Leven met borderline...

Door Jessy666 gepubliceerd in Gezondheid en fitness

Het nieuwe jaar ingegaan terug als vrijgezel...blijkbaar moet je partner echt wel enorm veel geduld hebben om met je 'kuren' te kunnen omgaan...

Tot hiertoe bestonden mijn dagen en jaren uit de nodige ups en downs,vandaag zwart...morgen wit... het ene moment euforisch happy om na een half uur door iets pietluttig om te slagen in een woeste furie om dan na 10 minuten terug lachend rond te lopen....enorm vermoeiend voor mezelf maar nog erger voor de partner denk ik...

Uiteindelijk zeiden ze steeds dat ik mijn partner wegjoeg door het aantrekken en afstoten van mensen waardoor ik maar bij een psycholoog te rade ben gegaan die eerst dacht dat ik bindingsangst had maar ik wou wel heel graag een stabiele relatie...blijkbaar omdat ik dat thuis nooit gezien had.

Enkele jaren geleden kreeg ik van de psychiater (na de zoveelste relatiebreuk) te horen dat ik aan borderline leed...met leren leven zeggen ze dan...ik heb het jaren onder controle kunnen houden door anti depressiva te nemen maar uw gevoel laten bepalen door een pilletje is toch niet alles...rondlopen als emotieloze robot....sinds drie jaar neem ik niets meer maar toch wens ik soms dat er een knopje op mijn hoofd stond met on/off/stand-by functie om die molen in mijn hoofd te stoppen....het rare is dat ik het perfect kan verbergen voor de buitenwereld,mensen vinden me soms wel een rare of een beetje afstandelijk maar voor de rest functioneer ik normaal...ik heb meestal een job als verantwoordelijke ofzo waar ik me blijkbaar in kan uitleven totdat ik thuis kom en dan begint die molen weer te draaien...en dat is vanaf ik mijn ogen open doe tot ik ga slapen...soms word ik s'morgens wakker en denk ik 'shit...kheb het weer' en is dat voor een hele dag...niets is goed dan en wil ik ook liefst niet buitenkomen wat niet altijd mogelijk is...en volgende dag dan weer niets aan de hand wat dan weer kan omslagen na een uur ofzo...

Een mens zijn brein zit toch raar in elkaar, moesten er mensen zijn met ervaring hiermee mogen zeker reageren...want het enige wat ik wil is rust in mijn hoofd en liefst zonder pilletjes :-)

 

groetjes

13/01/2017 15:56

Reacties (1) 

12/12/2017 20:08
Mijn schoondochter heeft ook borderline. En die heeft ongeveer hetzelfde als u. Maar nog een graatje erger. Met zo iemand kan je wel samen leven, maar de man moet het kunnen begrijpen!!!! Mijn zoon is er nu al 4 jaar bij, en zijn toch gelukkig samen.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert