Code Rood voor de Aarde?

Door Edwin Bruinooge gepubliceerd in Weird Science

Er komt een ster op ons af. Met een snelheid van 51.000 kilometer per uur. Als hij aankomt, dan is de kans op overweldigende natuurrampen levensgroot. Wordt dit het einde van de mensheid?

 

De Ster des Doods is in aantocht!

be510a85dfb7b47dfe2aff6415a82f0e_medium.

Snelheid is relatief

Als je op een heldere nacht naar de hemel kijkt lijkt het alsof alles daarboven stilstaat. Misschien zie je ergens hoog boven je een bewegend voorwerp met pulserend licht. Dit is overduidelijk een vliegtuig. 
Kijk je een paar uur later, dan zie je dat de positie van veel sterren is veranderd. Maar niet ten opzichte van elkaar. Alleen ten opzichte van jou. Kijk je door het jaar heen, dan zie je in het ene seizoen sterrenbeelden verschijnen die twee seizoenen later onzichtbaar zijn. En nog steeds lijken de onderlinge afstanden tussen de sterren onveranderlijk. De majestueuze sterrenhemel die we kunnen zien als het om ons heen écht donker is, straalt rust, eeuwigheid en structuur uit. En het lijkt allemaal om ons heen te draaien, wij die hier onveranderlijk en vast staan.

fdc5b706e3c2196f89220dfad7954a3d_medium.

Dat beeld is dus een illusie. Allereerst is er een heel klein aantal sterren die door het jaar heen continu van positie veranderen. Ze bewegen vreemd en onregelmatig. Ze zijn ook geen sterren, maar blijken planeten te zijn, net als de Aarde. En net als de Aarde en de Maan stralen ze geen eigen zichtbaar licht uit. Ze zijn geen lampen, geen lichtbronnen, maar veel eerder spiegels. Ze reflecteren zonlicht, meer niet.

Ook het feit dat we stil lijken te staan op een onbeweeglijke aarde, is niet meer dan een illusie. Een illusie waarvan we pas een klein aantal eeuwen verlost zijn. Nu weten we dat het niet de Zon, Maan en sterren zijn die om ons heen draaien. Nu weten we dat het de Aarde is die om haar eigen as draait en daarbij al vele eeuwen haar baantjes om de Zon trekt. 

76d35d03432036eb8ae7f4f36ff59512_medium.

De Aarde draait om haar eigen as in iets minder dan 24 uur. Om heel exact te zijn, in 23,935 uur. De snelheid waarmee ze dat doet, neemt af met ongeveer 1,7 milliseconde per eeuw. Dit wordt veroorzaakt door de getijdenwerking van zowel de Zon als de Maan. De dagen op onze wereld worden ongemerkt langer.
Jij denkt dan wel dat je stilstaat, maar in feite beweeg je gezellig mee met het aardoppervlak. De snelheid waarmee je dit doet, hangt af van je positie. Sta je op de exacte Noordpool of Zuidpool, dan draai je in 24 uur gewoon om je eigen as. Sta je op de evenaar, dan leg je de maximale afstand af. 
De Aarde heeft een gemiddelde straal (het is namelijk geen perfecte bolvorm) van 6378 km en een omtrek van 40.074 km. De snelheid van een evenaarbewoner is dan simpel te berekenen. 40.074 km gedeeld door 23,935 uur, wat gelijk is aan 1674 km per uur. Wij in Nederland zitten op 52 graden noorderbreedte. De omtrek van de Aarde is voor ons minder groot en daardoor zullen wij ook minder snel bewegen. Onze snelheid komt neer op 1031 km per uur.

094fb12cb21b6bed34829401511a44c2_medium.

Maar de Aarde doet nog meer. We draaien met zijn allen ook nog eens om de Zon. De baan die de Aarde om de Zon aflegt, is een elliptische baan. Voor het gemak gaan we uit van een cirkelvormige baan. De afstand van de Aarde tot de Zon is gemiddeld 149,6 miljoen kilometer. We hebben die afstand, chauvinistisch als we kunnen zijn, de naam Astronomische Eenheid gegeven. Onze mooie planeet staat op 1 Astronomische Eenheid (1 AE) van onze Zon. 1 AE kan je dan zien als de straal van een denkbeeldige cirkel met de Zon in het middelpunt. De omtrek van die cirkel is ongeveer 940 miljoen kilometer. Dat is de afstand die onze wereld in één jaar tijd aflegt. Als je dan de snelheid van de Aarde berekent, kom je op een slordige 107.200 kilometer per uur. Je staat daar letterlijk nooit echt bij stil. Maar het is wel even 45 x zo snel als een F16 op topsnelheid.

b7e2b60a1035e7192bf20c56d99cc111_medium.

Als je kijkt naar dit plaatje, dan zie je onze Melkweg, waar onze Zon met een paar honderd miljard broertjes en zusjes deel van uitmaakt. Onze Zon en alle sterren in haar buurt, hier te zien in die kleine gele cirkel, draaien ook een baan om het het centrum van onze Melkweg. Ook die snelheid is bekend. Die komt neer op 220 kilometer per seconde. Uitgedrukt in kilometers per uur, is dat 792.000 kilometer per uur. Je kunt rustig stellen dat dit een enorme noodgang is. En hoe lang doet onze Zon, met ons in het kielzog, erover om één omwenteling te maken om het centrum van de Melkweg? Ongeveer 220 miljoen jaar. Sinds het ontstaan van de Aarde is dit ongeveer 21 x gebeurd.

0b4903b0dd37aa614f7a90266bd92dcd_medium.

Daar houdt het nog niet bij op. Onze Melkweg is niet solitair, maar maakt met een aantal andere melkwegstelsels deel uit van een Lokale Groep, die weer deel uitmaakt van een verzameling melkwegstelsels die we de collectieve naam Virgo Supercluster hebben gegeven. Tot een paar jaar geleden, toen we ontdekten dat ook dit Virgo Supercluster slechts een onderdeel is van een nog veel grotere structuur, waarvan de delen onderlinge samenhang laten zien. Deze structuur heeft de naam Laniakea Supercluster gekregen en wij wonen ergens in een van de buitenwijken.

a3fcd2e2497f40ad649c532c2dfe74dd_medium.

Virgo Supercluster, met de Lokale Groep in het rood

De doorsnede van het Laniakea Supercluster bedraagt maar liefst 520 miljoen lichtjaar. Om even wat theorie op te halen: een lichtjaar is geen tijdseenheid maar een afstandsmaat. De afstand die licht in een jaar tijd aflegt. Je kunt dit beeldend voorstellen door een peperkorreltje te leggen op het strand van Scheveningen en een ander peperkorreltje onder de Dom van Utrecht. Die peperkorreltjes zijn onze Zon en de dichtstbijzijnde ster Proxima Centauri, op schaal. De afstand tussen die peperkorreltjes bedraagt dan 4,2 lichtjaar, ook op schaal. Op die schaal is de Aarde een voor ons onzichtbaar stofdeeltje. 
Wie aan het ene uiteinde van het Laniakea Supercluster kijkt naar het andere uiteinde, moet zich realiseren dat het licht dat hij kan zien, al 520 miljoen jaar onderweg is. Je kijkt dus letterlijk in een heel ver verleden.

ef739d638dde77a4f46a87cb2e50c31f_medium.

Laniakea Supercluster. Elk lichtpuntje is een melkwegstelsel. Wij leven in het rode puntje

Wat is nou kenmerkend voor alle melkwegstelsels in het Laniakea Supercluster, waardoor ze zich onderscheiden van de omringende superclusters? Ze bewegen allemaal richting één bepaalde structuur in het Laniakea Supercluster, dat blijkbaar een enorme aantrekkingskracht op ze uitoefent. En dus ook op onze Melkweg, onze Zon en ons. Deze structuur heeft de naam Great Attractor gekregen. Grote Aantrekker in goed Nederlands.

b86fb5106cc7452b97d32f38444a3d42_medium.

Kijk nog eens naar dit plaatje van ons Melkwegstelsel. Er is één bepaalde zone die voor ons onzichtbaar is, als we gebruik maken van telescopen die alleen zichtbaar licht waarnemen. Dat is het gebied dat van ons uit gezien achter het centrum van de Melkweg ligt. Je vindt het tussen de twee rode lijnen. Hierbij gaat het niet alleen om dat deel van de Melkweg zelf, maar ook om alles wat in het verlengde ligt. Het melkwegcentrum, waar alles bijzonder dicht op elkaar zit, blokkeert ons beeld van het achterliggende gebied. Deze zogenaamde Zone of Avoidance blijft voor ons redelijk mysterieus. En laat de Great Attractor nou net in de Zone of Avoidance liggen, op ongeveer 150 tot 250 miljoen lichtjaar afstand van onze Melkweg. Als we erachter willen komen wat het precies is, kunnen we dat alleen doen door zijn effect te meten op zijn omgeving. En door gebruik te maken van andere soorten elektromagnetische straling, die minder last hebben van het ondoorzichtige melkwegcentrum. In 2014 is ontdekt dat de Great Attractor waarschijnlijk een grote hoeveelheid dicht op elkaar staande melkwegstelsels is. Hun totale massa is tienduizenden maal dat van onze Melkweg. En ja, hun collectieve massa heeft een enorme aantrekkingskracht. De snelheid waarmee wij richting Great Attractor racen is zeker 2 miljoen kilometer per uur.

7b91fb53e29f484681b61e683cb6e153_medium.

MACSJ0717.5+3745, een melkwegcluster op "slechts" 5,4 miljard lichtjaar van ons verwijderd

En houdt het hier dan op? Er is ook nog de snelheid waarmee het Heelal uitdijt. Laten we het maar niet al te ingewikkeld maken. Het beeld is duidelijk genoeg. Wij mogen dan wel denken en voelen dat we stilstaan, maar in feite racen we met onvoorstelbare topsnelheden door het Heelal. Het zijn snelheden die niet buiten ons bevattingsvermogen liggen, maar wel buiten onze dagelijkse werkelijkheid. Eigenlijk leven we met zijn allen in een hele veilige kosmische cocon. Of valt dat ook nog eens tegen?

35e6cde27acee930e1b578fe45d8f9b9_medium.

Orde en Chaos

We keren nog even terug naar onze Zon en zijn omringende buren. Ja, met een noodgang van 792.000 kilometer per uur schieten ze in een baan om het centrum van de Melkweg. Maar dat doen ze beslist niet in de meest geordende manier. Ook ten opzichte van elkaar bewegen ze. Dit geldt voor alle sterren die wij aan de nachtelijke hemel kunnen zien. Waarom hebben we dan de indruk dat ze onbeweeglijk en onveranderlijk zijn? Omdat de afstanden zo enorm groot zijn en omdat we zelf maar zo ontzettend kort leven. De veranderingen zijn te meten, maar niet of nauwelijks te zien. Een van de buren van onze Zon vraagt om speciale aandacht. Deze ster heet Gliese 710. In het bovenstaande plaatje zie je hem in het kleine kadertje.

407e72196eb841d03fdd732bd6961243_medium.

In de klassieke astrologie kennen we aan het noordelijk halfrond het sterrenbeeld Ophiuchus, dat wordt voorgesteld als een man die een slang draagt. De slang is het sterrenbeeld Serpens. Gliese 710 is een ster die we kunnen vinden in de staart van het sterrenbeeld Serpens. Het is geen echt in het oog springende ster. Vergeleken met onze Zon, die zelf ook een heel standaard sterretje is, is Gliese 710 een klein broertje. Zijn diameter is ongeveer tweederde van dat van onze Zon en zijn massa komt neer op 60 %. Wat Gliese 710 bijzonder maakt, is zijn geringe afstand tot ons. Hij ligt op ongeveer 19,8 lichtjaar van ons, of uitgedrukt in kilometers toch een kleine 187,3 biljoen. Als onze Zon een peperkorreltje is op het strand van Scheveningen en de dichtstbijzijnde ster bevindt zich in Utrecht, dan mag je in dezelfde schaal een peperkorreltje in Luxemburg leggen om de afstand van Gliese 710 tot ons uit te beelden.

68f40c38b66369383aa7b63fbdca0915_medium.

Wat Gliese 710 nog veel specialer maakt, is zijn koers. Gliese 710 lijkt namelijk recht op ons af te komen. Dit was al een tijdje bekend. Maar in november 2016 publiceerden de onderzoekers Filip Berski en Piotr A. Dybczyński van de A. Mickiewicz Universiteit in Poznan, Polen hun laatste bevindingen. En die zijn overduidelijk. Met een snelheid van 51.000 kilometer per uur komt Gliese 710 onze richting op. Wordt het een frontale botsing? Dat niet. Gliese 710 zal de Zon passeren op ongeveer 13.365 AE. Dus meer dan 13.000 x de afstand van de Zon tot de Aarde. Natuurlijk zit hier, net zoals bij de meeste berekeningen altijd een mate van onzekerheid in. Gliese 710 kan ons op een grotere of kleinere afstand passeren, maar in de orde van grootte van meer dan 10.000 x de afstand van de Aarde tot de Zon moeten we het toch echt zoeken. En hoe lang duurt het nog? Die 51.000 km per uur is toch een aanzienlijke snelheid? Dat duurt nog 1,35 miljoen jaar. Voor ons een eeuwigheid, maar op astronomische schaal slechts een ogenblik.

Gaan onze verre, verre nakomelingen er iets van merken? Behalve dat Gliese 710 vele eeuwen de helderste ster aan het firmament zal zijn? Heel waarschijnlijk wel. Voordat ik daar op in ga, is het goed om even te kijken hoe ons Zonnestelsel ook alweer in elkaar zit.


268d5c41490ca0bad54090910fe1e4ac_medium.

Ons Zonnestelsel en zijn directe omgeving

Op dit moment heeft onze Zon acht bekende planeten die net als de Aarde hun baantjes om de Zon draaien. Hierboven zie je ze, maar beslist niet op schaal, niet wat grootte en niet wat afstand tot de Zon betreft. De verst verwijderde planeet is Neptunus, die op 30 AE afstand van de Zon ligt. En hoewel 30 AE een meer dan behoorlijke afstand is, valt het niet te vergelijken met de 13.365 AE die Gliese 710 ooit van ons af zal staan. De kans dat Gliese 710 de baan van de Aarde of welke andere planeet dan ook zal beïnvloeden, is astronomisch klein. Maar ons Zonnestelsel is meer dan Zon en planeten alleen. 

Op een afstand van 30 AE tot 50 AE van onze Zon bevindt zich de Kuipergordel. De Kuipergordel bestaat uit een flinke hoeveelheid rots- en ijsblokken van uiteenlopende grootte. Het bekendste object uit de Kuipergordel is Pluto, die vroeger de status van volwaardige planeet had, maar een aantal jaren geleden gedegradeerd is. Naast Pluto zijn er ook een aantal grotere objecten te vinden, allemaal een stuk kleiner dan onze Maan, maar toch zeker nog van vergelijkbare grootte. Ze hebben ook namen gekregen. Zo kennen we bijvoorbeeld Eris, Makemake en Sedna. 

Buiten de Kuipergordel bevindt zich volgens astronomen een nog veel grotere regio die ze tot het Zonnestelsel rekenen. Deze heeft de naam Oortwolk gekregen, naar de Nederlandse astronoom Jan Hendrik Oort. Hoe groot en hoe uitgebreid deze Oortwolk precies is, is nog onbekend. Men vermoedt dat het op ongeveer 3000 AE tot 50.000 AE van onze Zon ligt, hoewel er ook astronomen zijn die vermoeden dat het zich wel eens tot 100.000 AE afstand zou kunnen uitstrekken. Wat bevindt zich in die Oortwolk? Triljoenen hemellichamen, voornamelijk bestaand uit ijs. Van minuscule ijsblokken tot joekels met een diameter van ettelijke kilometers. 

1efee14c7b2e0df3ecf761958df0b328_medium.

Bezoek uit de verste regionen van het Zonnestelsel

Soms komen objecten uit de Kuipergordel en de Oortwolk bij ons op bezoek. De beroemde komeet van Halley is bijvoorbeeld afkomstig uit de Kuipergordel. De kometen uit de Oortwolk hebben een extreem lange baan. De bekendste is de Hale-Bopp komeet die aan het eind van de 20e eeuw wel achttien maanden zichtbaar was. Hij heeft waarschijnlijk een omlooptijd van 2380 jaar, terwijl de komeet van Halley elke 76 jaar terugkeert.

De meeste van die triljoenen ijsblokken zullen ongestoord hun baantjes om de Zon blijven draaien. Tenzij er een groot object in hun buurt verschijnt dat door zijn zwaartekracht hun banen ontzettend gaat lopen verstoren. En dat is exact wat Gliese 710 over 1,35 miljoen jaar gaat doen.

Gliese 710 zal zich een weg gaan banen door de Oortwolk van onze Zon. Door zijn zwaartekracht zal hij talloze ijsblokken alle kanten op slingeren. Een groot deel zal de invloedsfeer van onze Zon voorgoed verlaten en de wijde wereld van de Melkweg in trekken. Maar een groot aantal zal worden afgebogen richting de Zon en de planeten, waaronder onze wereld.

Filip Berski en Piotr Dybczyński berekenden dat gedurende een periode van 3 tot 4 miljoen jaar we elk jaar circa tien nieuwe kometen zullen gaan zien. Wij zijn er dan uiteraard niet meer, maar onze verre nakomelingen hoogstwaarschijnlijk wel. Er komt dus voor langere tijd een flinke hoeveelheid ruimtepuin op ons af, veroorzaakt door de invloed van Gliese 710. 

c8ae578a14f53052180b2fb289a82049_medium.

Zwaar weer op komst voor Moeder Aarde?

Elke dag trekt de Aarde een hoop ruimtepuin aan. De meeste van dit soort rotsjes en ijsblokken branden gewoon op in de atmosfeer. We kennen ze al sinds de oudheid als zogenaamde 'vallende sterren'. Soms blijft er nog wat over, wat we kunnen terugvinden nadat ze zijn neergestort. Overal op de wereld vallen deze meteorieten neer. We merken er niet echt veel van, tenzij ze wel erg groot zijn. 

d9bba52ff54e761508617f4bc200c87a_medium.

De mooiste en bekendste inslagkrater op Aarde is te vinden in de Verenigde Staten in de staat Arizona. De Barringerkrater is ongeveer 50.000 jaar geleden onstaan toen een nikkelijzermeteoriet van ongeveer 50 meter diameter en met een massa van 300.000 ton in de Aarde knalde. De explosie die het veroorzaakte staat gelijk aan dat van twee moderne kernbommen. De krater heeft een doorsnede van 1200 meter, een diepte van 174 meter en de randen rondom de krater liggen 30 tot 50 meter hoger dan hun omgeving.

Maar het kan allemaal een stuk kolossaler. Ongeveer 65 miljoen jaar geleden knalde er een supermeteoriet neer in het gebied waar nu het Mexicaanse schiereiland Yucatan ligt. Deze Chicxulub krater is hoogstwaarschijnlijk ontstaan door de inslag van een meteoriet of komeet met een diameter van 10 km. De krater die het veroorzaakte heeft een diameter van 180 km en een diepte van 20 km. De energie die vrijkwam met de inslag stond gelijk aan twee miljoen keer dat van het zwaarste nucleaire wapen dat de mensheid ooit heeft gemaakt, de Sovjet-bom Tsar Bomba. Of meer dan een miljard keer de energie die vrijkwam bij de bombardementen van Hiroshima en Nagasaki samen. Op dit moment wordt veel geologisch onderzoek verricht aan de overblijfselen van deze inslag. Het feit dat deze inslag een van de belangrijkste oorzaken was waarom de dinosauriërs uitstierven, naast 75 % van alle toen levende diersoorten, is onderhand 'proven beyond a reasonable doubt'. Dat deze explosie gigantische tsunami's, aardbevingen en een verhoogde vulkanische activiteit heeft veroorzaakt, is ook zeer aannemelijk. Uiteraard hebben deze natuurrampen het Grote Uitsterven aan het einde van het Mesozoïcum nog vele malen intenser gemaakt. Het lijkt er overigens op - hoewel de bewijzen hiervoor nog niet hard zijn - dat er in dezelfde tijdsperiode nog meer grote meteorieten zijn neergestort. Dit zouden fragmenten van dezelfde meteoriet kunnen zijn, maar dat hoeft niet. De jury is hierover nog in beraad.

e31a33579519a5ccba0615dd82797250_medium.

Er zijn wetenschappers die vermoeden dat de Chicxulub krater uiteindelijk veroorzaakt is door een passerende ster. Die zou met zijn zwaartekracht de banen van veel hemellichamen in de Oortwolk of Kuipergordel zo hebben ontregeld dat een aantal grote objecten werd weggeslingerd richting Aarde. Dit is nu nog een hypothese, maar zeker geen onmogelijke. Als zij een ster kunnen vinden die tussen de 70 en 65 miljoen jaar geleden heel dicht bij ons in de buurt kwam, dan wordt hun verhaal heel wat aannemelijker. 

Een grappig gevolg van de Chicxulub-explosie is het volgende. In het gebied rondom de rand van de krater bevindt zich een groot aantal 'cenotes'. Een cenote is een grot of poel die zoet water bevat. Op Yucatan zijn er ongeveer 3000, waarvan 1400 onderzocht. Een aantal cenotes vormen tezamen een ingewikkeld en uitgebreid ondergronds grottenstelsel. Cenote is afgeleid van het Maya-woord tso'ono'ot. Cenotes komen voor in een gebied waar geen bovengrondse rivieren zijn. Voor de Maya's waren ze heilig. Niet alleen hadden ze dit zoete water broodnodig, maar ze beschouwden cenotes ook als toegang naar de Onderwereld. In een aantal cenotes zijn overblijfselen van mensenoffers aangetroffen. De aanwezigheid van deze cenotes maakte het mogelijk dat de beschaving van de Maya's juist op die plek waar de dinosauriërs hun ondergang ontmoetten, kon floreren. 

77ff5cc9d5223ad8bf7b88806e3ef506_medium.

Een typische cenote

De kans dat de Aarde getroffen wordt door een 'global killer' zoals Chicxulub is onder normale omstandigheden beslist niet groot. Maar wanneer een ster als Gliese 710 op zo'n korte afstand ons Zonnestelsel passeert, neemt de kans op herhaling enorm toe. Dat de Aarde getroffen zal worden door een veel groter aantal meteorieten, is vrijwel zeker. Of er een joekel bijzit die een nieuwe periode van Groot Uitsterven zal inluiden, is onmogelijk te voorspellen. 

6ef54edfb9fce267c7d79cf4d4b33cab_medium.

Als er over 1,35 miljoen jaar nog mensen op deze wereld leven en een hoge mate van technische beschaving hebben bereikt, zou het wel aan te raden zijn als ze zich op zwaar weer vanuit de ruimte voorbereiden. Op dit moment zijn er veel mensen die het Universum beschouwen als een plek of entiteit die ons continu persoonlijke levenslesjes geeft. De werkelijkheid zou wel eens heel ontluisterend kunnen zijn. Net zoals wij ons nauwelijks bekommeren om de mieren, mini-slakjes en microscopische wormpjes die we onder onze voeten plattrappen, gedraagt het Universum zich ook regelmatig uiterst lomp en zonder enige vorm van empathie met die kwetsbare wezentjes op de "Third rock from the Sun". Gliese 710 zou een Ster des Doods kunnen worden, maar dat hoeft natuurlijk niet. Onze verre nakomelingen zijn gewaarschuwd.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

13/02/2017 03:56

Reacties (42) 

02/03/2017 21:03
wat zijn we toch nietig !
1
14/02/2017 18:28
Een echte "Edwin", fijn om te lezen. Dit is de kwaliteit die Tallsay nodig heeft. Je zult er wel even mee bezig geweest zijn...
2
16/02/2017 11:44
Thank you!
Valt best mee. De meeste tijd gaat zitten in het bepalen welke zijsporen ik in een verhaal wil plaatsen. Ik heb onderhand een database opgebouwd van interessante nieuwsberichten "waar ik wel wat mee kan op Tallsay". Nu alleen nog gewoon doen.
1
16/02/2017 11:52
Ja, je moet jezelf af en toe motiveren, ik ken dat (in dit geval is het niet kan....:)
16/02/2017 12:00
☻☻☻
1
14/02/2017 18:18
Prachtige uitleg, ik snap het :-)
De Aarde maakt het wellicht nog wel mee; de mensheid vrees ik niet.

Bij je titel moest ik even denken aan Rambam
http://www.christianpost.com/news/rabbi-claims-jesus-christ-will-return-2022-bases-prediction-on-astronomy-173153/

1
16/02/2017 11:45
Mission accomplished! ☻☻

Ik denk dat er dan ook nog wel mensen leven. Onder wat voor omstandigheden, dat is natuurlijk de vraag. Ik maak me niet al te veel illusies maar hou wel hoop.
16/02/2017 20:33
Hoop doet leven..
Als positivo zie ik het wellicht te negativisme
????
1
16/02/2017 12:02
Je link is werkelijk om te smullen! ☺☺
Zo veel wishful thinking bij de Eindtijd-adepten.

16/02/2017 15:15
"with the return of Christ".
Dan moet je er ook nog bij bedenken dat de Joden nog steeds op de éérste Messias wachten. Voor de Christenen is het een 'return', voor de Joden moet de verlosser nog altijd komen.
1
14/02/2017 10:43
Goed artikel!
2
14/02/2017 17:08
Thank you! ☺
1
13/02/2017 19:25
Heb het weer gelezen, voor de derde keer, maar deze zin waarmee je begint:

'Misschien zie je ergens hoog boven je een bewegend voorwerp met pulserend licht. Dit is overduidelijk een vliegtuig.'

Dus ik sta dan voor niks te zwaaien omdat ik denk dat het UFO's zijn die mij komen halen voor een ruimtereisje? -))
2
14/02/2017 17:07
Pulserend licht is verplicht voor vliegtuigen. Net zoals rood achterlicht voor auto's. Heb het lef eens om wit achterlicht te gebruiken. Dat kost je volgens mij een vette boete.

Jij wilt mee met een UFO? Heb je er ook bij stilgestaan dat aliens wel eens hele rare eetgewoontes hebben? Stel je toch eens voor dat ze niks hebben wat jij lust! :P
1
14/02/2017 17:09
Tsss nou dan blijf ik wel op Aarde. -))
15/02/2017 11:27
Hey Candice
Er zijn mensen die beweren dat ze al door UFO's meegenomen zijn.

Als we op vakantie zijn zien we s'avonds boven zee regelmatig witte heldere lichten die plotseling verdwijnen... UFO's !

Het zijn vliegtuigen ! Het vliegveld van Cannes ligt haaks op
de kustlijn. De vliegtuigen naderen het vliegveld eerst evenwijdig met de kustlijn waardoor we de heldere witte koplichten zien, daarna draaien ze plots 90 ° waardoor de koplichten niet meer te zien zijn ! Pech dus weer geen UFO's.
1
15/02/2017 13:20
Hallo, het is een grapje van mij hoor. Dat wij niet alleen zijn in het Heelal dat weet ik wel zeker maar ik kijk niet naar ufo's en dergelijke. Jeetje, was gewoon een grapje en dat weet Edwin gelukkig wel.
1
13/02/2017 18:30
Pfoe, wat een duizelingwekkend artikel. Zeer interessante kost!
14/02/2017 17:05
Alsof je in een kosmische achtbaan zit? Dat is ook zo. ☺☺
Mooi dat je het interessant vindt!
1
13/02/2017 16:05
Hatseflats, wat een artikel!

Vroegah was het allemaal een stuk eenvoudiger, toen was de aarde nog zo plat als een pannenkoek (jaja, meneer Windows 10, ik heb er inmiddels een 'n' tussen gezet) en als je maar bij de rand weg bleef, kon je weinig tot niets overkomen. Tegenwoordig - als ik je goed begrijp - is een verstandig mens welhaast verplicht zich gehelmd op straat te begeven.

Maar even serieus, als verstokt atheïst vraag je je dan toch af waar dat heelal zich nu precies bevindt.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert