Isolinde

Door Josh gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Een verbijsterende moordzaak. Een topklasse kort fantasie verhaal.

Deze eerste twee foto`s door verbijsterend62 aangereikt in haar opdracht hebben mij  geïnspireerd  tot dit fantasie verhaal.

--------------------------------------------------------------------------------------------------

De tragedie van Isolinde

Ik zal niet rusten voor ik je moordenaar gevonden heb.
Haar gebroken hart.

                                                  *

Isolinde, een meisje uit de middenstand  in het jaar des Heren 1178 vaart met de boot van haar acht  lentes geleden gestorven vader over het moerasachtige meer waar haar grote liefde Yvano  ergens in de bodem verzonken was .
Twee manen geleden werd hij  meedogenloos vermoord door de ridders van slot Coranssen.
Verteerd door haar verdriet bedenkt ze een plan .
Niets kan haar weerhouden, ze is bezield door de gedachte aan wraak.

f9ec5ecb35ca0fe4f90e8fbe03fe6f62MS5qcGc=

.             Isolinde  anno 1178

Mijn geliefde Yvano , het is nu weer twee manen  terug  dat de ridders van de koning je uit mijn leven  weggerukt hebben, ik mis je tedere aanrakingen , je lippen op mijn ogen , de diepe poelen van je ogen waarin ik mocht verdrinken. Elke nacht huil ik mij in slaap. Vandaag heb ik echter  de naam van je moordenaar vernomen. Het is Dorian ,  zoon van heer Grizwall. Hij zal boeten voor zijn daad . Morgen in de vroegte ga ik verkleed als dienstmeid  en bied mijn diensten aan in het kasteel.    Ik zal mijn dolk in zijn hart steken. en hem 3 keer ronddraaien , nooit zal hij het licht weerzien.  Moge mijn God mij dezen daad vergeven.

De avond van den volgende dag zat Isolinde in haar stee , haar handen gekruist voor haar borsten gevouwen.
In gepeins overzag ze haar dag, en sprak in gedachten met haar geliefde zoals ze doorlopend deed.

Mijn geliefde Yvano ,het is avond, deez morgen verliep volgens plan , zij hadden niets in de gaten en mij subiet aan het werk gezet . Ik ben doodvermoeid maar gelukkig was mijn vermomming niet doorzien . ik deel een kamertje met Isabel f773a9fc08adaef1917ab6392862c465MiBnbHV1 , Een wispelturig meisje, wij hebben de opdracht morgen de kamers  te verschoonen, ook de kamer van ridder Dorian, die dertig meter van het onze verwijderd is.  Ik zal mijn ogen morgen goed de kost geven, en letten op elk detail dat mij bij mijn doel zal brengen.

"Isabel  wat zijt gij nieuwsgierig!  Wat ziet gij daar op de gang?"vroeg ik haar,  maar zij gebaarde mij te zwijgen,   sssst! zwijgstil  hoorde ik haar zeggen, ze bleef bewegenloos door een gat in de deur veroorzaakt door een losse noest turen.  Daar zag zij ridder Dorian naar zijn kamer gaan . Zij was opgewonden en vertelde mij hoezeer ze naar hem op keek en gehoord had dat  Dorian morgen met enkele  ridders  zou vertrekken naar  een andere provincie. Zij zouden enkele maanden wegblijven. Zij merkte mijn afschuw jegens Dorian niet op, Ik kan haar niet in vertrouwen nemen.
Ik ben zoo moede het beste ga ik nu ter rustte ,Mijn lief, kom als je blieft in mijn dromen naar mij toe , ik mis je met heel mijn hart. 

En zo viel Isolinde  in een onrustige slaap, " echter" Midden in de nacht schrok ze wakker, heftig zwetend  en met een snelle ademhaling ging haar volle boezem op en neer. ze keek om haar heen en besefte waar ze was  haar hand rustte op de dolk die ze angstvallig bij zich had gehouden. Er was nog geen dageraad te zien.  Ze herinnerde zich  wat Isabel haar de vorige avond  had verteld, en besefte toen dat ze geen tijd had, het moest deze nacht geschiedden bedacht zij. 
Ze stond zonder geluid te maken op, opende de deur zonder slot en schoof over de overloop naar de kamer van Ridder Dorian, haar dolk tegen haar nachtgewaad gedrukt.
Zij wist ongezien de kamer te bereiken en opende voorzichtig de deur, eveneens zonder slot, men waande zich veilig in dit kasteel.

Ze hoorde  de rustige ademhaling van de de 26 jarige jonge ridder en trad op hem toe.

"Jij bent de oorzaak van mijn verdriet  smerige moordenaar, jij hebt mij mijn geliefde Ivano ontnomen en nu zul jij ook sterven."

Verteerd door verdriet liefde en woede  hief zij de dolk en sloeg toe.  Bloed spoot op haar gezicht, toen zij geschrokken  een hartverscheurende kreet achter zich hoorde.
 

Isabel zag nog net Isolinde de kamer van Dorian binnengaan.
Zij  was Isolinde haastig gevolgd  naar de kamer van ridder Dorian.  
Zij had haar lichaam willen aanbieden aan hem die zij vereerde. maar dacht Jaloers dat Isolinde haar voor wou zijn.
Vol ongeloof zag Isabel de moord voor haar ogen gebeuren .
Haar gepassioneerde kreet alarmeerde het hele kasteel. 
Isolinde werd snel overmeesterd .
Het was duidelijk , het bloed op haar gezicht en nachtgewaad , de dolk aan haar voeten op de grond , Zij  liet ze zich willoos meevoeren. .

:"  Op de brandstapel met haar, op de brandstapel!"  gilde Isabel  gek van verdrieten woede.
Het proces de volgende dag was kort, de straf werd die avond voltrokken.

03a071ac2e0b713a5b1528581691ac2ccGR2ZF8y

                                                                                                                         

  door Josh

Stap over naar Oxxio

Help deze website en onze schrijvers, stap over naar Oxxio als energieleverancier.
09/01/2017 18:56

Reacties (2) 

14/01/2017 05:05
Spannend en goed geschreven. Gruwelijk ook ;-)
Josh tegen Yneke
20/01/2017 19:21
Dank je , al een paar jaar terug gepublisseerd op plazilla, maar het blijft een mooi verhaal ,
Veel (vrijwel alle) van mijn artikelen zie ik vaak met plezier terug.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden. Tallsay.com is onderdeel van Plazilla Ltd.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert