daarvoor mij nog zo vrolijk en sterk had gevoeld.

Hoe het begon.

Vanmorgen had ik mezelf zo flink gevonden, helemaal alleen had ik deze reis aanvaard. Ik de huismus, iedereen had verbaasd gereageerd, jij, alleen op reis? Na deze eerste overnachting voelde ik me al een avonturier, ik zou een prachtige ervaring rijker worden.
De vriendelijke vrouw in het gasthuis keek me onderzoekend aan, maar ik lachte zelfverzekerd. Ik nam een stevig ontbijt en haalde mijn kaart tevoorschijn. Thuis had ik de omgeving al nauwkeurig bestudeerd, er waren hier mooie uitgestrekte velden. Ik zou de hele dag onderweg zijn, een groot heideveld oversteken om bij mijn volgende slaapplaats uit te komen. Er leefde hier in het afgelegen gebied prachtige vogels, waarvan ik er natuurlijk onderweg enkele hoopte te spotten.
Ik maakte een stevige lunch voor onderweg en checkte voor de laatste keer of ik alles bij me had, daarna nam ik afscheid en vertrok.

Ik liep het kleine boerendorpje uit en nam het pad dat naar het bos leidde. Op de achtergrond hoorde ik nog wat stemmen van spelende kinderen en af en toe een ronkende tractor, maar al spoedig verstomde elk geluid, ik was alleen met de natuur. Wat een heerlijk bevrijdend gevoel. Wanneer ik even stil stond en goed luisterde hoorde ik in de verte al de beek stromen, waarlangs ik een groot deel van de weg zou afleggen. Af en toe hield ik halt om de omgeving af te speuren en te genieten van het moment. Hoewel ik verschillende vogels hoorde, was het moeilijk zoeken tussen het dikke bladerdek. Ik hoopte even verderop, waar het bos over ging in een heideveld, met maar enkele struiken en bomen, meer geluk te hebben.

03a96561272fd50c87db8fbcea5513b7Ym9vbWxlHet werd al middag, toen ik de heide bereikte, over het veld lag een intens paarse gloed. Ik begon stevige trek te krijgen dus ik zocht een mooie plek om even te zitten. Ik pakte mijn lunchpakket en begon aan een gezonde bruine boterham met kaas. Plotseling hoorde ik iets ritselen tussen de struiken een paar meter bij me vandaan, ik pakte mijn kijker en tuurde naar de struik. Opeens was hij daar een prachtige boomleeuwerik, ik had geluk. Hoewel zijn naam anders doet vermoeden, maakt de vogel zijn nest meestal op de grond. Ik genoot, bleef heel stil zitten om hem mijn aanwezigheid niet te laten bemerken. De tijd ging snel en nu moest ik toch echt weer verder gaan, wilde ik voor het donker mijn volgende slaapplaats bereiken.

Ik moet verder.

Ik stapte stevig door, ik kon nu tot aan de horizon kijken over het uitgestrekte veld. Alleen een ietwat verwilderd pad slingerde zich tussen de heide door en heel, heel in de verte zag ik iets wat op een klein huisje leek. Zou dat het gasthuis zijn, waar ik naar onderweg was?

Dan trekt iets mijn aandacht, in een glimp zie ik iets roods liggen ongeveer 5 meter vanaf het pad. Ik twijfel of ik zal gaan kijken, als vogelliefhebber weet ik dat er nesten op de grond kunnen zijn. Ik wil die niet verstoren door van het pad af te gaan, maar mijn nieuwsgierigheid wint. Voorzichtig baan ik mij een weg door de heidestruiken, tot.....

7c69e0a1a7ed715dbbd931c5a6eb251ccGFhcnNl

Tot ik zie dat het een jonge vrouw is, haar lichaam ligt in een rare houding, ze beweegt niet. Met kloppend hart loop ik dichterbij, het lijkt alsof de natuur haar adem inhoud. Geen zuchtje wind, geen vogel fluit. Het lichaam voelt koud en levenloos aan, ze kan hier al dagen gelegen hebben. Ik kijk rond, niemand in de buurt, ik voel het bloed uit mijn hoofd trekken, duizelig, misselijk en slap zoek ik steun tegen een boom. Wat moet ik doen? Wie kan een dergelijk moord op zijn geweten hebben? Is hij nog in de buurt?

Ik tril als een rietje als ik zoek naar mijn telefoon, ik moet iemand waarschuwen. Ik toets het nummer voor noodgevallen 112 en wacht tot er verbinding is. Ik hoor een vriendelijk stem aan de andere kant van de lijn, dan breekt me de spanning op en begin ik te snikken. De stem maant me tot kalmte en vraagt wat er aan de hand is. Ik herpak me, vertel in horten en stoten van de dode jonge vrouw.
Waar ik me bevind wil de stem weten, ik vertel haar van mijn wandeltocht over het uitgestrekte heideveld, het vertrek en eindpunt. Dan bedenk ik me dat ik met mijn GPS de coördinaten van mijn locatie kan opzoeken. Ik verzoek haar even te wachten om dit op te zoeken. Er wordt meteen politie mijn kant opgestuurd, maar ik moet op deze plek blijven wachten, de stem probeert me kalmte in te praten. Ik mag niet te veel rond lopen, om sporen zo goed mogelijk te bewaren. Niets meer aanraken...

Wachten

Ik loop toch enkele meters terug naar het pad en ga daar aan de kant zitten. Het wachten lijkt eeuwig te duren, het wordt koud of dat maar mijn beleving?

Dan hoor ik in de verte geronk van een voertuig, zou het de moordenaar zijn, komt hij zijn sporen uitwissen en vind hij mij hier. Ik duik snel achter de boom en verschuil mij, blijf heel stil totdat de auto zichtbaar wordt. Dan kan ik enigszins opgelucht adem halen, het is een politievoertuig. De agenten stappen uit en ik wijs naar de jonge vrouw in het veld. Twee agenten gaan die kant op, twee anderen zetten met een rood wit lint de omgeving af en een  agente neemt me mee naar de auto. Ik mag instappen en ze zal me naar het bureau brengen voor mijn verklaring.

a382db0a40615cdbe363ae0b4b2eb262cG9saXRpOnderweg bedenk ik me, dat niemand het zal geloven. Moeder gaat ook een keer op stap en vind een lijk. Ik sta er niet te lang bij stil, want is het belangrijk?  Ik zie voor me hoe straks de agenten aan ouders moeten gaan vertellen, dat hun dochter is overleden. Ik bedenk hoe de vrouw aan haar einde is gekomen, wie, waarom... Allemaal vragen spoken door mijn hoofd, ik zal er voorlopig geen antwoord op krijgen.

Dan opeens schreeuwt de agente: “Je moet opstaan”, ik reageer niet meteen, heb geen idee dat ze het tegen mij heeft. Ze pakt me bij de schouder en schudt me doorelkaar, wakker worden....

Meer lezen van Mereltje kijk op Mereltjes jouwpagina of volg Mereltje op Mereltjes Blog

© Mereltje, Tallsay maart 2017

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.
01/03/2017 08:24

Reacties (2) 

1
15/04/2017 02:49
Gruwelijk zoiets te vinden en fijn dat je wakker werd ;-). Weer goed geschreven
15/04/2017 08:17
Dank je, was leuk om te doen, een schrijfopdracht buiten mijn comfortzone ;-)
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden. Tallsay.com is onderdeel van Plazilla Ltd.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert