De Siberische tijger

Door Aicha1968 gepubliceerd in Dieren en natuur
 8312902e2dbe8bf94f6201351a9941d0_medium. Het is triest dat de Siberische tijger, de grootste van de katachtigen en één van de sierlijkste dieren, op het punt staat uit te sterven.

De Siberische tijger is lichter van kleur dan andere tijgers en heeft grote stukken wit op buik en borst onder de bekende goud-oranje vacht met zwarte strepen. In de winter wordt de vacht lang en dik. Mannetjes krijgen een kraag om hun massieve nek.

891ee50c9d4193603fbff7072194c9c9_medium.

Het woud van Ussuriland, 4000 km ten oosten van Rusland, is het laatste woongebied van de Siberische tijger, waar hij voornamelijk voorkomt in het Amoerbekken en het gebied tussen China en Noord-Korea. De hellingen van de bergen in dit gebied zijn gedurende vier tot vijf maanden per jaar bedekt met sneeuw. De temperatuur is in de wintermaanden meestal lager dan -20C en zakt soms zelfs tot -40C.

Siberische tijgers bereiden zich op de winter voor door een ongeveer 5 cm dikke vetlaag op hun buik en flanken aan te leggen. Deze laag dient als isolatie, maar ook als energiebron wanneer er plotseling gevaar dreigt.

Voedsel en jagen

Als tijgers volwassen zijn leven ze bijna altijd alleen. Ze doorkruisen hun territorium op zoek naar hoefdieren, zoals het sikahert, de Aziatische antilope, het muskushert en de zwarte Siberische beer. Het favoriete voedsel van de tijger is echter wild zwijn. Een wild zwijn kan wel 340 kg wegen en is uitgerust met scherpe uitstekende tanden waarmee hij de vijand ernstige verwondingen kan toebrengen. 

      6f5bf29d5e28d6da1258a67d2730f002_medium.

Door zijn krachtige kaken en vlijmscherpe tanden is de Siberische tijger een gevreesd roofdier. Hij kan er mee doordringen tot in het ruggenmerg en zelfs de schedel doorboren

Kruipend door lage begroeiing nadert de tijger zijn prooi zo voorzichtig en zo dicht mogelijk, voordat hij de rug van het zwijn bespringt en in zijn nek bijt. Zijn gevaarlijke hoektanden verbrijzelen de ruggengraat, doorboren de halsader en het ruggenmerg, maar over het algemeen sterft het slachtoffer al door ademnood omdat de kaken van de tijger de luchtpijp kapot maken. Meestal neemt de tijger zijn prooi mee naar de begroeiing waar hij ongestoord van zijn maaltijd kan genieten.  Ontbossing in Ussuriland heeft geleid tot vermindering van het aantal eiken en naaldbomen. Wilde beren voeden zich voornamelijk met eikels en dennenappels. Doordat er minder bomen zijn, neemt de populatie beren af en is de tijger genoodzaakt op zoek te gaan naar andere prooidieren waar ze huisdieren, vee of honden doden. Ze zijn zelfs gezien in de voorsteden van Vladivostok.

Hoewel de Siberische tijger heel groot is, is hij moeilijk te vinden. Toen een tijger zicht vestigde bij een groepje bomen vlakbij een bushalte, had niemand dat in eerste instantie in de gaten. Pas nadat er een aantal honden was verdwenen werd de tijger, een 4 jaar oud mannetje, ontdekt. Hoewel de Siberische tijger het symbool van Vladivostok is, redde dit zijn leven niet. De burgers hadden bezwaar tegen zijn aanwezigheid en hij werd door de politie doodgeschoten.

Tijgers vallen zelden mensen aan, behalve als ze hun jongen moeten beschermen. In 1976 parkeerde een tractorbestuurder zijn voertuig vlakbij een nest met 2 jongen. De tijger viel de chauffeur aan en doodde hem.

Familieleven

Mannetjes spelen geen rol bij de opvoeding van hun nakomelingen. Het zijn solitaire dieren die maar korte tijd in het gezelschap van een vrouwtje verkeren, alleen wanneer het tijd is om te paren. Ongeveer 3,5 maanden na de paring worden er 2 tot 4 welpen geboren in een goed verborgen nest, meestal diep in het bos. In het begin worden ze gezoogd. Zodra ze in staat zijn vast voedsel te eten, brengt de moeder vlees mee naar het nest.

a2a47ed164dd49597ec9e34d4372770e_medium.            716932dbd51c43bc4878a1c0f671d794_medium.De kaken die in één beet kunnen doden, dragen de welpen met grote tederheid.

Het vrouwtje is een socialer dier dan het mannetje: ze houdt de welpen 2 tot 3 jaar bij zich totdat ze volwassen en sterk genoeg zijn om alleen te jagen. Dit kleine groepje trekt samen door een gebied van 15 tot 20 vierkante km. Wanneer de welpen volwassen zijn gaan ze weg om hun eigen territorium te zoeken.

Tijger en mens

In theorie wordt de Siberische tijger door de wet beschermd, maar sinds het uiteenvallen van de Sovjet-Unie heeft Ussuriland economische betrekkingen aangeknoopt met Zuid-Korea, Japan en China. Buitenlandse houtzagerijen werden geweerd, maar sinds de opheffing van de Sovjet-Unie zijn er 4 miljoen hectare bos gekapt; een groter gebied dan dat er is verwoest door bosbranden.  Japanse en Koreaanse houthakkers die de bossen in Ussuriland kappen (de laatste schuilplaats van de Sibersiche tijger) worden ervan beschuldigd de natuurbeschermingswetten te overtreden. De ware schuldigen zijn de bewoners van Ussuriland zelf.

643e844d08e6cd27333b86acccbf862d_medium. 1d57a9bfaa7d43a1ee1fa3d8949cf256_medium.

Stropen is nu zo gewoon dat zwarte markt prijzen voor exportprodukten als tijgerhuid en tijgerbot over de radio bekend worden gemaakt. De laatste paar jaar is stropen ‘big business’ geworden, omdat er een grote vraag is naar delen van dieren, die worden gebruikt als ingrediënt in traditionele Chinese medicijnen.

Bescherming

Niemand weet precies hoeveel er vandaag de dag nog over zijn. Maar het ziet ernaar uit dat de Siberische tijger (net als de Bengaalse tijger) uitgeroeid zal worden om te voldoen aan de Chinese vraag naar klieren en organen voor medicinaal het gebruik. Geopperd wordt dat de enige manier om deze dieren te redden is tijgers in gevangenschap te fokken om in deze behoefte te voorzien. Hopelijk is het niet te laat.

  2ce36ee22a0b237173c578a93e80ba7e_medium.

11/01/2017 21:48

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert