Natuurreservaten in Afrika - deel 1

Door Aicha1968 gepubliceerd in Dieren en natuur
cb1f12892675d13d02ba43a9e85ed63a_medium.
De afgelopen jaren is Afrika’s ooit rijke wildstand teruggelopen door overbejaging en de vernietiging van natuurlijke leefomgevingen. Er zijn reservaten en nationale parken ingericht om het tij van het teruglopende aantal wilde dieren te keren.

Rond 1990 was bijna 4% van Afrika, ofwel 1.170.880 km2 land enigmate beschermd. Het eerste reservaat (het Pongola Nature Reserve in Zuid-Afrika) werd al in 1894 uitgeroepen, maar de meeste Afrikaanse reservaten zijn van recente datum.

8840eb87c12de271fe4948708eab2fe0.jpg e6c048f783fd8b23dc3758c2cf6bafbe.jpg
                                            Pongola Nature Reserve
Sinds 1959 is het beschermde gebied met 400% uitgebreid. Dat heeft twee belangrijke redenen. Ten eerste bestaat er de dringende behoefte om de snelle afname van de wildstand tegen te houden en ten tweede groeit er bij de Afrikaanse regeringen het besef dat het toerisme van belang is voor hun wankele economieën.
Volgends opgave van de IUCN (International Union for the Conservation of Nature and Natural Resources) is 862.940 km2 land volledig beschermd. Het mag niet worden gebruikt voor menselijke activiteiten zoals bosbouw en delfstoffenwinning. Deze gebieden omvatten wetenschappelijke reservaten, nationale parken, natuurmonumenten en streken met een unieke flora en fauna of bijzondere habitats. De overige 307.940 km2 is deels beschermd. Dergelijke gebieden mogen worden gebruikt voor recreatie, toerisme en wat daarvan afgeleide bedrijven.
Beschermde gebieden treft men in geheel Afrika, maar de streken met de grootste en meest spectaculaire reservaten zijn Oost- en Zuid-Afrika. Sommige Afrikaanse plaatsen zijn van internationaal belang en toekomstig ‘Werelderfgoed’.

Werelderfgoedplaatsen

Afrika telt 601 beschermde plaatsen met oppervlakten van 1000ha of meer. Daarvan heeft het Werelderfgoed er 26 als werelderfgoedplaats aangewezen. Deze worden betiteld als zijnde van universele waarde, vanwege hun natuurlijke kenmerken, hun culturele betekenis of beide.
fd6208f5993609b5914fe46509bc7ee6.jpg 719b66b84c22ccfa4cf32dd239b883be.jpg               Serengeti National Park
3bc75fcc9873f5cf825ab9a8b3d1cf23_medium. 1f2fb5e6a27cf5186279548eb5d059fb.jpg 
           Ngorongoro Conservation Area
Het Serengeti National Park (NP) is samen met de aangrenzende Ngorongoro Conservation Area begin jaren tachtig erkend als werelderfgoedplaats. Met een oppervlakte van 14.800 km2 is Serentgeti een van ’s werelds meest toonaangevende wildparken. Het biedt onderdak aan grote concentraties steppedieren. Met het bestempelen tot Werelderfgoedplaats hoopen natuurbeschermers de mensheid te wijzen op de dringende noodzaak dit unieke gebied te behouden.
Een andere werelderfgoedplaats waar natuurlijke eigenschappen worden gecombineerd met culturele waarden is Tassili ’n Ajjer in Zuidoost-Algerije. Dit zandstenen plateau is ten gevolge van erosie een verbazingwekkend landschap met talrijke spectaculaire rotsformaties geworden.
6bed95892512c49f486decdae2eb7298.jpg 5111c1a92c204b5faa4fc0447f46ff39.jpg
Het gebied telt ook duizenden fascinerende rotsschilderingen van zo’n 10.000 jaar oud, toen het klimaat regenachtig genoeg was om van de Sahara een grasland te maken. Latere schilderingen tonen veekudden, het bewijs van een landbouwcultur voor de Sahara een woestijn werd.

Noord-Afrika

De meeste Noordafrikaanse landen kenden tot in de jaren zestig geen natuurbeschermingsorganisaties. Tunesië zette echter al in 1884 een bosbeheer op en vaardigde later wetten uit die de jacht beperkten, terwijl in Noord-Afrika’s eerste nationale park in Algerije, nu Taza National Park geheten, in 1923 van de grond kwam.
1a062a3bbff2dda9939801de53546013.jpg            7ab1da78f96819adc736bfb1ca25809b.jpg
Barbarijse makaak                                                        addax 
Tegenwoordig kent Noord-Afrika diverse parken ter bescherming van lant en dier, zoals van de Barbarijse makaak in het Taza National Park en de zeldzame addax en de speisbok met kromzwaardhoorn in het droge National Nature Reserve van Aïr en Ténéré in Niger. 
30d68330565f8aa4bb02e6b5be3c6bf0.jpg 12ed30ef5eb4ebfa3a0a70ceff3d2de8.jpg
Noord-Afrika is ook diverse kustreservaten rijk. De Banc d’Arguin aan de Mauritanische kust is een zeer belangrijk moerasgebied voor miljoenen Europese vogels die hier overwinteren. 

178615344e5722c7827cb6a4f88d1c90.jpg

Soortgelijk is het El Kala National Park in Algerije, dat onderdak biedt aan Barbarijse herten en karakals.
Droogte, ontbossing en overbeweiding op de droge graslanden in de Sahel hebben het wildbestand in Noord-Afrika grote schade berokkend, evenals de oorlogen in landen als Algerije, waar tijdens de onafhankelijkheidsstrijd (1954-1962) ontbladeringsmiddelen zijn gebruikt. Het bewustzijn van de waarde van het toerisme en de noodzaak tot behoud word echter sterker. 

West- en Centraal-Afrika

West-Afrika is vrij dicht bevolkt en veel van de oorspronkelijke savannen en regenwouden is verloren gegaan. Als gevolg hiervan is de wildstand sterk gereduceerd. Centraal-Afrika heeft met het dal van de Zambezi’s werelds op een na grootste regenwoud, dat helaas ook behoorlijk aangetast is door menselijke activiteiten.
Ten gevolge van boomkap is het bosgebied in Guinee, Ivoorkust, Nigeria en Sierra Leone de afgelopen eeuw met 90% afgenomen. Zelfs in reservaten als het Tai Forest National Park in Ivoorkust gaat het ontbossen, stropen en goudzoeken door.
In verschillende landen zijn de overheid en anderen instantie projecten begonnen om na te gaan wat voor methoden van natuurbehoud acceptabel zijn voor de vaak arme en bezitloze lokale bevolking.
1ee3e31995de28fc0d0909b1fb491fb0.jpg f5dc683914a663c5f2f7cf2e7b247aba.jpg
Het Mountain Gorilla Project in Rwanda in 1979 bestond bovendien uit een educatieprogramma dat zich richtte op mentaliteitsverandering. Rwanda is een van Afrika’s dichtstbevolkte landen en volgens een onderzoek in 1980 wilde meer dan de helft van de boeren delen van het Vulcanoes National Park, waar de berggorilla leeft, omzetten in bouwland. Plaatselijke ambtenaren reden de dopen af, bepleitten het behoud van de gorilla’s en wezen op het belang van de dieren voor het toerisme, dat ook toen al een aanzienlijke inkomstenbron vormde.
In 1984 bleek uit een tweede enquête dat nog maar 18% van de boeren voor uitbreiding van het bouwland was. Ervaren gidsen en jachtopzieners spanden zich eveneens in om het stropen van gorilla’s te verminderen. Eind jaren tachtig leek het aantal gorilla’s weer te groeien.
ed0d4c0022ca736aa22b5c5f60eff611.jpgBij andere projecten in bosgebieden worden snelgroeiende bomen geplant waarvan het hout kan worden gebruikt als brandstof of bouwmateriaal. In Kongo zijn pygmeeën, die een goed begrip hebben van het ecologisch evenwicht in bossen, aangesteld om een bufferzone te creëren rond het Odzala National Park, waar eveneens gorilla’s voorkomen. Dergelijke projecten gaan vergezeld van onderzoeken hoe de bedreigde regenwouden zowel kunnen worden benut als bewaard door de lokale bevolking.

 
12/01/2017 08:25

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert