Homeopathie - De leer van Hahnemann

Door Aicha1968 gepubliceerd.

Bij een behandeling met homeopathische geneesmiddelen krijgt de patiënt uiterst kleine hoeveelheden van een middel, die bij gezonde mensen dezelfde verschijnselen teweeg brengen als de te bestrijden ziekte.

Daarin onderscheidt zich de homeopathie zich van de conservatieve geneeskunde (allopathie) die erop is gericht om verschijnselen te bestrijden met sterke middelen. Homeopaten vinden dat een tegen natuurlijke methode.


De homeopathie

Ook wel alternatieve of additieve geneeskunde genoemd – berust op het principe dat de verschijnselen van een ziekte een bewijs zijn dat het lichaam bezig is aan een zelf genezingsproces. Volgens de homeopathie zal het lichaam zichzelf uiteindelijk kunnen genezen – tenzij het trauma in die strijd zo groot is dat de weerstand niet voldoende is en het lichaam het begeeft. Dat is de reden dat homeopaten medicijnen voorschrijven die de symptomen doen verergeren teneinde het zelf genezingsproces van het lichaam te stimuleren. 

Samuel Hahnemann, de ontdekker van de homeopathie. Onberoerd door de kritiek verwees Hahnemann dat met zijn methode goede resultaten te behalen waren, zelfs bij dodelijke infectie-ziekten zoals tyfus.

In het westen werd de homeopathie geïntroduceerd door de Duitse arts Christian Friedrich Samuel Hahnemann (1755-1843). Deze werd geboren in Meissen en studeerde medicijnen in Leipzig. Tijdens zijn studie aan de universiteit experimenteerde hij met kinabast, waarvan kinine word gemaakt en ontdekte medicijnen bij de gezonde mensen verschijnselen kunnen oproepen die sterk lijken op de verschijnselen waartegen ze worden gebruikt bij zieken.

 

De  wetten van Hahnemann

1. Similia similibus curentur - In het Latijn betekent dit: het gelijke zal het gelijke genezen. Deze wet vormt de hoeksteen van alle homeopathische remedies. Een stof die bij een gezond iemand bepaalde symptomen veroorzaakt, kan worden toegepast bij een patiënt die dezelfde verschijnselen vertoont en zal die symptomen verhelpen en de patiënt gezond maken.

2. Potentisering - Dit is de term die Hahnemann gebruikte voor het proces waarbij een geneesmiddel herhaaldelijk wordt verdund en omgeschud in een inert oplosmiddel zoals water, alcohol of lactose.

 

Atropa belladonna

Als voorbeeld is ook de dodelijke nachtschade (Atropa belladonna) te nemen. Deze plant veroorzaakt bij gezonde mensen velerlei ernstige symptomen, waaronder hoofdpijn. Hahnemann redeneerde dat als Belladonna werd gegeven aan iemand die al hoofdpijn had, het genezingsproces waar die hoofdpijn een uiting van was, tot versneld resultaat zou komen – namelijk volledig herstel van de patiënt. Dit noemde hij de wet van de gelijken.

Wolfskers (Atropa belladonna), experimenten met deze plant, gaven Hahnemann voldoende aanleiding voor het verder ontwikkelen van zijn theorieën.                                                                                                                                                          

De dodelijk nachtschade heeft natuurlijk niet voor niets die naam gekregen om Hahnemann’s , theorieën in praktijk te brengen, kon men slechts hele kleine doseringen gebruiken. Na veel experimenteren kwam Hahnemann tot de conclusie dat uiterst giftige medicijnen opgelost moesten worden in alcohol, lactose of water, stoffen die allemaal inert zijn. De gebruikte oplossingen waren uiterst zwak, meestal hoogstens één deel gif op 99 delen oplosmiddel. En soms nog zwakker. Verder was het van groot belang bij de bereiding dat de medicijnen een vast aantal keren werden omgeschud.

Omdat de werkzame stof veelvoudig is verdund met een oplosmiddel bevat iedere ampul nog slechte een klein spoor van de oorspronkelijke giftige stof.

In de jaren daarna verfijnde Hahnemann zijn systeem steeds verder, maar de ziekten die hij kunstmatig deed ontstaan waren erg zwak, hielden niet aan en veroorzaakten weinig ernstige verschijnselen. In 1812 echter behandelde Hahnemann 180 gevallen van tyfus die zich voordeden in het leger van Napoleon en alle patiënten op twee na herstelden. Dit bijzonder succes deed de homeopathie veel goed en de leer verspreidde zich snel over Europa en kwam vooral tot grote bloei in de Verenigde Staten.

Tegenstanders

Lang niet iedereen geloofde in de werkzaamheid van homeopathische behandelingen en Hahnemann’s carrière werd getekend door controverse en tegenstand. Toen hij nog student was, wekte hij de woede van de orthodoxe medici door purgeren en aderlaten – veelgebruikte methoden in die tijd – af te wijzen. Later, toen de apothekers weigerden zijn geneesmiddelen te verstrekken, gaf hij ze gratis aan zijn patiënten. In Duitsland was het toen verboden voor artsen om zelf medicijnen te verstrekken en in 1821 werd Hahnemann met succes rechterlijk vervolgd voor deze misdaad. Hij verhuisde daarna naar Parijs, waar hij in 1843 overleed.

 

12/01/2017 07:48

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert