Opnieuw aan het werk na ontslag

Door Jeeweetje gepubliceerd in Ondernemen en werk

Mijn verhaal:

Situatieschets:

Midden 2012, op mijn 48ste, werd ik werkloos. Ik werkte daarvoor als bediende in een spaarbankkantoor in de buurt. Over het algemeen deed ik de job wel heel graag, enkel de commerciële praatjes gingen me niet zo goed af. Ik besloot dus om na mijn ontslag het in een andere richting te gaan zoeken en ik schreef me dan ook via de VDAB in voor een opleiding tot zorgkundige. De opleiding was een combinatie van theoretische lessen op school en stage in vooral woon- en zorgcentra. Het beviel me wel: vooral het volgen van de lessen en de omgang met medestudenten waren leerrijk en aangenaam. Ik hield er zelfs enkele vriendinnen aan over. Op de stageplaatsen was het iets minder. Ik had het serieus onderschat. Het was fysiek heel erg zwaar voor mij. Er waren soms dagen dat ik na een werkdag in het woon- en zorgcentrum zo moe was dat ik in slaap viel in bad. Aan mijn avonden had ik niets meer... Daarbovenop kreeg ik ook last van verschillende kwalen: hielspoor, carpal tunnel syndroom en periodes van ontstekingen in de spieren van mijn linkerarm, schouderblad en nek. Maar ik zette ondanks de fysieke lasten en één enkele slechte stageperiode toch door en behaalde in januari 2015 mijn diploma en visum van zorgkundige. Ik was toch wel best fier op mezelf.

Na enkele tijdelijke contracten in een instelling voor personen met een beperking (waar ik voor mijn bankperiode nog had gewerkt en zelf was weggegaan) hield ik het werk als zorgkundige uiteindelijk dan toch voor bekeken. Ik kreeg er geen kansen meer. Het werd niet expliciet gezegd, maar ze vonden me te oud blijkbaar. Ik had niet het juiste diploma en toen ik voorstelde om cursussen jeugd- en gehandicaptenzorg aan te vatten, kreeg ik als reactie: "Ik moet je bewonderen dat jij dat op jouw leeftijd nog wil doen..." Ik was toen inmiddels 51. Ik was er kapot van en heb er lang nachtmerries van gehad. Ik voelde me afgeschreven. Dat soort mensen beseft niet wat ze je aandoen. Ze moesten het zelf eens ondervinden.

De vraag was toen: WAT NU? De ontstekingen en andere klachten waren er nog steeds. Gelukkig kreeg ik toen de kans om een oriëntatietraining te volgen en de kans om me te bewijzen tijdens een assessmentweek voor een administratieve opleiding bij, alweer, de VDAB. Ik startte een opleiding administratief medewerker in maart vorig jaar. Echter, de ontstekingen en schouderklachten bleven me parten spelen. Na onderzoeken bleek dat het arthrose bleek te zijn. Een inspuiting onder echo bracht maar tijdelijk soelaas en dus werd besloten tot een operatie. Deze vond plaats in augustus. Inmiddels ben ik hersteld en sedert enkele weken opnieuw beschikbaar op de arbeidsmarkt.

Hoe mijn zoektocht naar een administratieve job verder verloopt, vertel ik jullie in een volgende verslag.

Groetjes

18/01/2017 14:46

Reacties (9) 

08/02/2017 03:35
Succes in ieder geval, het valt niet mee dat begrijp ik. Goed geschreven trouwens!
08/02/2017 14:59
Dank je wel
05/02/2017 14:27
Ik vind het vooral straf van je dat je er blijft voor gaan en nieuwe uitdagingen probeert aan te gaan. Makkelijk is dat niet.
1
08/02/2017 15:00
Nee, dat is het inderdaad niet. Maar bij de pakken blijven zitten helpt al zeker niet. En wat zegt men ook alweer: de aanhouder wint ..
2
19/01/2017 14:37
Je maakt een goede kans, want het gaat heel hard op het moment met wegwerken van de werkloosheid en het scheppen van nieuwe banen.
Zelfs voor ouderen.
19/01/2017 13:53
Verre van eenvoudig tegenwoordig om op de arbeidsmarkt weer een plek te vinden. Sterkte!
19/01/2017 14:40
Dank je
19/01/2017 12:28
ja, een lijdensweg, verschrikkelijk.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert